progresja włóknienia

Progresja włóknienia to proces charakteryzujący się stopniowym nasileniem odkładania się tkanki łącznej włóknistej w narządach, co prowadzi do upośledzenia ich funkcji. Jest to zjawisko typowe dla wielu przewlekłych schorzeń, takich jak marskość wątroby, włóknienie płuc czy przewlekła choroba nerek.

Mechanizm progresji włóknienia obejmuje aktywację komórek gwiaździstych, fibroblastów i miofibroblastów, które nadmiernie produkują białka macierzy pozakomórkowej, głównie kolagen. Proces ten jest regulowany przez cytokiny prozapalne, czynniki wzrostu (np. TGF-β) oraz sygnały mechaniczne. Długotrwały stan zapalny stanowi kluczowy czynnik napędzający progresję włóknienia.

Diagnostyka progresji włóknienia opiera się na badaniach obrazowych (elastografia, MRI), markerach biochemicznych (np. prokolagen typu I i III, TIMP-1) oraz badaniach histopatologicznych. Ocena stopnia włóknienia jest istotna dla określenia rokowania oraz monitorowania skuteczności leczenia. W praktyce klinicznej wykorzystuje się różne skale do oceny zaawansowania włóknienia, np. skalę METAVIR w przypadku wątroby.

Współczesne strategie terapeutyczne mają na celu nie tylko zahamowanie progresji włóknienia, ale również jego odwrócenie. Obejmują one leczenie choroby podstawowej, terapie celowane w szlaki molekularne zaangażowane w fibrogenezę, stosowanie leków przeciwzapalnych i przeciwfibrogennych. Badania kliniczne koncentrują się na nowych związkach hamujących aktywność TGF-β, inhibitorach integryn oraz terapiach komórkowych.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl