wyprysk skórny
Wyprysk skórny (egzema) to grupa zapalnych chorób skóry o charakterze niezakaźnym, charakteryzujących się zmianami rumieniowymi, obecnością pęcherzyków, grudek, złuszczania naskórka oraz silnego świądu. Najczęstsze rodzaje wyprysku to: atopowe zapalenie skóry, wyprysk kontaktowy (alergiczny i z podrażnienia), wyprysk łojotokowy oraz wyprysk potnicowy.
Mechanizm powstawania wyprysku obejmuje reakcje immunologiczne, zaburzenia funkcji bariery naskórkowej oraz czynniki środowiskowe. W przypadku wyprysku kontaktowego alergicznego kluczową rolę odgrywają reakcje nadwrażliwości typu IV, natomiast w atopowym zapaleniu skóry obserwuje się złożoną interakcję między predyspozycją genetyczną, zaburzeniami bariery skórnej i odpowiedzią immunologiczną Th2-zależną.
Diagnostyka wyprysku opiera się głównie na obrazie klinicznym, wywiadzie dotyczącym ekspozycji na alergeny lub substancje drażniące oraz badaniach dodatkowych, takich jak testy płatkowe w przypadku podejrzenia wyprysku kontaktowego. Leczenie obejmuje unikanie czynników wywołujących, odpowiednią pielęgnację skóry, miejscowe preparaty przeciwzapalne (glikokortykosteroidy, inhibitory kalcyneuryny) oraz w cięższych przypadkach leczenie ogólnoustrojowe immunosupresyjne lub biologiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Terbiderm 10 mg/g
Produkt leczniczy Terbiderm (chlorowodorek terbinafiny 10 mg/g, krem) może wywoływać głównie miejscowe działania niepożądane skórne, takie jak świąd, łuszczenie naskórka, ból, podrażnienie, zaburzenia pigmentacji, uczucie pieczenia, rumień oraz powstawanie strupów. Reakcje te występują z częstością nieznaną i nie powinny być mylone z reakcjami nadwrażliwości, które manifestują się uogólnioną wysypką i stanowią wskazanie do natychmiastowego przerwania terapii. W przypadku kontaktu preparatu z oczami może dojść do podrażnienia struktur oka, co wymaga przepłukania oka czystą wodą. Rzadko obserwuje się paradoksalne nasilenie infekcji grzybiczej, co wymaga rozważenia alternatywnych metod leczenia przeciwgrzybiczego.
chlorowodorek terbinafiny, egzema, infekcja grzybicza, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie przeciwgrzybicze, miejscowa reakcja skórna, miejscowe podrażnienie, nasilenie infekcji, pieczenie skóry, podrażnienie oka, reakcja nadwrażliwości, rumień skóry, suchość skóry, świąd skóry, Terbiderm, tworzenie strupów, układ immunologiczny, wyprysk skórny, zaburzenie pigmentacji, zaburzenie skóry, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Acnatac
Produkt leczniczy Acnatac w postaci żelu zawiera klindamycynę (10 mg/g) oraz tretynoinę (0,25 mg/g) i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego na skórę. Należy unikać aplikacji na błony śluzowe, uszkodzoną skórę oraz okolice oczu i jamy ustnej. W trakcie terapii istnieje ryzyko wystąpienia podrażnień skóry, takich jak zaczerwienienie i pieczenie, zwłaszcza przy stosowaniu większych dawek lub częstszej aplikacji. W przypadku silnego podrażnienia zaleca się czasowe odstawienie leku lub zmniejszenie częstotliwości stosowania. Ze względu na potencjalne ryzyko poantybiotykowego zapalenia jelita grubego (CDAD), choć minimalne przy miejscowym stosowaniu klindamycyny, należy monitorować objawy takie jak długotrwała biegunka i bóle brzucha, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i diagnostyki. Preparat nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi miejscowymi preparatami keratolitycznymi lub silnie wysuszającymi, a także wymaga unikania ekspozycji na światło UV, stosowania filtrów SPF ≥30 oraz ochronnej odzieży, aby zapobiec nadwrażliwości na światło i oparzeniom słonecznym.
atopia, bakterie Gram-ujemne, ból brzucha skurczowy, butylohydroksytoluen, CDAD, działanie keratolityczne, erytromycyna, klindamycyna, kolonoskopia, kontaktowe zapalenie skóry, kwas salicylowy, linkomycyna, metylu parahydroksybenzoesan, nadtlenek benzoilu, nadwrażliwość na światło, oparzenie słoneczne, oporność krzyżowa, poantybiotykowe zapalenie jelita grubego, podrażnienie błon śluzowych, preparat siarkowy, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna typu opóźnionego, rezorcynol, SPF, środek złuszczający, trądzik pospolity, tretynoina, wyprysk skórny, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fyremadel 0,25 mg/0,5 ml
Fyremadel, zawierający ganireliks w dawce 0,25 mg/0,5 ml, jest syntetycznym antagonistą GnRH stosowanym w stymulacji jajników w procedurach wspomaganego rozrodu (ART). Profil bezpieczeństwa leku opiera się na badaniach klinicznych oraz danych postmarketingowych, gdzie najczęstszym działaniem niepożądanym są miejscowe reakcje skórne w miejscu wstrzyknięcia, występujące bardzo często (≥1/10), manifestujące się zaczerwienieniem i obrzękiem. Reakcje nadwrażliwości, choć bardzo rzadkie (<1/10 000), mogą mieć ciężki przebieg, obejmując wysypkę, obrzęk twarzy, duszność, anafilaksję, obrzęk naczynioruchowy oraz pokrzywkę. Inne działania niepożądane występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i obejmują ból głowy, nudności oraz złe samopoczucie. W kontekście ART należy również monitorować powikłania takie jak ból i napięcie w obrębie miednicy, zespół hiperstymulacji jajników, ciąża pozamaciczna oraz poronienie.
ampułko-strzykawka, anafilaksja, ART, ból głowy, ból miednicy, ciąża pozamaciczna, dekapeptyd, duszność, ganireliks, GnRH, hormon uwalniający gonadotropinę, kontrolowana hiperstymulacja jajników, koryfolitropina alfa, miejscowa reakcja skórna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, poronienie, reakcja nadwrażliwości, rekombinowany FSH, stymulacja jajników, system MedDRA, wspomagany rozród, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk skórny, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ovamex 0,25 mg/0,5 ml
Profil bezpieczeństwa leku Ovamex, zawierającego ganireliks stosowany w połączeniu z koryfolitropiną alfa do stymulacji jajników, jest porównywalny do profilu bezpieczeństwa rekombinowanego FSH. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są miejscowe odczyny skórne w miejscu wstrzyknięcia (bardzo często), objawiające się zaczerwienieniem i obrzękiem, zwykle o łagodnym i przejściowym charakterze. Niezbyt często występują bóle głowy oraz nudności, a bardzo rzadko reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, obrzęk twarzy, duszność, anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, które mogą stanowić zagrożenie życia.
anafilaksja, ból głowy, ból miednicy, ciąża pozamaciczna, duszność, ganireliks, kontrolowana hiperstymulacja jajników, koryfolitropina alfa, MedDRA, miejscowy odczyn skórny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rekombinowany FSH, samoistne poronienie, skurcz oskrzeli, wspomagany rozród, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk skórny, wysypka, wzdęcie brzucha, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z arniki – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie preparatów zawierających ekstrakt z Arnica chamissonis L., takich jak Maść arnikowa na bazie wazeliny białej, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji skórnych. Personel medyczny powinien monitorować pacjentów pod kątem pojawienia się wyprysków grudkowych lub krostkowych, pęcherzyków wypełnionych płynem surowiczym oraz innych objawów stanu zapalnego skóry, takich jak zaczerwienienie, obrzęk, świąd czy pieczenie. W przypadku zaobserwowania tych symptomów konieczna jest natychmiastowa konsultacja lekarska oraz przerwanie stosowania preparatu do czasu oceny stanu skóry przez specjalistę. Lekarze przepisujący Maść arnikową powinni edukować pacjentów na temat możliwości wystąpienia reakcji alergicznych i konieczności zgłaszania wszelkich niepokojących objawów. Informowanie o prawidłowym stosowaniu preparatu oraz wczesnym rozpoznawaniu symptomów niepożądanych jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka powikłań. Ze względu na bazę wazelinową preparatu, należy również uwzględnić potencjalne reakcje alergiczne lub podrażnienia wynikające z nośnika, co może mieć wpływ na decyzję terapeutyczną i dalsze postępowanie.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lipohep 2400 j.m./g
Preparat Lipohep w formie żelu do stosowania miejscowego zawiera 2400 j.m. heparyny sodowej na 1 g produktu i może wywoływać działania niepożądane, głównie o charakterze alergicznym. Najczęściej obserwowanymi objawami są zaczerwienienie skóry oraz świąd, które występują bardzo rzadko (<1/10 000) i zwykle ustępują samoistnie po zaprzestaniu aplikacji. W literaturze opisano również pojedynczy przypadek cięższego powikłania dermatologicznego – plamkowo-grudkowego, krwotocznego wyprysku o charakterze leukocytoklastycznego zapalenia naczyń (vasculitis leucocytoclastica) u pacjentki z czerwienicą prawdziwą jako chorobą współistniejącą.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Maść nagietkowa
Maść nagietkowa zawierająca ekstrakt etanolowy z kwiatów Calendula officinalis L. wymaga ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości i podrażnień skóry. Objawy takie jak wypryski, pęcherzyki surowicze, zaczerwienienie, świąd, obrzęk oraz nadmierne ocieplenie miejsca aplikacji mogą wskazywać na reakcję alergiczną lub zaostrzenie stanu zapalnego. Zaleca się systematyczne monitorowanie stanu skóry pacjenta oraz unikanie jednoczesnego stosowania innych preparatów miejscowych na tę samą powierzchnię skóry, chyba że lekarz zaleci inaczej. Wazelina biała, będąca podłożem maści, również może wywoływać podrażnienia u niektórych pacjentów.
calendula officinalis, działanie niepożądane, ekstrakt etanolowy, ekstrakt z nagietka lekarskiego, maść nagietkowa, nadwrażliwość skóry, objaw niepożądany, pęcherzyk skórny, płyn surowiczy, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, reakcja skórna, reakcja zapalna, stan zapalny skóry, świąd skóry, wazelina biała, wyprysk skórny, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concerta 36 mg
Concerta, zawierająca chlorowodorek metylofenidatu w dawkach 18 mg i 36 mg o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący różne układy i narządy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak bezsenność, nerwowość i ból głowy (występujące u ≥1/10 pacjentów), a także zaburzenia metaboliczne, w tym jadłowstręt i zmniejszenie apetytu (≥1/100 do <1/10). U dzieci długotrwale leczonych może dochodzić do umiarkowanego zmniejszenia przyrostu masy ciała i wzrostu, co wymaga regularnego monitorowania antropometrycznego. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują nagłą śmierć sercową (<1/10 000), stany maniakalne, dezorientację, zaburzenia libido i splątanie (≥1/10 000 do <1/1000), a także próby samobójcze i przemijający nastrój depresyjny (<1/10 000). Zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia i plamica małopłytkowa (≥1/100 do <1/10), oraz reakcje nadwrażliwości (≥1/1000 do <1/100) również wymagają uwagi klinicznej.
apatia, bezsenność, ból głowy, chlorowodorek metylofenidatu, Concerta, częstomocz, dezorientacja, długotrwała erekcja, ginekomastia, jadłowstręt, krwiomocz, lek o natychmiastowym uwalnianiu, leukopenia, łuszczenie się skóry, morfologia krwi, nagła śmierć sercowa, nerwowość, niedokrwistość, nieprawidłowe myślenie, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pokrzywka, priapizm, próba samobójcza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stan maniakalny, stan splątania, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trombocytopenia, urojenie, uzależnienie, wyprysk skórny, wysypka, zaburzenie libido, zaburzenie myślenia, zaburzenie wzwodu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zmniejszenie apetytu - Leksykon substancji czynnych
Glin octanowinian – Przeciwwskazania stosowania
Glinu octanowinian wykazuje działanie ściągające i przeciwobrzękowe, stosowany jest miejscowo w formie żelu (Altacet, Altac-Emo, Altaziaja) oraz tabletek (Altacet). Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocniczą, w tym na metylu parahydroksybenzoesan (E 218) oraz etanol (20 mg/g w Altacet, 50 mg/g w Altaziaja). Preparaty nie powinny być stosowane na otwarte, rozległe, sączące się, zakażone lub zmienione chorobowo obszary skóry, a także przy wyprysku skórnym z widocznymi zmianami zapalnymi. Preparaty są przeciwwskazane u dzieci poniżej 3 lat ze względu na zwiększoną przepuszczalność skóry i ryzyko działań niepożądanych. Doustne podanie jest bezwzględnie przeciwwskazane, gdyż może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza w przypadku żeli zawierających substancje pomocnicze szkodliwe przy spożyciu.
atopowe zapalenie skóry, błona śluzowa, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, działanie ściągające i przeciwobrzękowe, efekt terapeutyczny, glinu octanowinian, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, nasilenie objawów chorobowych, otwarta rana, podrażnienie miejscowe, reakcja alergiczna, sącząca rana, stosowanie zewnętrzne, substancja czynna, substancja pomocnicza, wyprysk skórny, zakażenie skóry, zmieniona chorobowo skóra - Leksykon substancji czynnych
Diflukortolon – Dawkowanie i sposób podawania
Diflukortolonu walerianian, stosowany miejscowo w preparacie Travocort w stężeniu 1 mg/g, jest podawany w formie cienkiej warstwy kremu na zmienioną chorobowo skórę dwa razy dziennie. Maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 2 tygodni, a leczenie należy zakończyć po ustąpieniu objawów zapalnych lub wypryskowych. Szczególną ostrożność zaleca się w przypadku zmian w okolicach pachwin i zewnętrznych narządów płciowych, gdzie po zakończeniu terapii glikokortykosteroidem wskazane jest kontynuowanie leczenia preparatem przeciwgrzybiczym bez steroidu. U dzieci powyżej 2 lat dawkowanie jest takie samo jak u dorosłych, natomiast u dzieci poniżej 2 roku życia stosowanie wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści ze względu na ograniczone dane bezpieczeństwa.
błona śluzowa, diflukortolonu walerianian, działanie niepożądane, eradykacja zakażenia grzybiczego, glikokortykosteroid, infekcja skórna, monoterapia przeciwgrzybicza, pacjent pediatryczny, podanie dermalne, preparat złożony, stan zapalny skóry, substancja przeciwgrzybicza, terapia przeciwgrzybicza, Travocort, wyprysk skórny, wywiad medyczny, zanik skóry - Leksykon substancji czynnych
Ganireliks – Działania niepożądane
Ganireliks, syntetyczny dekapeptyd o antagonistycznym działaniu wobec GnRH, jest stosowany w kontrolowanej hiperstymulacji jajników w procedurach wspomaganego rozrodu. Profil bezpieczeństwa opiera się na badaniach klinicznych z rekombinowanym FSH oraz koryfolitropiną alfa, wskazując na podobny zakres działań niepożądanych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są miejscowe reakcje skórne w miejscu wstrzyknięcia (częstość bardzo często ≥1/10), objawiające się zaczerwienieniem i obrzękiem. Rzadziej występują bóle głowy i nudności (częstość niezbyt często ≥1/1000 do <1/100), a także złe samopoczucie. Reakcje nadwrażliwości, choć bardzo rzadkie (<1/10 000), mogą obejmować wysypkę, obrzęk twarzy, duszność, anafilaksję (w tym wstrząs anafilaktyczny), obrzęk naczynioruchowy i pokrzywkę, stanowiąc potencjalne zagrożenie życia wymagające natychmiastowej interwencji.
anafilaksja, ciąża pozamaciczna, duszność, działanie antagonistyczne, ganireliks, hormon uwalniający gonadotropinę, kontrolowana hiperstymulacja jajników, koryfolitropina alfa, miejscowa reakcja skórna, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, poronienie samoistne, program wspomaganego rozrodu, reakcja nadwrażliwości, rekombinowany FSH, stymulacja jajników, syntetyczny dekapeptyd, techniki wspomaganego rozrodu, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk skórny, zaburzenie elektrolitowe, zakrzepica, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Działania niepożądane – Thiocodin (15 mg + 300 mg)/10 ml
Thiocodin w formie syropu zawiera kodeinę fosforanu półwodnego (15 mg/10 ml) oraz sulfogwajakol (300 mg/10 ml). W trakcie terapii obserwuje się działania niepożądane o różnej częstości, sklasyfikowane zgodnie z MedDRA. Bardzo często (≥1/10) występują zawroty głowy, sedacja, nudności, wymioty oraz zaparcia, co jest związane z ośrodkowym działaniem kodeiny i jej wpływem na perystaltykę jelit. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) pojawiają się m.in. zmniejszenie łaknienia, euforia, zaburzenia nastroju, senność, bóle głowy, omamy, zwężenie źrenic, zaburzenia słuchu, kołatanie serca, spadek ciśnienia tętniczego, skurcz oskrzeli, podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, ostry ból brzucha związany ze skurczem zwieracza Oddiego (szczególnie u pacjentów po cholecystektomii), reakcje nadwrażliwości skórnej oraz zatrzymanie moczu.
ból głowy, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, depresja oddechowa, euforia, kodeina fosforan półwodny, kołatanie serca, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, omamy, omdlenie, pokrzywka, przerost prostaty, reakcja nadwrażliwości, sedacja, senność, skurcz oskrzeli, skurcz zwieracza Oddiego, sulfogwajakol, świąd, terminologia MedDRA, uzależnienie, wyprysk skórny, wysypka, zaburzenia nastroju, zaburzenia słuchu, zaburzenia wzroku, zapalenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie łaknienia, zwężenie cewki moczowej, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Spirytus skażony hibitanem 0,5% Coel 0,5 %
Spirytus skażony hibitanem 0,5% Coel zawiera chlorheksydynę diglukonian 20% (25 mg/g) oraz alkohol etylowy 96% (650 mg/g), co determinuje jego przeciwwskazania. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na chlorheksydynę, alkohol etylowy lub substancje pomocnicze. Nie należy stosować go podczas zabiegów operacyjnych w obrębie ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz w otolaryngologii ze względu na ryzyko neurotoksyczności. Bezwzględnie zakazane jest wprowadzanie preparatu do płynu mózgowo-rdzeniowego. Ze względu na wysoką zawartość etanolu (760 g/l), preparat nie powinien mieć kontaktu z błonami śluzowymi, świeżymi ranami, oparzeniami, ani być stosowany w okolicach oczu, uszu, narządów płciowych oraz na skórze niemowląt, szczególnie w okolicy pieluszkowej, ze względu na ryzyko podrażnień, bólu, uszkodzenia tkanek i opóźnienia gojenia.
absorpcja przezskórna, alkohol etylowy, atopowe zapalenie skóry, bezpieczeństwo terapeutyczne, błona śluzowa, chlorheksydyna diglukonianu, etanol, nadwrażliwość na chlorheksydynę, neurotoksyczność, oparzenie, oparzenie chemiczne, oparzenie termiczne, płyn mózgowo-rdzeniowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, spirytus skażony hibitanem, środek antyseptyczny, stan zapalny, wyprysk skórny, zabiegi neurochirurgiczne, zabiegi otolaryngologiczne - Leksykon substancji czynnych
Benzoil nadtlenek – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Benzoil nadtlenek, stosowany w leczeniu trądziku w stężeniach 25 mg/g, 50 mg/g i 100 mg/g, wymaga ścisłego przestrzegania zasad aplikacji, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Preparaty takie jak Akneroxid 5, Akneroxid 10, Benzacne oraz Belakne Combi (zawierający 1 mg/g adapalenu i 25 mg/g benzoilu nadtlenku) należy stosować wyłącznie na nieuszkodzoną, niepodrażnioną skórę, unikając miejsc z wypryskiem, oparzeniem słonecznym, ranami oraz okolic gruczołu sutkowego u kobiet karmiących. Szczególną uwagę należy zwrócić na ochronę oczu, ust i błon śluzowych przed kontaktem z preparatem, gdyż może on powodować zaczerwienienie i pieczenie; w przypadku ekspozycji konieczne jest natychmiastowe przemycie dużą ilością ciepłej wody. Ponadto, ze względu na zwiększoną wrażliwość skóry na promieniowanie UV podczas terapii, należy unikać ekspozycji na światło słoneczne oraz sztuczne źródła UV, aby zapobiec nasilonym podrażnieniom.
adapalen, alergia, benzoil nadtlenek, błona śluzowa, działanie niepożądane, glikol propylenowy, lek przeciwtrądzikowy, nadwrażliwość skóry, oparzenie słoneczne, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, promieniowanie UV, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, świąd, trądzik, uszkodzenie skóry, wyprysk skórny, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pimafucort (10 mg + 10 mg + 3500 I.U.)/g
Pimafucort to maść zawierająca natamycynę (10 mg/g), hydrokortyzon (10 mg/g) oraz neomycynę (3500 I.U./g). Natamycyna i neomycyna wykazują minimalne wchłanianie przez nieuszkodzoną skórę, co ogranicza ich działanie do miejscowego efektu i zmniejsza ryzyko działań ogólnoustrojowych. Jednak neomycyna może ulegać niewielkiemu wchłanianiu przez uszkodzoną skórę, co jest istotne przy rozległych ranach. Hydrokortyzon charakteryzuje się większym wchłanianiem przez skórę (1-3%), które jest istotnie zwiększone w stanach zapalnych skóry – dwukrotnie przy wyprysku i nawet pięciokrotnie przy ostrym zakażeniu. Wchłanianie hydrokortyzonu zmniejsza się wraz z wiekiem pacjenta, co ma szczególne znaczenie u dzieci, u których ryzyko ogólnoustrojowego działania steroidu jest większe.
absorpcja przezskórna, błony śluzowe, działanie ogólnoustrojowe, farmakokinetyka, hydrokortyzon, maść, natamycyna, neomycyna, ostre zakażenie skóry, owrzodzenie, podanie miejscowe, produkt złożony, siarczan neomycyny, substancja czynna, uszkodzenie skóry, uszkodzona skóra, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne, wyprysk skórny - Leksykon substancji czynnych
Diflukortolon – Wskazania do stosowania
Diflukortolon w postaci walerianianu, zawarty w preparacie Travocort w dawce 1 mg/g, wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne. W połączeniu z azotanem izokonazolu (10 mg/g), który posiada właściwości przeciwgrzybicze, preparat jest wskazany do leczenia początkowego powierzchownych zakażeń grzybiczych skóry z towarzyszącym silnym stanem zapalnym lub wypryskowymi zmianami. Szczególnie zalecany jest do stosowania na skórze rąk, przestrzeniach międzypalcowych stóp, okolicach pachwinowych oraz narządów płciowych, gdzie wilgotne środowisko sprzyja rozwojowi infekcji. Terapia powinna być krótkotrwała, z aplikacją miejscową 1-2 razy dziennie, a po ustąpieniu objawów zapalnych kontynuowana preparatem zawierającym wyłącznie substancję przeciwgrzybiczą bez kortykosteroidu.
azotan izokonazolu, błona śluzowa, diflukortolon, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, fałd skórny, grzybica stóp, infekcja grzybicza, kortykosteroid, obkurczanie naczyń krwionośnych, okolica wyprzeniowa, patogen grzybiczny, penetracja substancji czynnej, przestrzeń międzypalcowa, stan zapalny, świąd, Travocort, walerianian diflukortolonu, wyprysk skórny, zmiana wypryskowa, zmiana zapalna - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z nagietka lekarskiego – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ekstrakt z nagietka lekarskiego (Calendula officinalis L.) stosowany miejscowo w postaci Maści nagietkowej wymaga ścisłego monitorowania stanu skóry pacjenta pod kątem wystąpienia działań niepożądanych. Preparat zawiera ekstrakt z kwiatu nagietka, ekstrahowany etanolem, z podłożem wazeliny białej, co u osób predysponowanych może wywołać reakcje skórne. Szczególną uwagę należy zwrócić na pojawienie się wyprysków, pęcherzyków oraz innych objawów stanu zapalnego skóry w miejscu aplikacji lub jego okolicy, które mogą wskazywać na reakcję alergiczną lub zaostrzenie istniejącego schorzenia dermatologicznego.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Heparinum GSK 300 j.m./g
Heparinum GSK w postaci kremu o stężeniu 300 j.m./g może wywoływać działania niepożądane głównie o charakterze reakcji nadwrażliwości, które występują rzadko i manifestują się wysypką, rumieniem, obrzękiem, zaczerwienieniem, świądem, suchością lub pieczeniem skóry. Ryzyko tych reakcji wzrasta przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, obserwuje się zmiany skórne grudkowo-plamkowe z naciekiem krwotocznym oraz wyprysk skórny z leukocytoklastycznym zapaleniem naczyń krwionośnych, szczególnie u pacjentów z pierwotną czerwienicą prawdziwą. Zaburzenia czucia, takie jak parestezje, również mogą wystąpić, choć ich częstość jest nieznana. W przypadku pojawienia się objawów nadwrażliwości konieczne jest przerwanie terapii.
badanie histopatologiczne, czerwienica prawdziwa, działanie niepożądane, Heparinum GSK, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, monitorowanie stanu pacjenta, nadwrażliwość na heparynę, parestezja, personel medyczny, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, stosowanie miejscowe, układ narządowy, wyprysk skórny, wysypka rumieniowa, zgłaszanie działań niepożądanych, zmiany grudkowo-plamkowe - Leksykon substancji czynnych
Imidazolidynylomocznik – Wskazania do stosowania
Imidazolidynylomocznik jest składnikiem panelu nr 3 (płatek nr 29) produktu TRUE Test 36, stosowanego w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry u osób dorosłych. Substancja ta występuje w stężeniu 600 µg/cm² (490 µg/płatek) i umożliwia wykrycie nadwrażliwości na ten powszechnie stosowany konserwant w kosmetykach i farmaceutykach. Test jest wskazany u pacjentów dorosłych z podejrzeniem alergii kontaktowej na konserwanty, zwłaszcza przy nawracających wypryskach w miejscach ekspozycji oraz u osób z zawodową ekspozycją na imidazolidynylomocznik. Testy płatkowe z tym alergenem nie są zalecane u pacjentów pediatrycznych ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie.
2-bromo-2-nitropropano-1, 3-diol, alergen, alergia kontaktowa, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, diazolidynylomocznik, ekspozycja zawodowa, formaldehyd, imidazolidynylomocznik, konserwant kosmetyczny, nadwrażliwość kontaktowa, paraben, plaster samoprzylepny, płatek testowy, podrażnienie skórne, próba prowokacyjna, quaternium-15, reakcja fałszywie dodatnia, reakcja krzyżowa, stężenie diagnostyczne, test płatkowy, TRUE Test 36, wyprysk skórny