nicień z rodzaju Trichinella
Nicienie z rodzaju Trichinella to pasożyty wywołujące włośnicę (trichinellozę) – chorobę odzwierzęcą przenoszoną poprzez spożycie surowego lub niedogotowanego mięsa zawierającego larwy tych pasożytów. Do najważniejszych gatunków należą Trichinella spiralis, T. nativa, T. britovi i T. pseudospiralis.
Cykl życiowy Trichinella obejmuje dwie fazy: jelitową i tkankową. Po spożyciu zakażonego mięsa larwy uwalniają się w żołądku i dwunastnicy, gdzie dojrzewają i kopulują. Samice produkują larwy, które wędrują przez naczynia limfatyczne i krwionośne do mięśni poprzecznie prążkowanych, gdzie otorbiają się (z wyjątkiem T. pseudospiralis, która nie tworzy torebek).
Objawy kliniczne włośnicy zależą od intensywności zakażenia i obejmują: gorączkę, bóle mięśniowe, obrzęk twarzy (szczególnie powiek), wysypkę, eozynofilię oraz powikłania neurologiczne i kardiologiczne. Diagnostyka opiera się na badaniach serologicznych (ELISA, immunoblot) oraz badaniu biopsyjnym mięśni. Leczenie polega na podawaniu leków przeciwpasożytniczych (albendazol, mebendazol) oraz kortykosteroidów w ciężkich przypadkach.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Trichinoza – Epidemiologia
Trichinoza, wywoływana przez nicienie z rodzaju Trichinella, pozostaje istotnym problemem zdrowia publicznego i ekonomicznym w produkcji trzody chlewnej. Rocznie na świecie notuje się około 10 000 przypadków, ze wskaźnikiem śmiertelności około 0,2%. Choroba występuje globalnie, z największą częstością w Europie Wschodniej, Chinach, Ameryce Łacińskiej oraz wśród populacji spożywających surowe lub niedogotowane mięso, zwłaszcza dziczyznę (niedźwiedź, dzik). W USA liczba przypadków spadła z 393 rocznie w latach 1947-1951 do około 15 obecnie, z dominującym źródłem zakażeń mięsem dzikich zwierząt (44% przypadków związanych z mięsem niedźwiedzia). W UE/EOG w 2021 roku zgłoszono 79 przypadków, z najwyższym wskaźnikiem 0,42/100 000 mieszkańców w Bułgarii i Chorwacji. Epidemiologia uległa zmianie – obecnie dominują zakażenia związane z dziczyzną, a nie wieprzowiną handlową, co wymaga dostosowania strategii nadzoru i profilaktyki.
- Leksykon chorób i schorzeń
Trichinoza – Patofizjologia i mechanizm
Trichinoza, wywoływana przez nicienie Trichinella spiralis, jest chorobą pasożytniczą o złożonym cyklu życiowym obejmującym fazę jelitową, migracyjną i mięśniową. Po spożyciu surowego lub niedogotowanego mięsa zawierającego otorbione larwy, larwy L1 uwalniane są w żołądku, dojrzewają w jelicie cienkim do dorosłych form, które po kopulacji produkują larwy noworodkowe (NBL). Larwy te migrują przez ścianę jelita do naczyń limfatycznych i krwionośnych, rozprzestrzeniając się do różnych narządów, jednak tylko te, które osiedlają się w mięśniach poprzecznie prążkowanych, tworzą charakterystyczne komórki pielęgnujące (nurse cells) otoczone kapsułą kolagenową, umożliwiającą przetrwanie larw przez wiele lat. Patogeneza obejmuje uszkodzenia mięśni, wątroby, serca i mózgu, a odpowiedź immunologiczna gospodarza przechodzi od fazy Th1 w jelicie do dominującej odpowiedzi Th2 w mięśniach, z udziałem cytokin IL-5, IL-10, IL-13 oraz eozynofilii. Ciężkość choroby zależy od dawki infekcyjnej, wieku, stanu immunologicznego i gatunku Trichinella.
biopsja mięśni, choroba odzwierzęca, cykl życiowy, czynnik wzrostu naskórka, eozynofilia tkankowa, faza jelitowa, faza mięśniowa, faza migracyjna, inwazja mięśniowa, lek przeciwpasożytniczy, nabłonek walcowaty, naczyniowo-śródbłonkowy czynnik wzrostu, nicień z rodzaju Trichinella, niewydolność serca, obciążenie pasożytnicze, otorbiona larwa, proteaza serynowa, reakcja nadwrażliwości typu opóźnionego, Trichinella spiralis, trichinelloza, uszkodzenie mięśnia sercowego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych