Wskazania do stosowania
Lenalidomide Pharmascience 5 mg

Lenalidomide Pharmascience, dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim lek może być podawany jako monoterapia podtrzymująca po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych, w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, a także w leczeniu nawrotowym lub opornym w połączeniu z deksametazonem. W MDS lenalidomid jest wskazany u dorosłych z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem wg IPSS oraz izolowaną delecją 5q, gdy inne metody leczenia są niewystarczające. W chłoniaku grudkowym stosuje się go w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze terapie, w stopniach 1-3a wg WHO.

Wskazania do stosowania leku Lenalidomide Pharmascience

Lenalidomide Pharmascience to produkt leczniczy zawierający lenalidomid jako substancję czynną, dostępny w postaci twardych kapsułek w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 25 mg. Lek ten znajduje zastosowanie w leczeniu trzech głównych jednostek chorobowych: szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaka grudkowego.1

Wskazania w szpiczaku mnogim

W kontekście szpiczaka mnogiego, Lenalidomide Pharmascience może być stosowany w kilku scenariuszach klinicznych:2

  • Monoterapia w leczeniu podtrzymującym u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych – w tej sytuacji lenalidomid stosowany jest jako pojedynczy lek mający na celu wydłużenie czasu trwania odpowiedzi po przeszczepie.3
  • Terapia skojarzona z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem lub z melfalanem i prednizonem u dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu – w tych przypadkach lenalidomid stanowi element terapii wielolekowej stosowanej jako pierwsza linia leczenia.4
  • Terapia skojarzona z deksametazonem u dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia – w tej sytuacji lenalidomid stosowany jest w leczeniu nawrotowej lub opornej postaci szpiczaka.5

Wskazania w zespołach mielodysplastycznych

W przypadku zespołów mielodysplastycznych (MDS), Lenalidomide Pharmascience stosowany jest w monoterapii u pacjentów spełniających następujące kryteria:6

  • Dorośli pacjenci z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych
  • Chorzy o niskim lub pośrednim-1 ryzyku według międzynarodowego systemu rokowniczego IPSS
  • Pacjenci z charakterystyczną nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q
  • Sytuacje, gdy inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe

Warto podkreślić, że wskazanie to dotyczy specyficznej podgrupy pacjentów z MDS, u których występuje tzw. zespół 5q-, charakteryzujący się lepszym rokowaniem w porównaniu z innymi postaciami MDS, ale jednocześnie często oporny na standardowe metody leczenia.7

Wskazania w chłoniaku grudkowym

Trzecim wskazaniem do stosowania leku Lenalidomide Pharmascience jest chłoniak grudkowy (FL – follicular lymphoma). W tym przypadku lek stosowany jest:8

  • W terapii skojarzonej z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20)
  • U dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym
  • W przypadku chłoniaka grudkowego stopnia 1-3a według klasyfikacji WHO

Połączenie lenalidomidu z rytuksymabem stanowi ważną opcję terapeutyczną dla pacjentów z nawrotowym lub opornym chłoniakiem grudkowym, zapewniając synergistyczny efekt przeciwnowotworowy tych leków.9

Kiedy i w jakich warunkach zalecić pacjentowi stosowanie lenalidomidu

Pacjenci ze szpiczakiem mnogim

Decyzja o wdrożeniu terapii lenalidomidem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim powinna być podjęta w oparciu o dokładną ocenę kliniczną pacjenta i stadium zaawansowania choroby:10

  • Lenalidomid w monoterapii należy zalecić pacjentom po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT), jako leczenie podtrzymujące, które może wydłużyć czas do progresji choroby.
  • U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu (ze względu na wiek, choroby współistniejące, stan ogólny), lenalidomid należy zalecić w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem.
  • Pacjentom, którzy przeszli co najmniej jedną linię leczenia i doświadczyli nawrotu choroby lub nie uzyskali odpowiedzi na wcześniejsze terapie, należy zaproponować lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem.11

Pacjenci z zespołami mielodysplastycznymi

W przypadku zespołów mielodysplastycznych, lenalidomid powinien być zalecony w następujących okolicznościach:12

  • Gdy zdiagnozowano u pacjenta izolowaną delecję 5q jako nieprawidłowość cytogenetyczną (potwierdzenie w badaniu cytogenetycznym jest niezbędne).
  • Gdy pacjent cierpi na anemię zależną od przetoczeń, wymagającą regularnego uzupełniania krwi.
  • Gdy choroba jest sklasyfikowana jako niskiego lub pośredniego-1 ryzyka według międzynarodowego systemu prognostycznego IPSS.
  • Gdy wcześniejsze metody leczenia (jak leki stymulujące erytropoezę, czynniki wzrostu, suplementacja żelaza) okazały się niewystarczające lub są niewłaściwe w danym przypadku.

Pacjenci z chłoniakiem grudkowym

Lenalidomid w skojarzeniu z rytuksymabem jest odpowiedni dla pacjentów z chłoniakiem grudkowym w następujących sytuacjach:13

  • Pacjenci dorośli z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym, którzy doświadczyli nawrotu choroby lub nie odpowiedzieli wystarczająco na wcześniejsze terapie.
  • Chorzy z chłoniakiem grudkowym stopnia 1-3a według klasyfikacji WHO, co obejmuje przypadki o niskim, pośrednim i wysokim stopniu złośliwości, z wyłączeniem przypadków transformacji do chłoniaka o wysokiej złośliwości (stopień 3b).
  • Pacjenci, którzy mogą odnieść korzyść z immunomodulacyjnego działania lenalidomidu w połączeniu z przeciwciałem anty-CD20 (rytuksymabem).

Warunki stosowania lenalidomidu

Ze względu na specyficzny profil bezpieczeństwa i potencjalne poważne działania niepożądane lenalidomidu, lek ten powinien być przepisywany i stosowany w określonych warunkach:14

  • Terapia powinna być inicjowana i monitorowana przez lekarzy z doświadczeniem w stosowaniu leków przeciwnowotworowych lub hematologicznych.
  • Pacjenci muszą być odpowiednio poinformowani o potencjalnych działaniach niepożądanych leku, w tym o ryzyku teratogenności w przypadku kobiet w wieku rozrodczym.
  • Stosowanie lenalidomidu wymaga przestrzegania zasad programu zapobiegania ciąży ze względu na jego potencjał teratogenny.
  • Konieczne jest regularne monitorowanie morfologii krwi i innych parametrów laboratoryjnych w celu wczesnego wykrycia potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie mielosupresji.
  • Wskazane jest również monitorowanie funkcji wątroby i nerek, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami tych narządów.

Lenalidomide Pharmascience dostępny jest w formie twardych kapsułek o różnych dawkach (2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 25 mg), co umożliwia dobranie odpowiedniej dawki dla konkretnego pacjenta i wskazania.15

Dawka Lenalidomide Pharmascience Wygląd kapsułki Rozmiar kapsułki Nadruk
2,5 mg Ciemnoniebieskie wieczko i jasnopomarańczowy korpus Nr 4, 14-15 mm „LP” na wieczku i „637” na korpusie
5 mg Zielone wieczko i jasnobrązowy korpus Nr 2, 18-19 mm „LP” na wieczku i „638” na korpusie
7,5 mg Fioletowe wieczko i różowy korpus Nr 1, 19-20 mm „LP” na wieczku i „643” na korpusie
10 mg Żółte wieczko i szary korpus Nr 0, 21-22 mm „LP” na wieczku i „639” na korpusie
15 mg Brązowe wieczko i szary korpus Nr 2, 18-19 mm „LP” na wieczku i „640” na korpusie
20 mg Ciemnoczerwone wieczko i jasnoszary korpus Nr 1, 19-20 mm „LP” na wieczku i „641” na korpusie
25 mg Białe wieczko i biały korpus Nr 0, 21-22 mm „LP” na wieczku i „642” na korpusie

Należy również pamiętać, że niektóre dawki leku zawierają substancje pomocnicze o znanym działaniu, takie jak laktoza, tartrazyna (E102), żółcień pomarańczowa (E110) czy czerwień Allura AC (E129), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tych substancji.16

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl