endogenna hipertriglicerydemia
Endogenna hipertriglicerydemia to stan patologiczny charakteryzujący się podwyższonym stężeniem triglicerydów w surowicy krwi, pochodzących głównie ze źródeł endogennych, czyli wytwarzanych przez organizm, a nie dostarczanych z pożywieniem. Ten typ hipertriglicerydemii związany jest z zaburzeniami w metabolizmie lipoprotein bogatych w triglicerydy, przede wszystkim VLDL (lipoprotein o bardzo niskiej gęstości).
Przyczyną endogennej hipertriglicerydemii są najczęściej zaburzenia genetyczne, takie jak hiperlipoproteinemia typu III, IV lub V, a także stany patologiczne jak otyłość, cukrzyca typu 2, zespół metaboliczny, niedoczynność tarczycy czy choroba nerek. Istotnym czynnikiem jest również nadmierna synteza triglicerydów w wątrobie, często związana z insulinoopornością.
Klinicznie endogenna hipertriglicerydemia może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się jako xantoma eruptivum (żółtaki wysiewne), lipemia retinalis (mleczne zabarwienie naczyń siatkówki) czy bóle brzucha. Najpoważniejszym powikłaniem jest ostre zapalenie trzustki, występujące zwykle przy stężeniach triglicerydów przekraczających 1000 mg/dl.
Diagnostyka opiera się na pomiarze stężenia triglicerydów na czczo oraz wykluczeniu wtórnych przyczyn hipertriglicerydemii. Leczenie obejmuje modyfikację stylu życia (redukcja masy ciała, aktywność fizyczna, ograniczenie spożycia alkoholu i węglowodanów prostych) oraz farmakoterapię (fibraty, kwasy omega-3, statyny). W ciężkich przypadkach może być konieczna afereza lipoprotein.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Omega-3 kwasy estry etylowe – Wskazania do stosowania
Omega-3 kwasy estry etylowe, zawarte w preparacie Omacor, stanowią istotny element terapii zaburzeń lipidowych, zwłaszcza w leczeniu endogennej hipertriglicerydemii. Preparat zawiera 1000 mg substancji czynnej, w tym 460 mg estru etylowego kwasu eikozapentaenowego (EPA) oraz 380 mg estru etylowego kwasu dokozaheksaenowego (DHA), co łącznie daje 840 mg EPA i DHA, a także 4 mg D-alfa-tokoferolu jako przeciwutleniacza. Omacor jest wskazany jako uzupełnienie diety, szczególnie u pacjentów, u których modyfikacja stylu życia i diety nie przyniosła oczekiwanej redukcji triglicerydów. Preparat dostępny jest w formie miękkich kapsułek żelatynowych, co ułatwia podawanie i poprawia adherencję terapeutyczną.
adherencja terapeutyczna, cholesterol LDL, D-alfa-tokoferol, endogenna hipertriglicerydemia, hipertriglicerydemia endogenna, hipertriglicerydemia typu IIb/III, hipertriglicerydemia typu IV, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, monoterapia, omega-3 kwasy estry etylowe, preparat Omacor, profil lipidowy, przeciwutleniacz, statyna, stężenie triglicerydów, terapia skojarzona, zaburzenie lipidowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Omacor
Omacor, zawierający estry etylowe kwasów omega-3 (1000 mg na kapsułkę, w tym 460 mg EPA i 380 mg DHA), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia lub czynnikami ryzyka, ze względu na dawkozależne zwiększenie ryzyka migotania przedsionków, szczególnie przy dawce 4 g/dobę. Lek jest przeciwwskazany u osób z alergią na ryby oraz niezalecany u dzieci i pacjentów powyżej 70 lat z powodu ograniczonych danych klinicznych. Omacor może wydłużać czas krwawienia, co wymaga monitorowania u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe oraz u osób z podwyższonym ryzykiem krwotoków, np. po urazach czy przed zabiegami chirurgicznymi. W trakcie terapii obserwuje się zmniejszenie produkcji tromboksanu A2, bez istotnego wpływu na inne czynniki krzepnięcia.
AlAT, aminotransferazy, AspAT, choroba układu krążenia, D-alfa-tokoferol, endogenna hipertriglicerydemia, estry etylowe kwasów omega-3, fibrat, hipertriglicerydemia, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na ryby, niekontrolowana cukrzyca, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametry krzepnięcia, terapia skojarzona, tromboksan A2, wydłużenie czasu krwawienia