niskie ryzyko IPSS
Niskie ryzyko IPSS (International Prognostic Scoring System) to klasyfikacja używana w ocenie zespołów mielodysplastycznych (MDS), która określa pacjentów z korzystnym rokowaniem. W tej grupie znajdują się chorzy z wynikiem IPSS 0-0,5 punktu, co odpowiada najniższemu ryzyku progresji choroby do ostrej białaczki szpikowej.
Pacjenci z niskim ryzykiem IPSS charakteryzują się względnie dobrym rokowaniem, z medianą przeżycia wynoszącą około 5,7 lat. W tej grupie obserwuje się mniejsze zaburzenia genetyczne, mniej linii komórkowych z cytopeniami oraz niższy odsetek blastów w szpiku kostnym. Strategia terapeutyczna w tych przypadkach jest zazwyczaj mniej agresywna i może obejmować obserwację, leczenie wspomagające lub terapie o niższej toksyczności.
Kategoryzacja w skali IPSS ma kluczowe znaczenie dla decyzji terapeutycznych – pacjenci z niskim ryzykiem kwalifikują się do innych schematów leczenia niż osoby z ryzykiem pośrednim lub wysokim. W praktyce klinicznej, oprócz klasycznej skali IPSS, stosuje się również nowszą skalę IPSS-R (revised), która dokładniej stratyfikuje pacjentów z MDS.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Lenalidomide Teva, dostępny w kapsułkach o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, jest wskazany w leczeniu kilku chorób hematologicznych, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q, chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) oraz chłoniaka grudkowego (FL) w terapii skojarzonej z rytuksymabem. W szpiczaku mnogim stosowany jest zarówno jako monoterapia w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, jak i w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem i prednizonem, zależnie od stanu klinicznego pacjenta. W MDS leczenie dedykowane jest pacjentom z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz specyficzną cytogenetyką 5q-. W chłoniaku MCL lenalidomid stosuje się w monoterapii u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie, natomiast w chłoniaku grudkowym jest stosowany wyłącznie w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z progresją po terapii pierwszej linii.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, choroby współistniejące, czynnik ryzyka, deksametazon, delecja 5q, działanie niepożądane, lek przeciwnowotworowy, lenalidomid, melfalan, nawrót choroby, nieprawidłowość cytogenetyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niskie ryzyko IPSS, parametry laboratoryjne, Program Zapobiegania Ciąży, progresja choroby, przeciwciało monoklonalne anty-CD20, remisja choroby, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, teratogenność, zespół 5q-, zespół mielodysplastyczny -
Leksykon leków
Lenalidomide Pharmascience jest lekiem dostępnym w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, stosowanym w hematologii onkologicznej, głównie w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim lenalidomid stosuje się jako terapię podtrzymującą po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych, w leczeniu pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w monoterapii lub w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem) oraz w leczeniu nawrotowym/opornym w połączeniu z deksametazonem. W MDS lek jest wskazany u pacjentów z anemią zależną od transfuzji, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz obecnością izolowanej delecji 5q, szczególnie gdy inne terapie są nieskuteczne lub przeciwwskazane. W chłoniaku grudkowym lenalidomid stosuje się w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z nawrotowym lub opornym nowotworem o stopniu złośliwości 1-3a wg WHO.
aberracja chromosomowa, anemia zależna od przetoczeń, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, deksametazon, delecja 5q, działanie teratogenne, erytropoetyna, funkcja nerek, funkcja wątroby, leczenie pierwszej linii, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, melfalan, Międzynarodowy System Prognostyczny, morfologia krwi, nawrotowy szpiczak mnogi, neutrofile, niedokrwistość, nietolerancja laktozy, niskie ryzyko IPSS, płytki krwi, prednizon, przeciwciało monoklonalne anty-CD20, rytuksymab, stopień złośliwości histologicznej, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zespół mielodysplastyczny
