Wskazania do stosowania
Lenalidomide Pharmascience 5 mg
Lenalidomide Pharmascience, dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim lek może być podawany jako monoterapia podtrzymująca po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych, w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, a także w leczeniu nawrotowym lub opornym w połączeniu z deksametazonem. W MDS lenalidomid jest wskazany u dorosłych z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem wg IPSS oraz izolowaną delecją 5q, gdy inne metody leczenia są niewystarczające. W chłoniaku grudkowym stosuje się go w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze terapie, w stopniach 1-3a wg WHO.
- Wskazania do stosowania leku Lenalidomide Pharmascience
- Wskazania w szpiczaku mnogim
- Wskazania w zespołach mielodysplastycznych
- Wskazania w chłoniaku grudkowym
- Kiedy i w jakich warunkach zalecić pacjentowi stosowanie lenalidomidu
- Pacjenci ze szpiczakiem mnogim
- Pacjenci z zespołami mielodysplastycznymi
- Pacjenci z chłoniakiem grudkowym
- Warunki stosowania lenalidomidu
Wskazania do stosowania leku Lenalidomide Pharmascience
Lenalidomide Pharmascience to produkt leczniczy zawierający lenalidomid jako substancję czynną, dostępny w postaci twardych kapsułek w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 25 mg. Lek ten znajduje zastosowanie w leczeniu trzech głównych jednostek chorobowych: szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaka grudkowego.1
Wskazania w szpiczaku mnogim
W kontekście szpiczaka mnogiego, Lenalidomide Pharmascience może być stosowany w kilku scenariuszach klinicznych:2
- Monoterapia w leczeniu podtrzymującym u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych – w tej sytuacji lenalidomid stosowany jest jako pojedynczy lek mający na celu wydłużenie czasu trwania odpowiedzi po przeszczepie.3
- Terapia skojarzona z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem lub z melfalanem i prednizonem u dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu – w tych przypadkach lenalidomid stanowi element terapii wielolekowej stosowanej jako pierwsza linia leczenia.4
- Terapia skojarzona z deksametazonem u dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia – w tej sytuacji lenalidomid stosowany jest w leczeniu nawrotowej lub opornej postaci szpiczaka.5
Wskazania w zespołach mielodysplastycznych
W przypadku zespołów mielodysplastycznych (MDS), Lenalidomide Pharmascience stosowany jest w monoterapii u pacjentów spełniających następujące kryteria:6
- Dorośli pacjenci z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych
- Chorzy o niskim lub pośrednim-1 ryzyku według międzynarodowego systemu rokowniczego IPSS
- Pacjenci z charakterystyczną nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q
- Sytuacje, gdy inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe
Warto podkreślić, że wskazanie to dotyczy specyficznej podgrupy pacjentów z MDS, u których występuje tzw. zespół 5q-, charakteryzujący się lepszym rokowaniem w porównaniu z innymi postaciami MDS, ale jednocześnie często oporny na standardowe metody leczenia.7
Wskazania w chłoniaku grudkowym
Trzecim wskazaniem do stosowania leku Lenalidomide Pharmascience jest chłoniak grudkowy (FL – follicular lymphoma). W tym przypadku lek stosowany jest:8
- W terapii skojarzonej z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20)
- U dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym
- W przypadku chłoniaka grudkowego stopnia 1-3a według klasyfikacji WHO
Połączenie lenalidomidu z rytuksymabem stanowi ważną opcję terapeutyczną dla pacjentów z nawrotowym lub opornym chłoniakiem grudkowym, zapewniając synergistyczny efekt przeciwnowotworowy tych leków.9
Kiedy i w jakich warunkach zalecić pacjentowi stosowanie lenalidomidu
Pacjenci ze szpiczakiem mnogim
Decyzja o wdrożeniu terapii lenalidomidem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim powinna być podjęta w oparciu o dokładną ocenę kliniczną pacjenta i stadium zaawansowania choroby:10
- Lenalidomid w monoterapii należy zalecić pacjentom po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT), jako leczenie podtrzymujące, które może wydłużyć czas do progresji choroby.
- U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu (ze względu na wiek, choroby współistniejące, stan ogólny), lenalidomid należy zalecić w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem.
- Pacjentom, którzy przeszli co najmniej jedną linię leczenia i doświadczyli nawrotu choroby lub nie uzyskali odpowiedzi na wcześniejsze terapie, należy zaproponować lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem.11
Pacjenci z zespołami mielodysplastycznymi
W przypadku zespołów mielodysplastycznych, lenalidomid powinien być zalecony w następujących okolicznościach:12
- Gdy zdiagnozowano u pacjenta izolowaną delecję 5q jako nieprawidłowość cytogenetyczną (potwierdzenie w badaniu cytogenetycznym jest niezbędne).
- Gdy pacjent cierpi na anemię zależną od przetoczeń, wymagającą regularnego uzupełniania krwi.
- Gdy choroba jest sklasyfikowana jako niskiego lub pośredniego-1 ryzyka według międzynarodowego systemu prognostycznego IPSS.
- Gdy wcześniejsze metody leczenia (jak leki stymulujące erytropoezę, czynniki wzrostu, suplementacja żelaza) okazały się niewystarczające lub są niewłaściwe w danym przypadku.
Pacjenci z chłoniakiem grudkowym
Lenalidomid w skojarzeniu z rytuksymabem jest odpowiedni dla pacjentów z chłoniakiem grudkowym w następujących sytuacjach:13
- Pacjenci dorośli z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym, którzy doświadczyli nawrotu choroby lub nie odpowiedzieli wystarczająco na wcześniejsze terapie.
- Chorzy z chłoniakiem grudkowym stopnia 1-3a według klasyfikacji WHO, co obejmuje przypadki o niskim, pośrednim i wysokim stopniu złośliwości, z wyłączeniem przypadków transformacji do chłoniaka o wysokiej złośliwości (stopień 3b).
- Pacjenci, którzy mogą odnieść korzyść z immunomodulacyjnego działania lenalidomidu w połączeniu z przeciwciałem anty-CD20 (rytuksymabem).
Warunki stosowania lenalidomidu
Ze względu na specyficzny profil bezpieczeństwa i potencjalne poważne działania niepożądane lenalidomidu, lek ten powinien być przepisywany i stosowany w określonych warunkach:14
- Terapia powinna być inicjowana i monitorowana przez lekarzy z doświadczeniem w stosowaniu leków przeciwnowotworowych lub hematologicznych.
- Pacjenci muszą być odpowiednio poinformowani o potencjalnych działaniach niepożądanych leku, w tym o ryzyku teratogenności w przypadku kobiet w wieku rozrodczym.
- Stosowanie lenalidomidu wymaga przestrzegania zasad programu zapobiegania ciąży ze względu na jego potencjał teratogenny.
- Konieczne jest regularne monitorowanie morfologii krwi i innych parametrów laboratoryjnych w celu wczesnego wykrycia potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie mielosupresji.
- Wskazane jest również monitorowanie funkcji wątroby i nerek, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami tych narządów.
Lenalidomide Pharmascience dostępny jest w formie twardych kapsułek o różnych dawkach (2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 25 mg), co umożliwia dobranie odpowiedniej dawki dla konkretnego pacjenta i wskazania.15
| Dawka Lenalidomide Pharmascience | Wygląd kapsułki | Rozmiar kapsułki | Nadruk |
|---|---|---|---|
| 2,5 mg | Ciemnoniebieskie wieczko i jasnopomarańczowy korpus | Nr 4, 14-15 mm | „LP” na wieczku i „637” na korpusie |
| 5 mg | Zielone wieczko i jasnobrązowy korpus | Nr 2, 18-19 mm | „LP” na wieczku i „638” na korpusie |
| 7,5 mg | Fioletowe wieczko i różowy korpus | Nr 1, 19-20 mm | „LP” na wieczku i „643” na korpusie |
| 10 mg | Żółte wieczko i szary korpus | Nr 0, 21-22 mm | „LP” na wieczku i „639” na korpusie |
| 15 mg | Brązowe wieczko i szary korpus | Nr 2, 18-19 mm | „LP” na wieczku i „640” na korpusie |
| 20 mg | Ciemnoczerwone wieczko i jasnoszary korpus | Nr 1, 19-20 mm | „LP” na wieczku i „641” na korpusie |
| 25 mg | Białe wieczko i biały korpus | Nr 0, 21-22 mm | „LP” na wieczku i „642” na korpusie |
Należy również pamiętać, że niektóre dawki leku zawierają substancje pomocnicze o znanym działaniu, takie jak laktoza, tartrazyna (E102), żółcień pomarańczowa (E110) czy czerwień Allura AC (E129), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tych substancji.16
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania