plantar hyperhidrosis

Plantar hyperhidrosis to nadmierne pocenie się stóp, stanowiące jeden z typów miejscowej hiperhydrozy. Schorzenie to charakteryzuje się wytwarzaniem nadmiernej ilości potu przez gruczoły ekrynowe, które są szczególnie liczne w okolicy podeszwowej stóp.

Stan ten może wystąpić jako izolowane zaburzenie (hiperhidroza pierwotna) lub jako objaw towarzyszący innym schorzeniom (hiperhidroza wtórna). Pierwotna plantar hyperhidrosis zazwyczaj rozpoczyna się w dzieciństwie lub okresie dojrzewania i często ma podłoże genetyczne. Hiperhidroza wtórna może być związana z zaburzeniami endokrynologicznymi, neurologicznymi, infekcjami lub przyjmowanymi lekami.

Diagnostyka obejmuje wykluczenie przyczyn wtórnych oraz ocenę nasilenia objawów, na przykład za pomocą skali HDSS (Hyperhidrosis Disease Severity Scale). W leczeniu stosuje się metody miejscowe (antyperspiranty z chlorkiem glinu, jonoforezę), doustne (leki antycholinergiczne), iniekcje toksyny botulinowej oraz metody chirurgiczne w przypadkach opornych na leczenie zachowawcze.

Plantar hyperhidrosis, choć nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia, może prowadzić do istotnych powikłań, takich jak infekcje grzybicze, maceracja skóry, bromhidrosis (nieprzyjemny zapach) oraz znaczne obniżenie jakości życia pacjentów, wywołując dyskomfort społeczny i problemy psychologiczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl