ukrwienie ucha wewnętrznego

Ukrwienie ucha wewnętrznego stanowi kluczowy element dla prawidłowego funkcjonowania narządu słuchu i równowagi. Ucho wewnętrzne zaopatrywane jest głównie przez tętnicę błędnikową (a. labyrinthi), będącą gałęzią tętnicy podstawnej lub rzadziej tętnicy móżdżkowej dolnej przedniej. Naczynie to wnika do przewodu słuchowego wewnętrznego razem z nerwem przedsionkowo-ślimakowym.

Tętnica błędnikowa dzieli się na dwie główne gałęzie: tętnicę przedsionkową i tętnicę ślimakową wspólną. Tętnica przedsionkowa zaopatruje przedsionek oraz kanały półkoliste, natomiast tętnica ślimakowa wspólna odpowiada za ukrwienie ślimaka. Co istotne, naczynia te mają charakter naczyń końcowych, bez znaczących połączeń kolateralnych, co czyni struktury ucha wewnętrznego szczególnie wrażliwymi na niedokrwienie.

Zaburzenia ukrwienia ucha wewnętrznego mogą prowadzić do nagłej głuchoty czuciowo-nerwowej, zawrotów głowy, szumów usznych oraz zaburzeń równowagi. Czynniki ryzyka obejmują nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, hipercholesterolemię, palenie tytoniu oraz zaburzenia krzepnięcia. Diagnostyka zaburzeń ukrwienia obejmuje badania obrazowe (angio-MR, angio-TK), badania audiologiczne oraz ocenę funkcji przedsionka.

W praktyce klinicznej, niedokrwienie ucha wewnętrznego wymaga szybkiej interwencji, obejmującej leczenie naczynioochronne, przeciwzakrzepowe oraz zastosowanie glikokortykosteroidów. Poprawa mikrokrążenia w obrębie ucha wewnętrznego jest kluczowym elementem terapii i wpływa na ostateczny wynik leczenia oraz rokowanie pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl