farmakokinetyka desloratadyny

Desloratadyna jest aktywnym metabolitem loratadyny, należącym do drugiej generacji leków przeciwhistaminowych. Charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec receptorów H1 i minimalnym przenikaniem przez barierę krew-mózg, co zapewnia działanie przeciwalergiczne przy ograniczonych efektach sedatywnych.

Pod względem farmakokinetycznym, desloratadyna wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 3 godzinach. Biodostępność leku wynosi około 87%. Pokarm nie wpływa istotnie na biodostępność desloratadyny, co umożliwia przyjmowanie leku niezależnie od posiłków.

Desloratadyna w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza (około 85-89%) i charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przy udziale wielu izoenzymów cytochromu P450, co zmniejsza ryzyko interakcji lekowych. Głównym metabolitem jest 3-hydroksydesloratadyna, która również wykazuje aktywność przeciwhistaminową.

Lek cechuje się długim okresem półtrwania wynoszącym 24-27 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Eliminacja desloratadyny odbywa się głównie z moczem (około 40%) i kałem (około 45-50%). U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek może być konieczne dostosowanie dawkowania ze względu na wydłużony okres półtrwania.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – AlergoTeva

Produkt leczniczy AlergoTeva zawierający 5 mg desloratadyny w postaci tabletek powlekanych wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek ze względu na zmienioną farmakokinetykę i potencjalnie zwiększoną ekspozycję na substancję czynną. W takich przypadkach konieczne jest rozważenie modyfikacji dawkowania lub zastosowanie alternatywnych leków przeciwhistaminowych. Ponadto, u pacjentów z historią drgawek, zwłaszcza u małych dzieci, istnieje podwyższone ryzyko wystąpienia nowych epizodów drgawkowych podczas terapii desloratadyną, co wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka oraz ewentualnego przerwania leczenia w przypadku pojawienia się objawów niepożądanych.
AlergoTeva, ciężka niewydolność nerek, desloratadyna, drgawki, epizod drgawkowy, farmakokinetyka desloratadyny, funkcja nerek, lek przeciwhistaminowy, niewydolność nerek, personel medyczny, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka powlekana, wywiad medyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hitaxa Fast

Hitaxa Fast, zawierający 5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek ze względu na możliwe zmiany farmakokinetyczne leku. Należy systematycznie monitorować funkcję nerek w tej grupie. Ponadto, u pacjentów z historią drgawek, zwłaszcza u małych dzieci, które są bardziej podatne na nowe epizody drgawkowe podczas terapii, konieczna jest wnikliwa obserwacja. W przypadku wystąpienia drgawek rozważa się przerwanie leczenia, a decyzja o kontynuacji powinna być indywidualnie oceniona pod kątem korzyści i ryzyka.
aspartam, ciężka niewydolność nerek, desloratadyna, drgawki, epizod drgawkowy, farmakokinetyka desloratadyny, fenyloalanina, fenyloketonuria, funkcja nerek, glikol propylenowy, leczenie desloratadyną, mannitol, niewydolność nerek, personel medyczny, tabletka ulegająca rozpadowi
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hitaxa

Hitaxa, zawierająca 2,5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, gdzie konieczne jest dostosowanie dawkowania ze względu na zmienioną farmakokinetykę leku. U pacjentów z historią drgawek, zwłaszcza u małych dzieci, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych podczas terapii, co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnego przerwania leczenia. Lek zawiera substancje pomocnicze: 1,5 mg aspartamu (źródło fenyloalaniny), 66,7 mg mannitolu oraz 0,375 mg glikolu propylenowego na tabletkę, co ma znaczenie kliniczne u pacjentów z fenyloketonurią, wrażliwością na środki przeczyszczające lub zaburzeniami metabolizmu alkoholi. Hitaxa jest produktem „wolnym od sodu” (<23 mg sodu na tabletkę), co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
aspartam, desloratadyna, drgawki, działanie niepożądane, farmakokinetyka desloratadyny, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikol propylenowy, lek przeczyszczający, mannitol, napad drgawkowy, niewydolność nerek, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wywiad drgawkowy, zaburzenia metabolizmu alkoholi
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Deslodyna fast 5 mg

Desloratadyna, substancja czynna leku Deslodyna fast (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 5 mg), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z wykrywalnym stężeniem w osoczu już po 30 minutach i osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) około 3 godzin po podaniu. Biodostępność jest proporcjonalna do dawki w zakresie 5-20 mg. Pokarm wydłuża Tmax z 2,5 do 4 godzin, a metabolitu 3-OH-desloratadyny z 4 do 6 godzin, natomiast sok grejpfrutowy nie wpływa na farmakokinetykę leku. Desloratadyna wiąże się z białkami osocza w 83-87%, a jej okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 27 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. U około 6% pacjentów obserwuje się wolny metabolizm, skutkujący około 3-krotnie wyższym Cmax i wydłużonym okresem półtrwania do około 89 godzin, bez istotnego wpływu na profil bezpieczeństwa.
3-hydroksydesloratadyna, biodostępność desloratadyny, biodostępność proporcjonalna do dawki, biorównoważność, czas osiągnięcia stężenia maksymalnego, dystrybucja leku, farmakokinetyka desloratadyny, glikoproteina p, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, kumulacja leku, okres półtrwania w fazie eliminacji, profil bezpieczeństwa leku, przewlekła niewydolność nerek, słaby metabolizm leku, sok grejpfrutowy, spowolniony metabolizm, stężenie leku w osoczu, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne w osoczu, szlak metaboliczny, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Teslor

Desloratadyna w postaci roztworu doustnego Teslor (0,5 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności u dzieci poniżej 2 lat, ze względu na trudności diagnostyczne alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz brak badań dotyczących działania u dzieci z fenotypem spowolnionego metabolizmu. U około 6% dzieci w wieku 2-11 lat obserwuje się spowolniony metabolizm desloratadyny, co zwiększa ekspozycję na lek, jednak badania kliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania w tej grupie. Należy również zachować ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz u osób z dodatnim wywiadem medycznym lub rodzinnym w kierunku drgawek, zwłaszcza u małych dzieci, które są bardziej podatne na wystąpienie drgawek podczas terapii. W przypadku pojawienia się drgawek zaleca się rozważenie przerwania leczenia.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ciężka niewydolność nerek, dehydrogenaza alkoholowa, desloratadyna, drgawki, działanie niepożądane, dziedziczna nietolerancja fruktozy, farmakokinetyka desloratadyny, glikol propylenowy, metabolizm desloratadyny, rozpoznanie różnicowe, roztwór doustny desloratadyny, spowolniony metabolizm, test skórny, wywiad medyczny, wywiad rodzinny, zakażenie górnych dróg oddechowych
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Alerdes

Produkt leczniczy Alerdes zawiera 5 mg desloratadyny w tabletce powlekanej, z dodatkiem 20 mg laktozy bezwodnej, co jest istotne dla pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak dziedziczna nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy typu Lapp czy zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy – u tych pacjentów stosowanie leku jest przeciwwskazane. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12. roku życia, a u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek wymaga szczególnej ostrożności oraz ścisłego monitorowania funkcji nerek ze względu na zmienioną farmakokinetykę desloratadyny. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z dodatnim wywiadem osobistym lub rodzinnym dotyczącym drgawek, zwłaszcza u małych dzieci, które są bardziej podatne na wystąpienie nowych drgawek podczas terapii desloratadyną. W przypadku pojawienia się drgawek podczas leczenia produktem Alerdes, należy rozważyć przerwanie terapii i przeprowadzić dokładną ocenę kliniczną korzyści i ryzyka dalszego stosowania leku. Wskazane jest, aby lekarz prowadzący monitorował pacjenta pod kątem działań niepożądanych i dostosowywał leczenie indywidualnie.
charakterystyka produktu leczniczego, ciężka niewydolność nerek, desloratadyna, drgawki, dysfagia, farmakokinetyka desloratadyny, funkcja nerek, laktoza bezwodna, leczenie desloratadyną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, ocena kliniczna, tabletka powlekana, wywiad medyczny, zaburzenia wchłaniania, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Teslor 0,5 mg/ml

Desloratadyna, substancja czynna leku Teslor (0,5 mg/ml, roztwór doustny), charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) około 3 godzin po podaniu. Biodostępność jest proporcjonalna do dawki w zakresie 5-20 mg. Substancja wiąże się z białkami osocza w 83-87%, co ma znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych. Nie obserwowano klinicznie istotnej kumulacji przy dawkowaniu raz na dobę przez 14 dni. Metabolizm desloratadyny nie jest w pełni poznany, jednak nie hamuje ona izoenzymów CYP3A4 i CYP2D6 ani nie jest substratem lub inhibitorem glikoproteiny P, co wskazuje na niskie ryzyko interakcji farmakokinetycznych. U około 6% populacji występuje fenotyp spowolnionego metabolizmu, z wyższym stężeniem Cmax (3-krotnie) i wydłużonym okresem półtrwania (do 89 godzin u dorosłych i 120 godzin u dzieci), jednak profil bezpieczeństwa pozostaje niezmieniony przy dostosowanym dawkowaniu.
3-hydroksydesloratadyna, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, AUC, biodostępność, Cmax, CRI, CYP 2D6, CYP 3A4, desloratadyna, farmakokinetyka desloratadyny, fenotyp spowolnionego metabolizmu, glikoproteina p, kumulacja substancji czynnej, lek przeciwhistaminowy, metabolizm desloratadyny, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, przewlekła niewydolność nerek, stan stacjonarny, stężenie substancji czynnej, Teslor, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Teslor

Przy przepisywaniu desloratadyny w dawce 5 mg (lek Teslor) należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, u których może dochodzić do zmienionej farmakokinetyki i kumulacji leku, co wymaga ostrożności, ewentualnej modyfikacji dawkowania oraz częstszego monitorowania. Ponadto, istnieje ryzyko indukcji drgawek u pacjentów predysponowanych, w tym z dodatnim wywiadem drgawek, obciążeniem rodzinnym w kierunku zaburzeń drgawkowych oraz u małych dzieci, które są szczególnie podatne na wystąpienie nowych epizodów drgawkowych podczas terapii desloratadyną.
ciężka niewydolność nerek, desloratadyna, drgawki, epizod drgawkowy, farmakokinetyka desloratadyny, kumulacja leku, modyfikacja dawkowania, niewydolność nerek, objawy neurologiczne, objawy niepożądane, personel medyczny, terapia desloratadyną, wywiad medyczny, wywiad rodzinny, zaburzenia drgawkowe
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aleric Deslo Active

Produkt leczniczy Aleric Deslo Active zawiera 5 mg desloratadyny w postaci tabletek powlekanych i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz u osób z historią drgawek. U pacjentów z upośledzoną funkcją nerek farmakokinetyka desloratadyny może ulec zmianie, co skutkuje zwiększoną ekspozycją na substancję czynną, dlatego konieczne jest monitorowanie funkcji nerek oraz indywidualne dostosowanie dawkowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na małe dzieci, które są bardziej podatne na wystąpienie nowych incydentów drgawkowych podczas terapii. W przypadku pojawienia się drgawek podczas leczenia, rozważenie przerwania terapii powinno być oparte na ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
Aleric Deslo Active, dawkowanie leku, desloratadyna, drgawki, farmakokinetyka desloratadyny, funkcja nerek, incydent drgawkowy, monitorowanie pacjenta, niewydolność nerek, objawy neurologiczne, stan kliniczny, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, tabletka powlekana, wywiad medyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Desloratadyna Doppelherz

Desloratadine Genepharm w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej zawiera 5 mg desloratadyny oraz 3 mg aspartamu (E951) na tabletkę. Lek ten wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek ze względu na zmienioną farmakokinetykę desloratadyny, co może wpływać na profil bezpieczeństwa terapii. Ponadto, u pacjentów z historią drgawek, zwłaszcza u małych dzieci, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia nowych epizodów drgawkowych podczas stosowania desloratadyny, co może wymagać przerwania leczenia po indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z fenyloketonurią ze względu na zawartość aspartamu, który po hydrolizie w przewodzie pokarmowym uwalnia fenyloalaninę, mogącą prowadzić do poważnych powikłań u tej grupy chorych.
aspartam, desloratadyna, drgawki, epizod drgawkowy, farmakokinetyka desloratadyny, fenyloalanina, fenyloketonuria, hydroliza w przewodzie pokarmowym, metabolizm fenyloalaniny, niewydolność nerek, postać farmaceutyczna, przeciwwskazanie, substancja czynna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Aleric Deslo Active 2,5 mg

Desloratadyna, substancja czynna produktu Aleric Deslo Active w dawce 2,5 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z wykrywalnym stężeniem w osoczu już po 30 minutach i osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) około 3 godzin po podaniu. Biodostępność jest proporcjonalna do dawki w zakresie 5–20 mg. Pokarm wydłuża Tmax z 2,5 do 4 godzin, a sok grejpfrutowy nie wpływa na farmakokinetykę leku. Desloratadyna wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza (83–87%) i długi okres półtrwania eliminacyjnego około 27 godzin, co uzasadnia dawkowanie raz na dobę. U osób wolno metabolizujących (około 6% populacji, z wyższym odsetkiem wśród osób rasy czarnej) obserwuje się około 3-krotnie wyższe Cmax i wydłużony okres półtrwania do około 89 godzin, jednak bez istotnych różnic w profilu bezpieczeństwa. Mechanizm metabolizmu nie jest w pełni poznany, ale desloratadyna nie hamuje enzymów CYP3A4 i CYP2D6 ani nie jest substratem glikoproteiny P, co zmniejsza ryzyko interakcji lekowych.
3-hydroksydesloratadyna, absorpcja leku, biodostępność, ciężka niewydolność nerek, CYP2D6, CYP3A4, desloratadyna, dysfagia, farmakokinetyka desloratadyny, glikoproteina p, okres półtrwania, przewlekła niewydolność nerek, sok grejpfrutowy, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie terapeutyczne, stężenie w osoczu, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, umiarkowana niewydolność nerek, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wolni metabolizerzy
Leksykon substancji czynnych
Desloratadyna – Właściwości farmakokinetyczne

Desloratadyna, metabolit loratadyny i lek przeciwhistaminowy II generacji, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z oznaczalnym stężeniem w osoczu już po 30 minutach i osiąganiem Cmax około 3 godzin po podaniu. Biodostępność jest proporcjonalna do dawki w zakresie 5-20 mg. U około 6% pacjentów występuje fenotyp wolnego metabolizmu, co skutkuje trzykrotnie wyższym Cmax, wydłużonym Tmax do około 7 godzin oraz znacząco wydłużonym okresem półtrwania do około 89 godzin (w populacji ogólnej 27 godzin). U dzieci (2-11 lat) ze spowolnionym metabolizmem ekspozycja (AUC) jest nawet 6-krotnie wyższa, a okres półtrwania sięga około 120 godzin. Desloratadyna wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (83-87%), co ogranicza potencjał interakcji lekowych, a badania nie wykazały klinicznie istotnej kumulacji przy dawkowaniu 5-20 mg raz na dobę przez 14 dni. Różne formy farmaceutyczne (tabletki, syrop, roztwór doustny) są biorównoważne.
3-hydroksydesloratadyna, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, AUC, białko osocza, biodostępność, biorównoważność, Cmax, CYP2D6, CYP3A4, farmakokinetyka desloratadyny, fenotyp wolnego metabolizmu, glikoproteina p, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, metabolit loratadyny, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, przewlekła niewydolność nerek, spowolniony metabolizm, stan stacjonarny, stężenie desloratadyny, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej
Leksykon leków
Interakcje leku – Aleric Deslo Pro 5 mg

Desloratadyna, aktywny metabolit loratadyny i selektywny antagonista obwodowych receptorów histaminowych H₁, wykazuje niski potencjał klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych, nawet przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak ketokonazol, czy antybiotyków makrolidowych (erytromycyna). Badania kliniczne przeprowadzone w populacji dorosłych nie wykazały konieczności dostosowania dawki desloratadyny w tych przypadkach. Jednakże, ze względu na metabolizm wątrobowy z udziałem cytochromu P450, teoretycznie możliwe są interakcje z innymi lekami metabolizowanymi tą drogą. Warto podkreślić, że brak jest danych dotyczących interakcji w populacji pediatrycznej. Produkt Aleric Deslo Pro, zawierający desloratadynę w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, może charakteryzować się zmienioną szybkością wchłaniania, co potencjalnie wpływa na czas wystąpienia interakcji.
alkohol etylowy, antybiotyk makrolidowy, aspartam, cytochrom P450, depresyjne działanie alkoholu, depresyjne działanie na OUN, desloratadyna, działanie przeczyszczające, erytromycyna, farmakokinetyka desloratadyny, fenyloketonuria, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, lek przeciwhistaminowy, mannitol, metabolizm wątrobowy, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja alergiczna, receptor histaminowy H1, siarczan, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie sprawności psychofizycznej, zatrucie alkoholem
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Alerdes 5 mg

Desloratadyna, substancja czynna leku Alerdes (5 mg tabletki powlekane), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) około 3 godzin po podaniu. Biodostępność jest proporcjonalna do dawki w zakresie 5-20 mg. U około 4% pacjentów obserwuje się około 3-krotnie wyższe stężenia maksymalne po około 7 godzinach, bez różnic w profilu bezpieczeństwa. Pokarm oraz sok grejpfrutowy nie wpływają na farmakokinetykę desloratadyny. Substancja wiąże się z białkami osocza w 83-87%, a przy dawkowaniu 5-20 mg przez 14 dni nie dochodzi do klinicznie istotnej kumulacji. Okres półtrwania wynosi około 27 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę, jednak u pacjentów z wolniejszym metabolizmem może się wydłużyć do około 89 godzin.
3-hydroksydesloratadyna, biodostępność desloratadyny, CYP 2D6, cytochrom P450 3A4, desloratadyna, dieta wysokotłuszczowa, enzymy metabolizujące leki, farmakokinetyka desloratadyny, glikoproteina p, maksymalne stężenie leku, okres półtrwania leku, przewlekła niewydolność nerek, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, stan stacjonarny leku, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dynid

Preparat Dynid zawierający desloratadynę w dawce 5 mg wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, gdzie konieczne może być dostosowanie dawkowania ze względu na zmienioną farmakokinetykę leku. Ponadto, u osób z wywiadem drgawkowym, zwłaszcza u małych dzieci, stosowanie desloratadyny powinno być prowadzone z dużą ostrożnością, a w przypadku wystąpienia drgawek należy rozważyć przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia po indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Preparat zawiera również 98,8 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu węglowodanów, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy typu Lapp czy zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ze względu na ryzyko nasilenia objawów nietolerancji i dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.
ciężka niewydolność nerek, desloratadyna, dolegliwości przewodu pokarmowego, drgawki, epizod drgawkowy, farmakokinetyka desloratadyny, laktoza jednowodna, monitorowanie pacjenta, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, objawy neurologiczne, objawy niepożądane, personel medyczny, wywiad drgawkowy, zaburzenia metabolizmu węglowodanów, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aleric Deslo Active

Produkt leczniczy Aleric Deslo Active w dawce 2,5 mg desloratadyny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek ze względu na możliwe zmiany farmakokinetyczne, które mogą wymagać dostosowania dawkowania lub intensywniejszego monitorowania. Ponadto, u pacjentów z historią drgawek, zwłaszcza u małych dzieci, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia nowych napadów drgawkowych podczas terapii, co może wymagać przerwania leczenia. Każda tabletka zawiera 1,5 mg aspartamu, będącego źródłem fenyloalaniny, co stanowi istotne przeciwwskazanie u pacjentów z fenyloketonurią. Lekarz powinien uwzględnić tę informację przed zaleceniem leku tej grupie pacjentów.
Aleric Deslo Active, aspartam, ciężka niewydolność nerek, desloratadyna, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, drgawki, farmakokinetyka desloratadyny, fenyloalanina, fenyloketonuria, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie metaboliczne