dawka letalna 50
Dawka letalna 50 (LD50) to parametr toksykologiczny oznaczający dawkę substancji, która powoduje śmierć 50% badanej populacji organizmów w określonym czasie po podaniu. Wartość ta jest wyrażana w miligramach substancji na kilogram masy ciała (mg/kg) i stanowi jeden z podstawowych wskaźników oceny toksyczności ostrej związków chemicznych.
LD50 jest często wykorzystywana w badaniach farmakologicznych i toksykologicznych do porównywania względnej toksyczności różnych substancji. Im niższa wartość LD50, tym substancja jest bardziej toksyczna. Należy podkreślić, że wartość LD50 może się różnić w zależności od drogi podania (doustna, doskórna, wziewna, dożylna) oraz gatunku zwierząt wykorzystanych w badaniu.
W praktyce klinicznej znajomość wartości LD50 pomaga w ocenie ryzyka zatrucia oraz ustalaniu marginesu bezpieczeństwa dawkowania leków. Z etycznych względów współczesna toksykologia dąży do ograniczania badań wymagających użycia zwierząt, zastępując klasyczne testy LD50 alternatywnymi metodami, takimi jak badania in vitro czy modelowanie komputerowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meprelon 16 mg
Przedkliniczne badania metyloprednizolonu wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą, z LD50 po podaniu dożylnym wynoszącą 650 mg/kg u szczurów oraz 770 mg/kg u myszy, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa w stosowanych dawkach klinicznych. Długotrwałe podawanie wysokich dawek (3 i 10 mg/kg/dobę) wiązało się z typowymi efektami farmakodynamicznymi glikokortykosteroidów, takimi jak policytemia, limfopenia, zanik grasicy i kory nadnerczy, a także osłabieniem odporności, zanikiem mięśni szkieletowych oraz zmianami w masie narządów płciowych u zwierząt. Dodatkowo obserwowano objawy takie jak nadmierne pragnienie, biegunka i ogólne pogorszenie stanu zdrowia, co podkreśla konieczność ostrożności przy długotrwałej terapii wysokimi dawkami.
aktywność szpiku kostnego, dawka letalna 50, działanie mutagenne i rakotwórcze, glikogen wątrobowy, glikokortykosteroid, limfopenia, metyloprednizolon, obniżona odporność, policytemia, rozszczep podniebienia, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, układ endokrynny, układ immunologiczny, zaburzenia wzrostu wewnątrzmacicznego, zanik grasicy, zanik kory nadnerczy, zanik mięśni - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z niepokalanka pospolitego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące wyciągu z niepokalanka pospolitego (Vitex agnus castus L. fructus) są ograniczone i niekompletne. Przeprowadzono jedynie badania toksyczności ostrej na szczurach, które wykazały wysoką wartość LD50 wynoszącą 15 g/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Brak jest natomiast danych dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym, mutagenności (w tym testów Amesa i aberracji chromosomowych) oraz rakotwórczości, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa długoterminowego stosowania preparatu Castagnus zawierającego ten wyciąg. Dane z zakresu toksyczności reprodukcyjnej są częściowe i sugerują wpływ na procesy laktacji, co może być związane z działaniem na gospodarkę hormonalną, jednak nie obejmują pełnego spektrum oceny wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pre- i postnatalny. Brak kompleksowych badań przedklinicznych zgodnych z aktualnymi standardami uniemożliwia pełną ocenę profilu bezpieczeństwa wyciągu z niepokalanka pospolitego. Konieczne są dalsze badania, zwłaszcza w zakresie toksyczności podprzewlekłej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego, aby umożliwić kompleksową ocenę ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem tej substancji roślinnej. Obecne ograniczenia w danych przedklinicznych powinny być uwzględnione przy podejmowaniu decyzji klinicznych dotyczących stosowania preparatów zawierających Vitex agnus castus, zwłaszcza w populacjach wrażliwych, takich jak kobiety w ciąży i karmiące piersią.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dawka letalna 50, gospodarka hormonalna, laktacja, mutagenność in vitro, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ryzyko karcynogenne, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, toksykologia reprodukcyjna, Vitex agnus-castus, wyciąg z niepokalanka pospolitego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Axocar 10 mg + 80 mg
Axocar, zawierający ezetymib (10 mg) i symwastatynę (10, 20, 40 lub 80 mg), wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą zarówno w badaniach na zwierzętach, jak i w obserwacjach klinicznych. W modelach zwierzęcych LD50 dla obu substancji wynosi ≥1000 mg/kg, a pojedyncze dawki ezetymibu do 5000 mg/kg u szczurów i myszy nie wywoływały toksyczności. W badaniach klinicznych ezetymib był dobrze tolerowany przy dawkach do 50 mg/dobę przez 14 dni u zdrowych ochotników oraz do 40 mg/dobę przez 56 dni u pacjentów z hipercholesterolemią. Przedawkowanie symwastatyny do 3,6 g (45-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej 80 mg) nie skutkowało trwałymi następstwami u pacjentów. Objawy przedawkowania mogą obejmować miopatię (bóle mięśniowe, podwyższony poziom kinazy kreatynowej), hepatotoksyczność (podwyższone ALT, AST, bilirubina) oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, jednak nie ustalono jednoznacznej zależności dawka-odpowiedź.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solvetusan 60 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewodropropizyny, substancji czynnej leku Solvetusan, wykazały, że dawki wywołujące ostre objawy toksyczności doustnej są znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne, wynosząc odpowiednio 886,5 mg/kg u szczurów, 1287 mg/kg u myszy oraz 2492 mg/kg u świnek morskich. W modelu kaszlu indukowanego u świnek morskich określono indeks terapeutyczny (DL50/DE50) w zakresie 16–53, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa między dawką efektywną a toksyczną. Długoterminowe badania toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym (4–26 tygodni) ustaliły dawkę NOAEL na poziomie 24 mg/kg masy ciała, znacznie przekraczającą stosowane dawki terapeutyczne u ludzi.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z jeżówki purpurowej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne wyciągu z jeżówki purpurowej (Echinaceae purpureae) wykazały bardzo niski potencjał toksyczności ostrej. Wartości LD50 dla szczurów wyniosły >15 000 mg/kg mc. (doustnie) oraz >5 000 mg/kg mc. (dożylnie), natomiast dla myszy >30 000 mg/kg mc. (doustnie) i >10 000 mg/kg mc. (dożylnie), bez obserwacji objawów zatrucia. W badaniach toksyczności podostrej, przy dawkach do 8 000 mg/kg mc./dobę podawanych doustnie przez 4 tygodnie szczurom obu płci, nie stwierdzono istotnych różnic w parametrach laboratoryjnych ani w badaniu sekcyjnym w porównaniu z grupą kontrolną, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa wyciągu stosowanego wielokrotnie.
badanie sekcyjne, badanie toksykologiczne, dawka letalna 50, działanie kancerogenne, echinacea purpurea, parametry laboratoryjne, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, sok z jeżówki purpurowej, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, wyciąg z jeżówki purpurowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trimesan 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne trimetoprimu, substancji czynnej leku Trimesan, wykazały relatywnie niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 wynoszącą 2000 mg/kg masy ciała u myszy po podaniu doustnym. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Ponadto, trimetoprim nie wykazał działania mutagennego, co jest istotnym czynnikiem w ocenie ryzyka genotoksycznego związku.
badanie toksyczności, dawka letalna 50, dawka terapeutyczna, długotrwałe stosowanie leku, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, lek Trimesan, mutagenność, ocena bezpieczeństwa, podanie doustne, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotnego podania, trimetoprym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salbutamol WZF 0,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa salbutamolu wykazały brak istotnego potencjału rakotwórczego oraz mutagennego. W długoterminowych badaniach na myszach, przy dawkach sięgających 500 mg/kg masy ciała przez 18 miesięcy, nie zaobserwowano rozwoju nowotworów, mimo sporadycznego występowania mięśniaków gładkich krezki jelita przy bardzo wysokich dawkach. Test Amesa potwierdził brak działania mutagennego. Ponadto, badania na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, a toksyczność ostra oceniona na podstawie LD50 przekraczającej 2000 mg/kg masy ciała wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych.
badanie histopatologiczne, badanie kancerogenności, dawka letalna 50, martwica mięśnia sercowego, metyloksantyna, mięśniak gładki krezki jelita, nagły zgon, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, ryzyko kardiologiczne, salbutamol, test Amesa, toksyczność ostra, wpływ na płodność, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Benzydamine neo-angin forte 3 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące chlorowodorku benzydaminy, substancji czynnej Benzydamine neo-angin forte 3 mg/ml, wskazują na bardzo korzystny profil bezpieczeństwa. Wskaźnik bezpieczeństwa (stosunek LD50 do dawki terapeutycznej) wynosi 1000:1, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne nie wykazały szkodliwego wpływu na przewód pokarmowy, co jest istotne w kontekście potencjalnego połknięcia niewielkich ilości leku podczas aplikacji w jamie ustnej. Ponadto, nie stwierdzono działania teratogennego, co eliminuje ryzyko wad rozwojowych u płodu.
chlorowodorek benzydaminy, dawka letalna 50, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, przewód pokarmowy, stężenie w osoczu, substancja czynna, toksyczność ogólna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność płodowa, toksyczność poporodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksykokinetyka, wady rozwojowe płodu, współczynnik bezpieczeństwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erdosol Respiro 225 mg
Dane przedkliniczne dotyczące erdosteiny wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa, potwierdzony szerokim zakresem badań toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej. Wartości LD50 przekraczają 5000 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym u myszy i szczurów oraz dootrzewnowym u szczurów, a po podaniu dożylnym u myszy przekraczają 3500 mg/kg, co świadczy o niskiej toksyczności ostrej. W badaniach podostrych nie stwierdzono zmian patologicznych przy dawkach do 1000 mg/kg na dobę u szczurów i 100 mg/kg na dobę u psów (podanie doustne przez 4 tygodnie), a jedynie przy najwyższej dawce 400 mg/kg na dobę u psów zaobserwowano niewielkie zmiany w wątrobie. W badaniach długoterminowych (26 tygodni) nie odnotowano toksyczności przy dawkach do 1000 mg/kg na dobę u szczurów i 200 mg/kg na dobę u psów, a wyższe dawki powodowały odwracalne zmniejszenie masy ciała i stężenia białka w osoczu, bez uszkodzenia kluczowych narządów (płuca, wątroba, serce, nerki).
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka letalna 50, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, erdosteina, karcynogen, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność długotrwała, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność podostra - Leksykon substancji czynnych
Pyrantel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności pyrantelu, substancji czynnej preparatu PYRANTELUM OWIX, wykazały niski profil toksyczności ostrej oraz przewlekłej. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, dawki LD50 przy podaniu doustnym wynosiły powyżej 4000 mg/kg m.c. dla szczurów, powyżej 5000 mg/kg m.c. dla myszy oraz powyżej 2000 mg/kg m.c. dla psów, co wskazuje na znaczną różnicę w toksyczności w porównaniu z podaniem dootrzewnowym (LD50 182-236 mg/kg m.c.). Podawanie doustne, będące drogą stosowaną klinicznie, charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, dawka 600 mg/kg m.c./dobę przez 13 tygodni spowodowała jedynie nieznaczne zahamowanie wzrostu i brak łaknienia, bez istotnych zmian patologicznych w narządach wewnętrznych.
brak łaknienia, dawka letalna 50, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, efekt toksyczny, efekt uboczny, margines bezpieczeństwa, objaw toksyczności, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, przyrost masy ciała, pyrantel, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levosol 60 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lewodropropizyny, substancji czynnej leku Levosol, wykazały, że ostre objawy toksyczności pojawiają się po podaniu wysokich dawek doustnych, z wartościami DL50 wynoszącymi odpowiednio 886,5 mg/kg u szczurów, 1287 mg/kg u myszy oraz 2492 mg/kg u świnek morskich. Indeks terapeutyczny, obliczony dla świnek morskich jako stosunek dawki letalnej do dawki efektywnej (DE50) w modelu kaszlu indukowanego, mieści się w zakresie 16–53, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa działania przeciwkaszlowego leku.
- Leksykon substancji czynnych
Karbomer – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Karbomer, stosowany w preparatach okulistycznych w formie żelu do oczu (np. Oftagel 2,5 mg/g, Vidisic 2 mg/g), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi na modelach zwierzęcych. W testach na szczurach nie udało się określić wartości LD50 ze względu na niską toksyczność, nawet przy dawce 625 mg/kg nie odnotowano zgonów. Badania miejscowej tolerancji na królikach, obejmujące zarówno jednorazowe, jak i wielokrotne podawanie (4 razy dziennie przez 4 tygodnie), nie wykazały niekorzystnych reakcji ani ogólnych, ani miejscowych po aplikacji do worka spojówkowego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sapoven T 200 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Sapoven T zawiera 200 mg trokserutyny oraz 20 mg glikozydów trójterpenowych (w przeliczeniu na bezwodną escynę) i nie był poddawany kompleksowym badaniom przedklinicznym jako gotowa formulacja. Dane przedkliniczne dotyczące poszczególnych składników wykazały niską toksyczność i dobrą tolerancję. LD50 dla wyciągu z nasion kasztanowca podawanego doustnie mieści się w zakresie 990-1530 mg/kg masy ciała, a maksymalna bezpieczna dawka u psów wynosi 30 mg/kg. W badaniach przewlekłych nie obserwowano toksyczności przy dawkach 8- do 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne. Działanie teratogenne wyciągu stwierdzono dopiero przy dawce 300 mg/kg, czyli 30-krotnie przekraczającej dawkę terapeutyczną, a testy mutagenne i genotoksyczne escyny były negatywne. Trokserutyna wykazała LD50 po podaniu dootrzewnowym u szczurów na poziomie 27160 mg/kg, co wskazuje na bardzo niską toksyczność ostrą, choć w dawkach toksycznych obserwowano zaburzenia sercowo-naczyniowe i kardiomegalię.
Aesculus hippocastanum, aminopeptydaza leucynowa, arytmia serca, dawka letalna 50, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, escyna, escyna bezwodna, glikozydy trójterpenowe, hepatomegalia, karbamylotransferaza ornitynowa, kardiomegalia, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, trokserutyna, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność, wyciąg z nasion kasztanowca, zaburzenia przewodnictwa serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Juvit D3 20 000 j.m./ml
Przedkliniczne badania toksyczności witaminy D3 (cholekalcyferolu) w dawce 20 000 j.m./ml wykazały zróżnicowane wartości LD50 w zależności od gatunku i drogi podania. Doustne LD50 wynosiły 42 mg/kg mc. u szczurów, 42,5 mg/kg mc. u myszy oraz 80 mg/kg mc. u psów, przy czym u psów obserwowano objawy toksyczności takie jak senność, zaburzenia motoryczne i żołądkowo-jelitowe. Podanie dootrzewnowe u myszy wykazało wyższą tolerancję z LD50 na poziomie 136 mg/kg mc. Badania te wskazują na stosunkowo wysoki próg toksyczności cholekalcyferolu, znacznie przekraczający dawki terapeutyczne stosowane klinicznie, co potwierdza bezpieczeństwo preparatu Juvit D3 przy prawidłowym stosowaniu.
cholekalcyferol, dawka letalna 50, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, droga podania leku, działanie niepożądane, fetotoksyczność, margines bezpieczeństwa, podanie dootrzewnowe, podanie podskórne, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, zaburzenia motoryczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zahamowanie rozwoju płodu - Leksykon substancji czynnych
Ipidakryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania ipidakryny chlorowodorku wykazały umiarkowaną toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi odpowiednio 68 mg/kg (myszy, doustnie), 62 mg/kg (szczury, doustnie), 55 mg/kg (króliki, doustnie) oraz 52 mg/kg (nieokreślony gatunek, podskórnie). Toksyny przewlekłe ujawniły rzadkie i krótkotrwałe działania niepożądane, głównie związane z pobudzeniem receptorów M-cholinergicznych, co umożliwia elastyczne dostosowanie dawkowania w celu optymalizacji efektu terapeutycznego. Badania genotoksyczności i teratogenności nie wykazały potencjału mutagennego, rakotwórczego ani embriotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania ipidakryny u kobiet w ciąży oraz w kontekście długotrwałej terapii.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, dawka letalna, dawka letalna 50, działanie embriotoksyczne, działanie immunotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ipidakryny chlorowodorek, potencjał rakotwórczy, receptor M-cholinergiczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie endokrynologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sulfasalazin Krka 500 mg
Badania przedkliniczne sulfasalazyny wykazały bardzo niski potencjał toksyczności ostrej, z wartością LD50 po podaniu doustnym u szczurów wynoszącą 12500 mg/kg masy ciała, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Jednakże, w modelach zwierzęcych (szczury, króliki) zaobserwowano istotne obniżenie płodności u samców przy dawkach około 6-krotnie wyższych niż standardowe dawki terapeutyczne, co ma znaczenie kliniczne u mężczyzn w wieku reprodukcyjnym. Dodatkowo, badania in vitro wykazały potencjalne działanie genotoksyczne sulfasalazyny, manifestujące się uszkodzeniami chromosomów w ludzkich limfocytach, prawdopodobnie związane z fazą G1 cyklu komórkowego.
- Leksykon substancji czynnych
Izoniazyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące izoniazydu, stosowanego w terapii przeciwgruźliczej, wskazują na istotne różnice w toksyczności w zależności od drogi podania i gatunku zwierząt. Wartości LD50 wynoszą 650 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym u szczurów, 151 mg/kg po podaniu dootrzewnowym u myszy oraz 149 mg/kg po podaniu dożylnym u myszy. Te wyniki podkreślają potencjalne ryzyko toksyczności ostrej w przypadku przedawkowania u ludzi. Ponadto, badania na myszach wykazały rakotwórczość izoniazydu manifestującą się powstawaniem guzów płuc, jednak u ludzi nie potwierdzono dotychczas takiego działania, co może wynikać z różnic międzygatunkowych w metabolizmie i podatności tkanek na działanie kancerogenne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levopront 60 mg/10 ml
Badania przedkliniczne lewodropropizyny, substancji czynnej syropu Levopront (60 mg/10 ml), wykazały istotne dane dotyczące jej bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej określono dawki wywołujące ostre objawy toksyczności u różnych gatunków zwierząt: szczury – 886,5 mg/kg, myszy – 1287 mg/kg, świnki morskie – 2492 mg/kg. Szczególnie istotny był indeks terapeutyczny dla świnek morskich, wynoszący od 16 do 53 (stosunek DL50 do DE50), co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa pomiędzy dawką terapeutyczną a toksyczną po podaniu doustnym.
dawka efektywna 50%, dawka letalna, dawka letalna 50, dawka NOAEL, działanie przeciwkaszlowe, indeks terapeutyczny, kaszel indukowany, Levopront, lewodropropizyna, margines bezpieczeństwa, model eksperymentalny, NOAEL, objawy toksyczności, podanie doustne, świnka morska, syrop przeciwkaszlowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibupar forte 400 mg
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej i podostrej ibuprofenu, substancji czynnej w Ibupar forte 400 mg, przeprowadzone na szczurach wykazały objawy toksyczności przy dawkach od 0,25 g/kg do 6,5 g/kg masy ciała, takie jak krwiomocz, krwawa biegunka, wzdęcia, obniżenie pragnienia i łaknienia. W dawkach terapeutycznych mieszczących się w zakresie 20-80 mg/kg masy ciała na dobę nie zaobserwowano tych działań niepożądanych, co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa leku w warunkach przedklinicznych.
dawka letalna 50, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, ibuprofen, krwawa biegunka, krwiomocz, model zwierzęcy, obniżenie łaknienia, obniżenie pragnienia, parametry hematologiczne, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, toksyczność ostra i podostra, układ krwiotwórczy, układ moczowy, wzdęcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Baclofen Polpharma 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa baklofenu wykazały istotne różnice w toksyczności ostrej pomiędzy gatunkami gryzoni. W badaniach na samicach szczurów i myszy, LD50 po podaniu doustnym wyniosła odpowiednio 251 mg/kg i 130 mg/kg masy ciała, co wskazuje na wyższą wrażliwość myszy na toksyczne działanie leku. Objawy toksyczności obejmowały zwiotczenie mięśni, zanik reaktywności na bodźce oraz śmierć zwierząt w ciągu 2-3 godzin od podania. Te dane są kluczowe dla oceny marginesu bezpieczeństwa baklofenu przed rozpoczęciem badań klinicznych.
badanie histopatologiczne, badanie kliniczne, badanie toksyczności, baklofen, dawka letalna, dawka letalna 50, działanie miorelaksacyjne, efekt fizjologiczny, profil bezpieczeństwa, toksyczność baklofenu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia koordynacji ruchowej, zmiana patomorfologiczna, zwiotczenie mięśni