zawroty głowy pochodzenia naczyniowego

Zawroty głowy pochodzenia naczyniowego to zaburzenia równowagi wynikające z nieprawidłowości w ukrwieniu struktur układu przedsionkowego i ośrodkowego układu nerwowego. Występują najczęściej w przebiegu miażdżycy tętnic kręgowych i podstawnej, zespołu podkradania tętnicy podobojczykowej, choroby Ménière’a oraz innych zaburzeń krążenia mózgowego.

Klinicznie zawroty naczyniowe charakteryzują się najczęściej uczuciem wirowania, niestabilności, chwiania się, któremu mogą towarzyszyć objawy wegetatywne (nudności, wymioty), zaburzenia słuchu (szumy uszne, niedosłuch) oraz objawy neurologiczne wynikające z niedokrwienia określonych obszarów mózgu. W przeciwieństwie do zawrotów obwodowych, epizody pochodzenia naczyniowego często trwają dłużej i mogą być wyzwalane przez zmiany pozycji ciała lub ruchy głowy.

Diagnostyka zawrotów głowy pochodzenia naczyniowego obejmuje badanie neurologiczne, badania obrazowe (USG Doppler tętnic szyjnych i kręgowych, MRI/angio-MR mózgowia), badania elektrofizjologiczne (elektronystagmografia, posturografia), oraz ocenę układu sercowo-naczyniowego. Leczenie ukierunkowane jest na poprawę przepływu naczyniowego poprzez stosowanie leków przeciwpłytkowych, statyn, kontrolę czynników ryzyka sercowo-naczyniowego oraz w wybranych przypadkach leczenie zabiegowe (stentowanie, endarterektomia).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl