eliminacja pregabaliny
Pregabalina jest lekiem przeciwpadaczkowym, stosowanym również w leczeniu bólu neuropatycznego i zaburzeń lękowych. Eliminacja pregabaliny z organizmu zachodzi głównie przez nerki, przy czym około 90% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem.
Okres półtrwania pregabaliny wynosi około 6-7 godzin, niezależnie od dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek klirens pregabaliny zmniejsza się proporcjonalnie do klirensu kreatyniny, co wymaga dostosowania dawki. U osób poddawanych hemodializie następuje znaczące usunięcie pregabaliny, dlatego po zabiegu może być konieczna dawka uzupełniająca.
W przeciwieństwie do wielu innych leków, pregabalina nie jest metabolizowana w wątrobie i nie wchodzi w istotne interakcje z enzymami cytochromu P450. Nie wiąże się również znacząco z białkami osocza (wiązanie <1%), co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami. Te właściwości czynią kinetykę eliminacji pregabaliny względnie przewidywalną.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Pregabalina, substancja czynna preparatu Tabagine, charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną ≥90% oraz szybkim wchłanianiem z osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) w osoczu około 1 godziny po podaniu na czczo. Spożycie pokarmu obniża Cmax o 25-30% i wydłuża czas do osiągnięcia Cmax (tmax) o około 2,5 godziny, jednak nie wpływa istotnie na całkowity stopień wchłaniania. Farmakokinetyka pregabaliny jest liniowa w zalecanym zakresie dawek, a stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 24-48 godzin. Objętość dystrybucji wynosi około 0,56 l/kg, a lek nie wiąże się z białkami osocza. Metabolizm jest minimalny – 98% substancji wydalane jest w postaci niezmienionej przez nerki, a okres półtrwania u dorosłych wynosi średnio 6,3 godziny. Klirens pregabaliny jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny, co wymaga dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek oraz po hemodializie, podczas której eliminacja substancji wynosi około 50% po 4 godzinach zabiegu.
bariera krew-mózg, biodostępność pregabaliny, czas do osiągnięcia Cmax, czynność nerek, dializoterapia, dysfagia, eliminacja pregabaliny, farmakokinetyka pregabaliny, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm pregabaliny, N-metylowa pochodna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, podanie doustne, pole pod krzywą stężenia, przenikanie przez łożysko, stan stacjonarny, stężenie pregabaliny w osoczu, szybkie wchłanianie, wchłanianie pregabaliny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Przedawkowanie pregabaliny, substancji aktywnej leku Pregabalin Reddy, manifestuje się głównie objawami neurologicznymi, w tym bardzo często sennością i splątaniem, często pobudzeniem psychoruchowym oraz niepokojem. Rzadziej obserwuje się napady padaczkowe, które mogą wystąpić nawet u pacjentów bez wcześniejszego wywiadu padaczkowego, a także śpiączkę, stanowiącą poważne zagrożenie życia. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, a ich rozpoznanie opiera się na ocenie klinicznej i monitorowaniu funkcji życiowych pacjenta. W przypadku przedawkowania należy zwrócić szczególną uwagę na zapewnienie drożności dróg oddechowych oraz monitorowanie stanu neurologicznego i funkcji poznawczych.
dezorientacja allopsychiczna, dezorientacja autopsychiczna, drgawki toniczno-kloniczne, drożność dróg oddechowych, eliminacja pregabaliny, epilepsja, hemodializa, intensywna terapia, intubacja, leczenie podtrzymujące, lek przeciwdrgawkowy, monitoring neurologiczny, napad padaczkowy, niepokój, niepokój ruchowy, niewydolność nerek, objawy neurologiczne, ocena neurologiczna, pobudzenie psychoruchowe, pregabalina, przedawkowanie pregabaliny, senność, śpiączka, splątanie, upośledzenie funkcji nerek, utrata przytomności, właściwości farmakokinetyczne, wspomaganie oddychania, zaburzenie świadomości -
Leksykon leków
Pregabalina wykazuje przewidywalny i liniowy profil farmakokinetyczny z biodostępnością doustną ≥90%, niezależną od dawki. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest około 1 godziny po podaniu na czczo, a pokarm opóźnia tmax do około 3,5 godziny i zmniejsza Cmax o 25-30%, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Objętość dystrybucji wynosi około 0,56 l/kg, a lek nie wiąże się z białkami osocza, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Pregabalina jest eliminowana głównie przez nerki w postaci niezmienionej, z okresem półtrwania około 6,3 godziny u dorosłych, a klirens osoczowy i nerkowy koreluje z klirensem kreatyniny, co wymaga dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek. Hemodializa usuwa około 50% leku w trakcie 4-godzinnej sesji, wskazując na konieczność podania dawki uzupełniającej po zabiegu.
analiza farmakokinetyczna populacji, bariera krew-mózg, biodostępność, biodostępność po podaniu doustnym, ból przewlekły, czas osiągnięcia stężenia maksymalnego, eliminacja pregabaliny, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka pregabaliny, faza eliminacji, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, klirens osoczowy, lek przeciwpadaczkowy, metabolizm, N-metylowa pochodna pregabaliny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, padaczka, populacja pediatryczna, profil farmakokinetyczny, przenikanie do mleka matki, przenikanie przez łożysko, racemizacja enancjomerów, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, trudność w połykaniu, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmienność międzyosobnicza
