test naskórkowy
Test naskórkowy, znany również jako patch test, to procedura diagnostyczna stosowana w dermatologii, służąca do wykrywania alergii kontaktowej. Polega na nałożeniu na skórę pacjenta potencjalnych alergenów na specjalnych plastrach i obserwacji reakcji skórnych po określonym czasie (zazwyczaj 48-72 godziny).
Głównym wskazaniem do wykonania testu naskórkowego jest podejrzenie alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Test pomaga zidentyfikować konkretne substancje wywołujące reakcję alergiczną, co umożliwia pacjentowi ich unikanie w przyszłości. Standardowy zestaw testowy zawiera najczęściej uczulające substancje, takie jak nikiel, chrom, kobalt, środki konserwujące czy substancje zapachowe.
Interpretacja wyników testu naskórkowego wymaga doświadczenia klinicznego i opiera się na skali nasilenia reakcji od + do +++. Fałszywie dodatnie wyniki mogą wystąpić przy zbyt dużym stężeniu alergenu lub przy podrażnieniu mechanicznym, natomiast fałszywie ujemne – przy zbyt niskim stężeniu alergenu lub stosowaniu leków immunosupresyjnych przez pacjenta przed badaniem.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Difenyloguanidyna – Właściwości farmakokinetyczne
Difenyloguanidyna jest składnikiem diagnostycznego plastru TRUE Test 36, stosowanego w testach płatkowych do identyfikacji alergii kontaktowej. Wchodzi w skład mieszaniny pochodnych węglowych (panel nr 2, pozycja 15), zawierającej również dietyloditiokarbaminian cynku oraz dibutyloditiokarbaminian cynku w równych proporcjach wagowych, o łącznym stężeniu 250 µg/cm² (203 µg/płatek). Teoretyczna zawartość difenyloguanidyny wynosi około 83,3 µg/cm² lub 67,7 µg/płatek. Preparat jest przeznaczony do miejscowego kontaktu ze skórą, co umożliwia wywołanie reakcji alergicznej u osób uczulonych, bez istotnego wchłaniania ogólnoustrojowego.
alergia kontaktowa, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, charakterystyka farmakokinetyczna, dibutyloditiokarbaminian cynku, dietyloditiokarbaminian cynku, difenyloguanidyna, interakcja farmakokinetyczna, nadwrażliwość kontaktowa, parametr farmakokinetyczny, plaster do prób prowokacyjnych, pochodne węglowe, reakcja alergiczna, test naskórkowy, test płatkowy, TRUE Test 36, wchłanianie ogólnoustrojowe, wynik fałszywie dodatni - Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek tetrakainy – Właściwości farmakokinetyczne
Chlorowodorek tetrakainy jest jednym ze składników mieszaniny kain w preparacie TRUE Test 36, stosowanym w testach płatkowych do diagnostyki kontaktowego zapalenia skóry. W mieszaninie o proporcjach 1:5:1 (chlorowodorek cynchokainy:benzokaina:chlorowodorek tetrakainy) całkowita ilość wynosi 510 mikrogramów na płatek (630 mikrogramów/cm²), co przekłada się na około 72,9 mikrogramów chlorowodorku tetrakainy na jeden płatek. Preparat jest aplikowany miejscowo na skórę w celu wywołania reakcji alergicznej, a nie do uzyskania efektu ogólnoustrojowego, co uzasadnia brak szczegółowych danych farmakokinetycznych w dokumentacji produktu (punkt 5.2 „Właściwości farmakokinetyczne” – „Nie dotyczy”).