reakcje nadwrażliwości skórnej
Reakcje nadwrażliwości skórnej obejmują szereg zmian skórnych wywołanych nieprawidłową odpowiedzią układu immunologicznego na różnorodne czynniki. Mogą one przybierać formę alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego, wyprysku atopowego, czy reakcji polekowych.
W patogenezie reakcji nadwrażliwości skórnej uczestniczą różne mechanizmy immunologiczne, w tym reakcje typu I (natychmiastowe, IgE-zależne), typu IV (opóźnione, komórkowe), a także reakcje mieszane. Najczęstszymi czynnikami wywołującymi są alergeny kontaktowe (nikiel, konserwanty, lateks), leki (antybiotyki, NLPZ), pokarmy, a także czynniki fizyczne jak zimno czy promienie słoneczne.
Diagnostyka reakcji nadwrażliwości skórnej obejmuje wywiad, badanie fizykalne oraz testy alergiczne (punktowe, płatkowe, śródskórne). W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie biopsji skóry czy badań laboratoryjnych (poziom IgE całkowitego i swoistego, poziom tryptazy). Leczenie polega na identyfikacji i eliminacji czynnika wywołującego, stosowaniu leków przeciwhistaminowych, miejscowych i ogólnych kortykosteroidów, a w ciężkich przypadkach – leków immunosupresyjnych.
Istotną rolę w postępowaniu z pacjentem z reakcjami nadwrażliwości skórnej odgrywa edukacja dotycząca unikania zidentyfikowanych alergenów oraz właściwej pielęgnacji skóry. W przypadku reakcji zagrażających życiu, jak wstrząs anafilaktyczny czy zespół Stevensa-Johnsona, konieczne jest natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego postępowania i hospitalizacja.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Mononit 60 Retard 60 mg
Działania niepożądane izosorbidu monoazotanu, stosowanego w preparatach Mononit 60 retard i Mononit 100 retard, wynikają głównie z jego wpływu na układ sercowo-naczyniowy oraz mechanizmy farmakodynamiczne. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (≥1/10), typowy dla azotanów, który zwykle ustępuje po kilku dniach terapii. Często (≥1/100 do <1/10) występują objawy związane z rozszerzeniem naczyń i spadkiem ciśnienia tętniczego, takie jak odruchowa tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne z dezorientacją i osłabieniem, zawroty głowy, splątanie oraz senność. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) mogą pojawić się paradoksalne nasilenie dławicy piersiowej, nudności, wymioty, skórne reakcje alergiczne, zapaść oraz ciężkie niedociśnienie tętnicze. Bardzo rzadko (≤1/10 000) zgłaszano zgagę i złuszczające zapalenie skóry. Dodatkowo, niektóre działania niepożądane, takie jak methemoglobinemia, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G6PD, niedokrwienie mięśnia sercowego, reakcje nadwrażliwości skórnej, przemijająca hipoksemia oraz obrzęk naczynioruchowy, mają częstość występowania trudną do określenia na podstawie dostępnych danych.
ból głowy po azotanach, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, działanie hipotensyjne, izosorbid monoazotan, methemoglobinemia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcje nadwrażliwości skórnej, redystrybucja przepływu krwi, rumień, splątanie, tachykardia odruchowa, tolerancja krzyżowa, tolerancja na lek, układ sercowo-naczyniowy, zapaść, zawroty głowy, zgaga, złuszczające zapalenie skóry