obniżenie łaknienia
Obniżenie łaknienia, czyli zmniejszenie apetytu, to stan charakteryzujący się zmniejszonym pragnieniem spożywania pokarmów. Jest to objaw, który może towarzyszyć różnym jednostkom chorobowym zarówno somatycznym, jak i psychicznym, oraz może być wynikiem działania niektórych leków.
Z punktu widzenia medycznego, obniżenie łaknienia może być związane z zaburzeniami pracy ośrodka głodu i sytości w podwzgórzu, zmianami w wydzielaniu hormonów regulujących apetyt (grelina, leptyna), chorobami przewodu pokarmowego, infekcjami, chorobami nowotworowymi, a także zaburzeniami endokrynologicznymi. W praktyce klinicznej często występuje w przebiegu depresji, zaburzeń lękowych, jadłowstrętu psychicznego oraz jako działanie niepożądane leków (np. niektórych antydepresantów, leków przeciwpadaczkowych, opioidów).
Diagnostyka obniżonego łaknienia powinna obejmować szczegółowy wywiad dotyczący chorób współistniejących, przyjmowanych leków, ocenę stanu odżywienia oraz ukierunkowane badania laboratoryjne i obrazowe. Długotrwałe obniżenie łaknienia może prowadzić do niedożywienia, utraty masy ciała i pogorszenia stanu ogólnego pacjenta, dlatego wymaga dokładnej diagnostyki i odpowiedniego postępowania terapeutycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibupar forte 400 mg
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej i podostrej ibuprofenu, substancji czynnej w Ibupar forte 400 mg, przeprowadzone na szczurach wykazały objawy toksyczności przy dawkach od 0,25 g/kg do 6,5 g/kg masy ciała, takie jak krwiomocz, krwawa biegunka, wzdęcia, obniżenie pragnienia i łaknienia. W dawkach terapeutycznych mieszczących się w zakresie 20-80 mg/kg masy ciała na dobę nie zaobserwowano tych działań niepożądanych, co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa leku w warunkach przedklinicznych.
dawka letalna 50, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, ibuprofen, krwawa biegunka, krwiomocz, model zwierzęcy, obniżenie łaknienia, obniżenie pragnienia, parametry hematologiczne, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, toksyczność ostra i podostra, układ krwiotwórczy, układ moczowy, wzdęcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibupar 200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ibuprofenu, substancji czynnej produktu Ibupar 200 mg, wykazały, że dawki ostre i podostre w zakresie 0,25-6,5 g/kg masy ciała u szczurów indukowały objawy takie jak krwiomocz, krwawa biegunka, wzdęcia oraz obniżenie pragnienia i łaknienia. Jednakże, przy dawkach terapeutycznych mieszczących się w zakresie 20-80 mg/kg masy ciała na dobę, nie zaobserwowano żadnych objawów toksyczności. Te wyniki wskazują na wyraźną granicę bezpieczeństwa między dawkami toksycznymi a terapeutycznymi, co jest istotne dla oceny ryzyka stosowania ibuprofenu u ludzi.
badanie kliniczne, badanie toksyczności, dawka letalna, ibuprofen, krwawa biegunka, krwiomocz, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżenie łaknienia, obniżenie pragnienia, parametry hematologiczne, przewód pokarmowy, tabletka drażowana, toksyczność ostra i podostra, toksyczność przedłużona, układ krwiotwórczy, wzdęcia