szczepionka przeciwko japońskiemu zapaleniu mózgu
Szczepionka przeciwko japońskiemu zapaleniu mózgu jest preparatem immunologicznym stosowanym w celu zapobiegania infekcji wywoływanej przez wirusa japońskiego zapalenia mózgu (JEV). Wirus ten przenoszony jest przez komary z rodzaju Culex i występuje głównie w rejonach Azji Południowo-Wschodniej, Pacyfiku Zachodniego oraz w niektórych częściach subkontynentu indyjskiego.
Dostępne są dwa główne typy szczepionek: inaktywowane oraz żywe atenuowane. W Europie i Ameryce Północnej stosuje się głównie szczepionki inaktywowane (zabite), takie jak IXIARO/JESPECT. Szczepionka podawana jest w schemacie dwudawkowym w odstępie 28 dni, z możliwością dawki przypominającej po 1-2 latach u osób narażonych na długotrwałą ekspozycję.
Wskazania do szczepienia obejmują podróżnych udających się na tereny endemiczne, szczególnie gdy planują dłuższy pobyt (powyżej 1 miesiąca) lub aktywności na obszarach wiejskich i rolniczych. Szczepienia zaleca się również osobom zamieszkującym regiony endemiczne oraz personelowi laboratoryjnemu pracującemu z wirusem JEV. Szczepionka charakteryzuje się wysoką skutecznością (>90%) i dobrym profilem bezpieczeństwa.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Japońskie zapalenie mózgu – Zapobieganie i profilaktyka
Japońskie zapalenie mózgu (JZMO) jest wirusową chorobą przenoszoną przez komary, endemicznie występującą w Azji i regionie Zachodniego Pacyfiku. Profilaktyka opiera się przede wszystkim na szczepieniach, które WHO rekomenduje jako element narodowych programów immunizacji w obszarach endemicznych. Dostępne są trzy typy szczepionek: inaktywowane na komórkach Vero (np. IXIARO, dopuszczona do stosowania od 2. miesiąca życia), żywe atenuowane oraz żywe rekombinowane (chimeryczne). Standardowy schemat szczepienia szczepionką IXIARO obejmuje 2 dawki podawane w odstępie 28 dni, z opcją przyspieszonego schematu 0-7 dni dla dorosłych 18-65 lat. Dawka przypominająca jest zalecana po roku od pierwotnego cyklu u osób utrzymujących ekspozycję na wirusa. Szczepienia są wskazane dla mieszkańców obszarów endemicznych, podróżnych planujących pobyt powyżej miesiąca, osób często podróżujących do tych regionów, mieszkańców terenów wiejskich oraz pracowników laboratoriów. Dla krótkoterminowych podróżnych poniżej miesiąca szczepienie rozważa się tylko przy zwiększonym ryzyku ekspozycji.
choroba przenoszona przez wektory, choroba wirusowa przenoszona przez komary, dawka przypominająca, DEET, insektycyd, japońskie zapalenie mózgu, kontrola wektorów, larwicyd, medycyna podróży, niepożądany odczyn poszczepienny, obszar endemiczny, odpowiedź immunologiczna, olejek z eukaliptusa cytrynowego, permetryna, pikarydyna, program szczepień, schemat szczepienia, środki ochrony osobistej, szczepionka chimeryczna, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciwko japońskiemu zapaleniu mózgu, szczepionka żywa atenuowana, transmisja wirusa, wirus japońskiego zapalenia mózgu - Leksykon chorób i schorzeń
Japońskie zapalenie mózgu – Epidemiologia
Japońskie zapalenie mózgu (JE) pozostaje główną przyczyną wirusowego zapalenia mózgu w Azji, z roczną liczbą przypadków klinicznych szacowaną na 30 000-70 000, a wg WHO nawet do 68 000, z 75% zachorowań u dzieci poniżej 15 roku życia. Wskaźnik śmiertelności wśród objawowych przypadków wynosi 20-30%, a 30-50% przeżyłych doświadcza trwałych powikłań neurologicznych lub psychiatrycznych. JE jest endemiczne w 24 krajach Azji Południowo-Wschodniej i Zachodniego Pacyfiku, narażając ponad 3 miliardy ludzi. Epidemiologia wykazuje dwa wzorce: epidemiczny (sezonowy, głównie w północnych obszarach) i endemiczny (sporadyczny, w południowych regionach). Diagnostyka opiera się na testach MAC-ELISA wykrywających przeciwciała IgM w płynie mózgowo-rdzeniowym, jednak ograniczenia w dostępie do badań i nadzoru powodują niedoszacowanie zachorowań. Nadzór epidemiologiczny jest kluczowy dla monitorowania obciążenia chorobą, skuteczności szczepień i ekspansji wirusa, zwłaszcza w kontekście nowych ognisk w Australii, gdzie w latach 2021-2022 odnotowano szeroką transmisję wirusa.
arbowirus, choroba endemiczna, diagnostyka laboratoryjna, japońskie zapalenie mózgu, nadzór epidemiologiczny, ostry zespół zapalenia mózgu, płyn mózgowo-rdzeniowy, powikłania neurologiczne, przeciwciała IgM, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciwko japońskiemu zapaleniu mózgu, test ELISA, transmisja wirusa, wektor choroby, wirus japońskiego zapalenia mózgu, wirusowe zapalenie mózgu, zapalenie mózgu, zdarzenie niepożądane