gen KRAS typu dzikiego

Gen KRAS typu dzikiego (wild-type KRAS) odnosi się do naturalnej, niezmutowanej formy genu KRAS, który jest kluczowym elementem szlaku sygnałowego RAS/MAPK. Odpowiada za regulację proliferacji, różnicowania i przeżycia komórek poprzez przekazywanie sygnałów z receptorów powierzchniowych do jądra komórkowego.

W przeciwieństwie do zmutowanych form KRAS, które są związane z onkogenezą, gen typu dzikiego ulega aktywacji w odpowiedzi na sygnały zewnątrzkomórkowe i następnie dezaktywacji, co zapewnia prawidłową kontrolę wzrostu komórkowego. Status KRAS ma istotne znaczenie diagnostyczne i terapeutyczne, szczególnie w kontekście nowotworów takich jak rak jelita grubego, rak trzustki czy niedrobnokomórkowy rak płuca.

Obecność KRAS typu dzikiego jest zazwyczaj korzystnym czynnikiem prognostycznym i predykcyjnym w terapii ukierunkowanej. Pacjenci z nowotworami posiadającymi KRAS typu dzikiego często lepiej odpowiadają na terapie celowane, takie jak inhibitory EGFR (np. cetuksymab, panitumumab), podczas gdy mutacje w KRAS wiążą się z opornością na te leki.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Irinotecan SUN 1,5 mg/ml

Irynotekan, półsyntetyczna pochodna kamptotecyny, jest inhibitorem topoizomerazy I o potwierdzonej skuteczności przeciwnowotworowej, szczególnie w leczeniu przerzutowego raka jelita grubego i odbytnicy. Metabolizowany przez karboksyloesterazy do aktywnego metabolitu SN-38, wykazuje silniejsze działanie cytotoksyczne niż związek macierzysty, hamując topoizomerazę I i indukując uszkodzenia DNA w fazie S cyklu komórkowego. W badaniach klinicznych schematy z irynotekanem (np. dawka 180 mg/m² co 2 tygodnie lub 80 mg/m² tygodniowo) w połączeniu z 5-fluorouracylem i kwasem folinowym wykazały istotną przewagę nad monoterapią 5FU/FA, z odsetkiem odpowiedzi 40,8% vs 23,1% (p<0,001), medianą czasu do progresji 6,7 vs 4,4 miesiąca (p<0,001) oraz medianą przeżycia 16,8 vs 14,0 miesiąca (p=0,028). Schemat tygodniowy cechował się wyższym odsetkiem odpowiedzi (51,2% vs 28,6%, p=0,045), ale także większą toksycznością, w tym ciężką biegunką u 44,4% pacjentów i neutropenią (<500 neutrofili/mm³) u 5,8%.
5-fluorouracyl, acetylocholinoesteraza, bewacyzumab, cetuksymab, ciężka biegunka, ciężka neutropenia, ekspresja receptora EGFR, gen KRAS typu dzikiego, glikoproteina p, inhibitor topoizomerazy I, kapecytabina, metabolit SN-38, odsetek odpowiedzi obiektywnych, oksaliplatyna, przerzutowy rak jelita grubego, przeżycie bez progresji choroby, schemat XELIRI, topoizomeraza I DNA
Leksykon substancji czynnych
Irynotekan – Właściwości farmakodynamiczne

Irynotekan, półsyntetyczny inhibitor topoizomerazy I (ATC: L01CE02), jest metabolizowany do aktywnego metabolitu SN-38, który wykazuje silniejszą cytotoksyczność wobec komórek nowotworowych. Mechanizm działania polega na hamowaniu topoizomerazy I, co prowadzi do powstawania jednoniciowych przerw w DNA i blokady replikacji, szczególnie w fazie S cyklu komórkowego. Irynotekan wykazuje aktywność przeciwko różnym nowotworom, w tym gruczolakorakom przewodu pokarmowego i sutka, także w komórkach opornych na inne cytostatyki, dzięki braku rozpoznawania przez glikoproteinę P. Dodatkowo lek hamuje acetylocholinoesterazę, co może mieć znaczenie dla działań niepożądanych układu cholinergicznego. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność irynotekanu w leczeniu przerzutowego raka jelita grubego i odbytnicy, zwłaszcza w terapii skojarzonej z 5-fluorouracylem i kwasem folinowym (5-FU/FA), gdzie odsetek odpowiedzi wynosił do 51,2%, a mediana czasu do progresji 6,7 miesięcy. Dawkowanie obejmuje schematy dwutygodniowe (180 mg/m²) i tygodniowe (80 mg/m²), z wyższą toksycznością (biegunka 44,4%, neutropenia 5,8%) w schemacie tygodniowym.
5-fluorouracyl, acetylocholinoesteraza, bewacyzumab, cetuksymab, doksorubicyna, działanie toksyczne, faza S cyklu komórkowego, gen KRAS typu dzikiego, glikoproteina p, gruczolakorak okrężnicy, gruczolakorak żołądka, inhibitor topoizomerazy I, kapecytabina, karboksyloesteraza, ksenograft, kwas folinowy, lek przeciwnowotworowy, metabolit aktywny, neutropenia ciężka, oksaliplatyna, oporność wielolekowa, rak jelita grubego z przerzutami, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, schemat XELIRI, skala sprawności Karnofsky’ego, toksyczność hematologiczna, transferaza urydynowo-difosfoglukuronianowa, układ cholinergiczny, winblastyna, winkrystyna, zespół Gilberta
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Campto 20 mg/ml

CAMPTO (irynotekan chlorowodorek trójwodny) w stężeniu 20 mg/ml jest wskazany do leczenia zaawansowanego raka jelita grubego, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. Preparat stosuje się w pierwszej linii leczenia w połączeniu z 5-fluorouracylem i kwasem folinowym, a także z dodatkiem bewacyzumabu u pacjentów z rozsianą postacią choroby. W przypadku niepowodzenia wcześniejszych terapii, CAMPTO może być podawany samodzielnie lub w skojarzeniu z cetuksymabem u chorych z ekspresją EGFR i genem KRAS typu dzikiego. Lek dostępny jest w fiolkach o pojemności 2 ml (40 mg irynotekanu chlorowodorku, odpowiadające 34,66 mg irynotekanu), 5 ml (100 mg, 86,65 mg irynotekanu) oraz 15 ml (300 mg, 259,95 mg irynotekanu), zawierających sorbitol (E 420), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją fruktozy.
5-fluorouracyl i kwas folinowy, bewacyzumab, cetuksymab, gen KRAS typu dzikiego, irynotekan chlorowodorek trójwodny, kapecytabina, komórka nowotworowa, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, monoterapia, nietolerancja fruktozy, rak jelita grubego, receptor EGFR, receptor naskórkowego czynnika wzrostu, sorbitol, terapia skojarzona, terapia ukierunkowana molekularnie

gen KRAS typu dzikiego

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Irinotecan SUN 1,5 mg/ml

Irynotekan – Właściwości farmakodynamiczne

Wskazania do stosowania – Campto 20 mg/ml