kaszel indukowany

Kaszel indukowany to rodzaj kaszlu, który jest celowo wywołany (indukowany) poprzez działanie specyficznego bodźca. W praktyce medycznej stosowany jest jako procedura diagnostyczna pozwalająca na ocenę reaktywności dróg oddechowych oraz pobranie materiału diagnostycznego (plwociny) do badań laboratoryjnych.

Najczęściej do indukcji kaszlu wykorzystuje się roztwory hipertoniczne (np. 3-5% roztwór soli fizjologicznej) lub substancje drażniące (np. kwas cytrynowy), podawane w formie aerozolu poprzez nebulizator. Procedura ma zastosowanie w diagnostyce chorób płuc, w szczególności astmy, POChP, chorób śródmiąższowych płuc oraz w diagnozowaniu chorób infekcyjnych, takich jak gruźlica.

Kaszel indukowany wymaga odpowiedniego przygotowania pacjenta oraz monitorowania funkcji oddechowych podczas procedury, gdyż może prowadzić do nasilonego skurczu oskrzeli u osób z nadreaktywnością dróg oddechowych. Z tego względu przed indukcją kaszlu często stosuje się leki rozszerzające oskrzela, a sama procedura powinna być wykonywana w warunkach umożliwiających szybką interwencję w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl