preparat Aminomel

Aminomel to preparat do żywienia pozajelitowego zawierający roztwór aminokwasów stosowany u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów drogą doustną lub gdy przewód pokarmowy nie funkcjonuje prawidłowo. Jest stosowany jako składnik całkowitego żywienia pozajelitowego (TPN).

Preparat dostarcza niezbędne aminokwasy, które są podstawowymi składnikami białek, umożliwiając organizmowi syntezę własnych białek oraz zapobiegając katabolizmowi białek mięśniowych. Aminomel jest dostępny w różnych stężeniach i formulacjach, dostosowanych do specyficznych potrzeb pacjentów w różnych stanach klinicznych.

Aminomel stosuje się najczęściej u pacjentów w stanach katabolicznych, po rozległych operacjach, urazach, oparzeniach, w ciężkich infekcjach, chorobach przewodu pokarmowego uniemożliwiających odżywianie doustne, a także u pacjentów z niedożywieniem. Preparat musi być podawany dożylnie, najczęściej przez cewnik centralny.

W praktyce klinicznej Aminomel jest zwykle łączony z preparatami węglowodanowymi, tłuszczowymi oraz dodatkami elektrolitów, witamin i pierwiastków śladowych, tworząc kompletną mieszaninę odżywczą. Stosowanie preparatu wymaga regularnego monitorowania parametrów biochemicznych oraz stanu klinicznego pacjenta.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
L-seryna – Dawkowanie i sposób podawania

L-seryna jest istotnym aminokwasem w preparatach do żywienia pozajelitowego, z zawartością waha się od 2,24 g/l (Aminosteril N-Hepa 8%) do 5,38 g/l (Aminomel 12,5E). Dawkowanie zależy od preparatu, stanu klinicznego pacjenta oraz zapotrzebowania metabolicznego. W Aminomel 10E i 12,5E maksymalna prędkość wlewu wynosi odpowiednio 1 ml/kg mc./godz. i 0,8 ml/kg mc./godz., co odpowiada 4,30 mg L-seryny/ml/kg mc./godz. Zalecane dawki dobowe pokrywające minimalne zapotrzebowanie na aminokwasy (0,8-1,0 g/kg mc.) to 8-10 ml/kg mc. (34,4-43,0 mg L-seryny) dla Aminomel 10E oraz 6,4-8 ml/kg mc. (34,4-43,0 mg L-seryny) dla Aminomel 12,5E. W stanach katabolicznych maksymalna dawka dobowa może sięgać 20 ml/kg mc. (86 mg L-seryny). W preparacie Aminosteril N-Hepa 8% maksymalna dawka dobowa to 18,75 ml/kg mc. (42 mg L-seryny/kg mc.), a w Vamin 18 Electrolyte-Free dawkowanie zależy od stopnia stresu metabolicznego, z dawkami od 5 do 14 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 22,5-63 mg L-seryny/kg mc./dobę. Vaminolact stosuje się u noworodków i dzieci z dawkami od 15 do 54 ml/kg mc./dobę, co przekłada się na 57-205 mg L-seryny/kg mc./dobę, w zależności od wieku i stanu pacjenta.
aminokwas, Aminosteril N-Hepa, elektrolit, emulsja tłuszczowa, gospodarka aminokwasowa, infuzja cykliczna, infuzja dożylna, infuzja kroplowa, katabolizm, L-seryna, niedobór niezbędnych kwasów tłuszczowych, pierwiastek śladowy, preparat Aminomel, preparat Vaminolact, produkt leczniczy, przemiana materii, roztwór węglowodanów, stan kataboliczny, stan odżywienia, stres metaboliczny, Vamin 18 Electrolyte-Free, witamina, zapotrzebowanie metaboliczne, żyła główna, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Kwas L-glutaminowy – Dawkowanie i sposób podawania

Kwas L-glutaminowy jest istotnym aminokwasem w preparatach do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E (5,00 g/l) i Aminomel 12,5E (6,25 g/l). Dawkowanie kwasu L-glutaminowego jest ściśle powiązane z ogólną podażą aminokwasów i dostosowywane indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta. Maksymalna prędkość wlewu wynosi do 1 ml/kg mc./godz. dla Aminomel 10E i do 0,8 ml/kg mc./godz. dla Aminomel 12,5E, co odpowiada podawaniu 5 mg kwasu L-glutaminowego/kg mc./godz. Zalecana dobowa dawka aminokwasów to 0,8-1,0 g/kg mc., co przekłada się na 40-50 mg kwasu L-glutaminowego/kg mc./dobę. W stanach katabolicznych dawkę aminokwasów można zwiększyć do 2,0 g/kg mc., co podnosi podaż kwasu L-glutaminowego do 100 mg/kg mc./dobę, przy jednoczesnym zachowaniu maksymalnej dobowej podaży płynów 40 ml/kg mc. u dorosłych. Podawanie odbywa się wyłącznie drogą dożylną, preferencyjnie przez cewnik w żyle głównej, z uwzględnieniem osmolarności roztworu i prędkości infuzji.
dożylna infuzja kroplowa, emulsja tłuszczowa, kwas L-glutaminowy, niedobór kwasów tłuszczowych, octan glatirameru, osmolarność roztworu, podaż dożylna, podaż energii, preparat Aminomel, równowaga płynów, stan metaboliczny, syntetyczny polipeptyd, szybkość infuzji, terapia żywieniowa, wstrzyknięcie podskórne, żyła główna, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Sodu wodorotlenek – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Sodu wodorotlenek, obecny w preparatach żywienia pozajelitowego takich jak Aminomel 10E (1,324 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (1,664 g/1000 ml) oraz Nutriflex Lipid peri (0,800 g/1250 ml; 1,200 g/1875 ml; 1,600 g/2500 ml), pełni funkcję regulatora pH i źródła jonów sodu. Aktualnie brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tych preparatów u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Charakterystyki produktów jednoznacznie wskazują na brak odpowiednich badań w tych grupach, co wymaga od lekarza indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, uwzględnienia stanu zdrowia matki i potencjalnego wpływu na płód, a także rozważenia alternatywnych metod leczenia i monitorowania pacjentki podczas terapii. W przypadku laktacji, szczególnie przy stosowaniu Nutriflex Lipid peri, zaleca się rozważenie czasowego zaprzestania karmienia piersią ze względu na brak danych potwierdzających bezpieczeństwo. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o możliwych konsekwencjach terapii oraz monitorować stan dziecka, jeśli karmienie jest kontynuowane. Podobne środki ostrożności dotyczą pacjentów planujących ciążę, gdzie brak danych wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści. W każdym przypadku konieczne jest dostosowanie dawkowania do specyfiki fizjologicznej ciąży lub laktacji oraz uzyskanie świadomej zgody pacjentki na terapię.
bezpieczeństwo stosowania, charakterystyka produktu leczniczego, dane kliniczne, dawkowanie, jon sodu, karmienie piersią, Nutriflex Lipid peri, ocena stanu klinicznego, preparat Aminomel, preparat żywienia pozajelitowego, produkt leczniczy, regulator pH, roztwór do infuzji, sodu wodorotlenek, stosunek korzyści do ryzyka, terapia żywieniowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-metionina – Dawkowanie i sposób podawania

L-metionina, aminokwas egzogenny, jest składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E (4,68 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (5,85 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (1,10 g/1000 ml), Vamin 18 Electrolyte-Free (5,6 g/1000 ml) oraz Vaminolact (1,3 g/1000 ml). Dawkowanie jest ściśle uzależnione od preparatu, masy ciała pacjenta oraz jego stanu klinicznego. Dla dorosłych stosujących Aminomel 10E i 12,5E zalecane dawki wynoszą odpowiednio 8-10 ml/kg mc./dobę i 6,4-8 ml/kg mc./dobę, z maksymalną prędkością infuzji do 1 ml/kg mc./godz. i 0,8 ml/kg mc./godz., co odpowiada 0,1 g aminokwasów/kg mc./godz. Maksymalna dawka dobowa w stanach katabolicznych to 2,0 g aminokwasów/kg mc./dobę. Preparat Aminosteril N-Hepa 8% jest preferowany u pacjentów z niewydolnością wątroby, z maksymalną dawką 1,5 g aminokwasów/kg mc./dobę i prędkością infuzji do 1,25 ml/kg mc./godz. (0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.).
aminokwas, aminokwas egzogenny, Aminosteril N-Hepa, cewnik w żyle głównej, emulsja tłuszczowa, encefalopatia wątrobowa, gospodarka aminokwasowa, infuzja ciągła, infuzja cykliczna, infuzja dożylna, infuzja kroplowa dożylna, katabolizm, L-metionina, niedobór kwasów tłuszczowych, niewydolność wątroby, osmolarność, pierwiastek śladowy, podanie obwodowe, prędkość wlewu, preparat Aminomel, stan kataboliczny, stres metaboliczny, szybkość infuzji, zapotrzebowanie na azot, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-fenyloalanina – Dawkowanie i sposób podawania

L-fenyloalanina, aminokwas egzogenny, jest kluczowym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E (5,40 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (6,75 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (0,88 g/1000 ml), Vamin 18 Electrolyte-Free (7,9 g/1000 ml) oraz Vaminolact (2,7 g/1000 ml). Dawkowanie tych preparatów jest ściśle uzależnione od stanu klinicznego pacjenta, zapotrzebowania na aminokwasy oraz rodzaju preparatu. Przykładowo, zalecana dobowa podaż L-fenyloalaniny w Aminomel 10E i 12,5E wynosi 0,043-0,054 g/kg mc., a maksymalna dawka może sięgać 0,108 g/kg mc. W przypadku pacjentów z niewydolnością wątroby stosuje się preparat Aminosteril N-Hepa 8% z obniżoną zawartością L-fenyloalaniny (0,0165 g/kg mc./dobę przy maksymalnej dawce 18,75 ml/kg mc.). Dawkowanie u noworodków i dzieci, szczególnie z użyciem Vaminolact, wymaga indywidualizacji, z dawkami L-fenyloalaniny w zakresie 0,041-0,146 g/kg mc./dobę w zależności od wieku i masy ciała.
aminokwas aromatyczny, aminokwas egzogenny, aminokwas rozgałęziony, Aminosteril N-Hepa, emulsja tłuszczowa, infuzja ciągła, infuzja cykliczna, katabolizm, L-fenyloalanina, niewydolność wątroby, niezbędny kwas tłuszczowy, noworodek, podanie pozajelitowe, preparat Aminomel, równowaga metaboliczna, stan kataboliczny, stan kliniczny pacjenta, stres metaboliczny, Vamin 18 Electrolyte-Free, Vaminolact, wskazanie terapeutyczne, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-walina – Dawkowanie i sposób podawania

L-walina, aminokwas egzogenny, jest składnikiem różnych preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel, Aminosteril N-Hepa 8%, Vamin 18 Electrolyte-Free oraz Vaminolact, zróżnicowanych pod względem stężenia L-waliny (od 3,6 g do 10,08 g na 1000 ml roztworu) i wskazań klinicznych. Dawkowanie zależy od preparatu, masy ciała pacjenta oraz stanu metabolicznego, z zalecanymi dawkami dobrymi i maksymalnymi dostosowanymi do katabolicznych stanów (np. Aminomel 10E: 8-10 ml/kg mc./dobę, maks. 20 ml/kg mc./dobę; Aminosteril N-Hepa 8%: maks. 18,75 ml/kg mc./dobę; Vamin 18 Electrolyte-Free: 5-14 ml/kg mc./dobę w zależności od stresu metabolicznego; Vaminolact: 15-54 ml/kg mc./dobę w zależności od wieku). Maksymalna dobowa podaż L-waliny może sięgać około 0,5 g/kg mc. (Aminomel), natomiast u pacjentów otyłych dawkę należy kalkulować na podstawie prawidłowej masy ciała. Infuzje powinny być prowadzone z uwzględnieniem maksymalnej prędkości (np. Vamin 18 Electrolyte-Free do 1000 ml/8 godz.) i odpowiedniego czasu trwania (Vaminolact: 8-24 godziny), z uwzględnieniem drogi podania (żyła centralna lub obwodowa) oraz osmolarności roztworu.
aminokwas egzogenny, Aminosteril N-Hepa, emulsja tłuszczowa, gospodarka aminokwasowa, infuzja cykliczna, infuzja dożylna, katabolizm, niewydolność wątroby, niezbędne kwasy tłuszczowe, noworodek donoszony, oparzenie, preparat Aminomel, równowaga płynów, sepsa, stan kataboliczny, stres metaboliczny, Vamin 18, Vaminolact, wcześniak, żyła główna, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Kwas L-asparaginowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Kwas L-asparaginowy jest endogennym aminokwasem, integralnym składnikiem metabolizmu ssaków, w tym człowieka. W preparatach do żywienia pozajelitowego Aminomel 10E i Aminomel 12,5E występuje w stężeniach odpowiednio 1,91 g/l oraz 2,39 g/l, wchodząc w skład całkowitej zawartości L-aminokwasów wynoszącej 100 g/l i 125 g/l. Preparaty te charakteryzują się osmolarnością 1145 mOsm/l i 1430 mOsm/l, pH w zakresie 6,0–6,3, a także wartością energetyczną odpowiednio 1700 kJ/l (400 kcal/l) i 2125 kJ/l (500 kcal/l). Są to jałowe roztwory pozbawione pirogenów, przeznaczone do infuzji pozajelitowej.
aminokwas endogenny, kwas L-asparaginowy, kwasowość miareczkowa, metabolizm ssaków, osmolarność, preparat Aminomel, proces metaboliczny, roztwór do infuzji, roztwór jałowy, wartość energetyczna, zawartość azotu, żywienie pozajelitowe

preparat Aminomel

Powiązane wpisy

L-seryna – Dawkowanie i sposób podawania

Kwas L-glutaminowy – Dawkowanie i sposób podawania

Sodu wodorotlenek – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

L-metionina – Dawkowanie i sposób podawania

L-fenyloalanina – Dawkowanie i sposób podawania

L-walina – Dawkowanie i sposób podawania

Kwas L-asparaginowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie