idiopatyczne porażenie nerwu twarzowego

Idiopatyczne porażenie nerwu twarzowego, znane również jako porażenie Bella, to nagła, jednostronna dysfunkcja nerwu twarzowego (VII) o nieznanej etiologii. Charakteryzuje się osłabieniem lub całkowitym paraliżem mięśni twarzy po jednej stronie, co objawia się asymetrią twarzy, opadnięciem kącika ust, niemożnością zamknięcia oka oraz zaburzeniami wydzielania łez i śliny.

Patofizjologia schorzenia nie jest w pełni poznana, ale wiąże się ją z obrzękiem i kompresją nerwu w kanale twarzowym. Wśród potencjalnych czynników wywołujących wymienia się reaktywację wirusa Herpes simplex typu 1, infekcję wirusem Herpes zoster, autoimmunizację oraz reakcję zapalną. Schorzenie częściej występuje u osób z cukrzycą, w ciąży oraz u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi.

Diagnostyka różnicowa obejmuje wykluczenie udarów mózgu, nowotworów, zespołu Ramsaya Hunta, boreliozy oraz sarkoidozy. W leczeniu stosuje się kortykosteroidy (prednizon), które najskuteczniej działają przy wdrożeniu w ciągu 72 godzin od wystąpienia objawów. Leki przeciwwirusowe (acyklowir, walacyklowir) mogą być stosowane łącznie z kortykosteroidami, choć ich skuteczność jest mniej jednoznaczna. Istotna jest również ochrona rogówki przy niemożności zamknięcia powieki (sztuczne łzy, maści, opatrunki ochronne).

Rokowanie w idiopatycznym porażeniu nerwu twarzowego jest zazwyczaj pomyślne – około 70-85% pacjentów osiąga pełny powrót funkcji w ciągu 3-6 miesięcy bez leczenia. Niekorzystne czynniki prognostyczne to wiek powyżej 60 lat, całkowite porażenie, ból za uchem oraz brak poprawy w ciągu 3 tygodni od wystąpienia objawów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl