zatorowość sercowopochodna

Zatorowość sercowopochodna to stan kliniczny, w którym materiał zatorowy (najczęściej skrzeplina) powstający w sercu przemieszcza się z krwią do innych narządów, powodując ich niedokrwienie. Jest to istotna przyczyna udarów niedokrwiennych mózgu, odpowiadająca za około 15-30% wszystkich przypadków.

Główne źródła zatorów sercowopochodnych to migotanie przedsionków, zawał mięśnia sercowego, kardiomiopatie, wady zastawkowe serca oraz protezy zastawkowe. W migotaniu przedsionków dochodzi do zastoju krwi w przedsionkach, szczególnie w uszku lewego przedsionka, co sprzyja formowaniu się skrzeplin.

Diagnostyka zatorowości sercowopochodnej obejmuje badania obrazowe serca (echokardiografia przezklatkowa i przezprzełykowa), EKG, monitorowanie holterowskie oraz badania obrazowe narządów docelowych (np. tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny mózgu w przypadku udaru). Kluczowe znaczenie ma również ocena parametrów krzepnięcia.

Leczenie obejmuje profilaktykę przeciwzakrzepową (doustne antykoagulanty, heparyny), leczenie chorób podstawowych serca oraz w przypadku ostrego zatoru – trombolizę lub trombektomię mechaniczną. Stratyfikacja ryzyka zatorowości u pacjentów z migotaniem przedsionków opiera się na skalach CHA₂DS₂-VASc oraz HAS-BLED do oceny ryzyka krwawienia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl