zespół 5q-
Zespół 5q-, znany również jako zespół delecji 5q lub zespół mielodysplastyczny z izolowaną delecją 5q, to rzadkie zaburzenie hematologiczne należące do grupy zespołów mielodysplastycznych (MDS). Charakteryzuje się utratą fragmentu długiego ramienia chromosomu 5, co prowadzi do nieprawidłowego funkcjonowania szpiku kostnego i zaburzeń w produkcji komórek krwi.
Klinicznie zespół 5q- objawia się niedokrwistością makrocytarną, często zależną od transfuzji, przy jednoczesnej prawidłowej lub zwiększonej liczbie płytek krwi oraz prawidłowej lub nieznacznie zmniejszonej liczbie neutrofili. W rozmazie krwi obwodowej obserwuje się charakterystyczne mikromegakariocyty z jądrami jednopłatowymi. Pacjenci z tym zespołem mają relatywnie dobre rokowanie w porównaniu z innymi typami MDS, z niskim ryzykiem transformacji do ostrej białaczki szpikowej.
W leczeniu zespołu 5q- kluczową rolę odgrywa lenalidomid, który wykazuje wysoką skuteczność u tych pacjentów, prowadząc do uniezależnienia od transfuzji u około 67% chorych i uzyskania cytogenetycznej odpowiedzi u około 45% pacjentów. W przypadkach opornych na lenalidomid stosuje się standardowe metody leczenia MDS, w tym leki hipometylujące, a w wybranych przypadkach rozważa się allogeniczne przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Teva 5 mg
Lenalidomide Teva, dostępny w kapsułkach o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, jest wskazany w leczeniu kilku chorób hematologicznych, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q, chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) oraz chłoniaka grudkowego (FL) w terapii skojarzonej z rytuksymabem. W szpiczaku mnogim stosowany jest zarówno jako monoterapia w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, jak i w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem i prednizonem, zależnie od stanu klinicznego pacjenta. W MDS leczenie dedykowane jest pacjentom z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz specyficzną cytogenetyką 5q-. W chłoniaku MCL lenalidomid stosuje się w monoterapii u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie, natomiast w chłoniaku grudkowym jest stosowany wyłącznie w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z progresją po terapii pierwszej linii.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, choroby współistniejące, czynnik ryzyka, deksametazon, delecja 5q, działanie niepożądane, lek przeciwnowotworowy, lenalidomid, melfalan, nawrót choroby, nieprawidłowość cytogenetyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niskie ryzyko IPSS, parametry laboratoryjne, Program Zapobiegania Ciąży, progresja choroby, przeciwciało monoklonalne anty-CD20, remisja choroby, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, teratogenność, zespół 5q-, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polalid 20 mg
Lenalidomid (Polalid) jest lekiem immunomodulującym stosowanym w leczeniu hematoonkologicznym, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W terapii szpiczaka mnogiego lenalidomid znajduje zastosowanie jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT), w terapii indukcyjnej pierwszej linii (w monoterapii lub w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i melfalanem) oraz w leczeniu nawrotowym/opornym w połączeniu z deksametazonem. W MDS lek jest wskazany u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz izolowaną delecją 5q, wykazując skuteczność w uniezależnieniu od transfuzji. W chłoniaku grudkowym lenalidomid stosuje się w skojarzeniu z rytuksymabem (schemat R²) u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, deksametazon, izolowana delecja 5q, leczenie podtrzymujące, lek immunomodulujący, lenalidomid, melfalan, Międzynarodowy System Prognostyczny, morfologia krwi, nawrotowy chłoniak, nawrotowy szpiczak mnogi, nieprawidłowość cytogenetyczna, nowotwór układu krwiotwórczego, prednizon, przeciwciało monoklonalne anty-CD20, przetoczenie koncentratu krwinek czerwonych, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia indukcyjna, zespół 5q-, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Pharmascience 5 mg
Lenalidomide Pharmascience, dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim lek może być podawany jako monoterapia podtrzymująca po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych, w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, a także w leczeniu nawrotowym lub opornym w połączeniu z deksametazonem. W MDS lenalidomid jest wskazany u dorosłych z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem wg IPSS oraz izolowaną delecją 5q, gdy inne metody leczenia są niewystarczające. W chłoniaku grudkowym stosuje się go w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze terapie, w stopniach 1-3a wg WHO.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, deksametazon, delecja 5q, działanie immunomodulacyjne, lenalidomid, melfalan, mielosupresja, morfologia krwi, nawrotowy szpiczak mnogi, nieleczony szpiczak mnogi, prednizon, Program Zapobiegania Ciąży, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, teratogenność, twarda kapsułka, zespół 5q-, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Zentiva 2,5 mg
Lenalidomide Zentiva, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, wykazuje działanie przeciwnowotworowe i immunomodulujące, stosowany jest w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) oraz chłoniaków. W terapii szpiczaka mnogiego lek znajduje zastosowanie jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych, w pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem i prednizonem) oraz w leczeniu nawrotów lub oporności w połączeniu z deksametazonem. W MDS lenalidomid stosowany jest w monoterapii u pacjentów z izolowaną delecją 5q, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz anemią zależną od transfuzji. W chłoniakach lek jest wskazany w monoterapii w nawrotowym lub opornym chłoniaku z komórek płaszcza (MCL) oraz w terapii skojarzonej z rytuksymabem w uprzednio leczonym chłoniaku grudkowym (FL) stopnia 1-3a.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik stymulujący erytropoezę, deksametazon, delecja 5q, działanie immunomodulujące, działanie przeciwnowotworowe, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, Lenalidomide Zentiva, melfalan, parametr hematologiczny, pierwsza linia leczenia, prednizon, profil bezpieczeństwa, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwciało anty-CD20, rytuksymab, szpiczak mnogi, teratogen, zespół 5q-, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Glenmark 15 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Glenmark) jest lekiem immunomodulującym o szerokim spektrum zastosowań w hematoonkologii, dostępnym w kapsułkach twardych o dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg. W terapii szpiczaka mnogiego stosowany jest zarówno w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (monoterapia), jak i w pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem z prednizonem. W nawrotowym lub opornym szpiczaku mnogim lenalidomid podaje się w połączeniu z deksametazonem. W leczeniu zespołów mielodysplastycznych (MDS) wskazany jest u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem wg IPSS oraz izolowaną delecją 5q, gdy inne metody są niewystarczające. W chłoniaku z komórek płaszcza (MCL) stosowany jest w monoterapii u pacjentów z chorobą nawracającą lub oporną, natomiast w chłoniaku grudkowym (FL) łączy się go z rytuksymabem u pacjentów z wcześniej leczonym chłoniakiem stopnia 1-3a.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, choroba nawracająca, delecja 5q, kapsułki twarde, laktoza, lek immunomodulujący, lenalidomid, lenalidomid z deksametazonem, Lenalidomide Glenmark, Międzynarodowy System Prognostyczny, przeciwciało monoklonalne anty-CD20, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia pierwszej linii, zespół 5q-, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kleder 5 mg
Lenalidomid, substancja czynna preparatu Kleder, znajduje zastosowanie w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS), chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) oraz chłoniaka grudkowego u dorosłych pacjentów. W szpiczaku mnogim stosowany jest zarówno w monoterapii podtrzymującej po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT), jak i w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem i prednizonem, w zależności od kwalifikacji do przeszczepu i wcześniejszych terapii. W MDS lenalidomid jest wskazany u pacjentów z anemią zależną od transfuzji, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz izolowaną delecją 5q, szczególnie po niepowodzeniu terapii stymulującej erytropoezę. W chłoniaku z komórek płaszcza stosowany jest w monoterapii u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie, natomiast w chłoniaku grudkowym w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów po co najmniej jednej linii terapii. Preparat dostępny jest w kapsułkach o dawkach 5, 10, 15, 20 i 25 mg, z różną zawartością laktozy (od 107 mg do 214 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chemioterapeutyk, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, delecja 5q, działanie teratogenne, lek immunomodulujący, lenalidomid, melfalan, monoterapia, nawrotowy chłoniak, nietolerancja laktozy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przeciwciało monoklonalne, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, zaburzenie funkcji nerek, zespół 5q-, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Medical Valley 10 mg
Lenalidomide Medical Valley to lek zawierający lenalidomid dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, zawierający laktozę jako substancję pomocniczą, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek jest wskazany w leczeniu szpiczaka mnogiego w trzech głównych scenariuszach: jako monoterapia w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (auto-HSCT), w terapii skojarzonej pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) oraz w leczeniu nawrotowego/opornego szpiczaka mnogiego w skojarzeniu z deksametazonem (Len-Dex). Ponadto lenalidomid jest stosowany w monoterapii u pacjentów z zespołem mielodysplastycznym z izolowaną delecją 5q, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz anemią zależną od transfuzji, a także w leczeniu chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) w nawrocie lub oporności oraz w terapii skojarzonej z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (FL) stopnia 1-3a.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik stymulujący erytropoezę, deksametazon, delecja 5q, działanie teratogenne, lenalidomid, melfalan, nawrotowy szpiczak mnogi, niedobór laktazy, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, prednizon, przeciwciało monoklonalne anty-CD20, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia podtrzymująca, zespół 5q-, zespół mielodysplastyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy