standaryzowany współczynnik umieralności

Standaryzowany współczynnik umieralności (ang. Standardized Mortality Ratio, SMR) to wskaźnik epidemiologiczny używany do porównywania umieralności w różnych populacjach poprzez eliminację wpływu różnic w strukturze wieku tych populacji. Jest to stosunek liczby zgonów obserwowanych w badanej populacji do liczby zgonów oczekiwanych, gdyby badana populacja miała takie same współczynniki umieralności specyficzne dla wieku jak populacja standardowa.

Standaryzacja umożliwia obiektywne porównywanie umieralności między krajami, regionami czy grupami społecznymi o różnej strukturze demograficznej. Najczęściej stosowanymi populacjami standardowymi są populacja europejska, światowa lub danego kraju. SMR wyrażany jest zazwyczaj na 100 000 osób i może być obliczany dla ogólnej umieralności lub umieralności z określonych przyczyn.

Wartość SMR równa 100 oznacza, że umieralność w badanej populacji jest identyczna jak w populacji standardowej. Wartość powyżej 100 wskazuje na wyższą umieralność w badanej populacji, natomiast wartość poniżej 100 – na niższą. Standaryzowany współczynnik umieralności jest kluczowym narzędziem w zdrowiu publicznym, epidemiologii i statystyce medycznej, służącym do monitorowania trendów zdrowotnych i oceny efektywności interwencji zdrowotnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl