atrofia naskórka
Atrofia naskórka (zanik naskórka) to stan, w którym dochodzi do ścieńczenia najbardziej zewnętrznej warstwy skóry. Proces ten charakteryzuje się zmniejszeniem grubości naskórka wskutek redukcji liczby komórek lub zmniejszenia ich objętości. Zmiany atroficzne mogą być widoczne jako obszary wygładzonej, cienkiej, czasem błyszczącej skóry z widocznym podskórnym unaczynieniem.
Etiologia atrofii naskórka obejmuje czynniki endogenne (m.in. starzenie się, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia metaboliczne) oraz egzogenne (przewlekła ekspozycja na promieniowanie UV, długotrwałe stosowanie miejscowych glikokortykosteroidów, niektóre leki ogólnoustrojowe). Szczególnie istotna klinicznie jest jatrogenna atrofia naskórka spowodowana sterydoterapią miejscową, która może prowadzić do powikłań w postaci teleangiektazji, purpury czy rozstępów.
Diagnostyka atrofii naskórka opiera się głównie na badaniu klinicznym, a w przypadkach wątpliwych na badaniu histopatologicznym, które wykazuje zmniejszenie grubości warstwy rogowej i ziarnistej. W obrazie histopatologicznym obserwuje się również spłaszczenie granicy skórno-naskórkowej i zmniejszenie liczby melanocytów. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę, a w przypadku zmian polekowych – na odstawienie czynnika wywołującego oraz stosowanie emolientów i preparatów regenerujących.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alpicort E (2 mg + 0,05 mg + 4 mg)/ml
Alpicort E to płyn na skórę zawierający prednizolon (2 mg/ml), benzoesan estradiolu (0,05 mg/ml) oraz kwas salicylowy (4 mg/ml). Prednizolon, jako kortykosteroid o słabym działaniu przeciwzapalnym, jest szczególnie wskazany w leczeniu zapalnych schorzeń skóry głowy, redukując zaczerwienienie, świąd i łuszczenie bez istotnego wpływu na proliferację komórek skóry. Benzoesan estradiolu działa poprzez blokadę enzymu 5α-reduktazy oraz konkurencyjną blokadę receptorów androgenowych, co prowadzi do zmniejszenia stężenia dihydrotestosteronu i normalizacji cyklu wzrostu włosa, przeciwdziałając androgennej atrofii naskórka i zaburzeniom ukrwienia skóry głowy.
17ß-estradiol, 5α-reduktaza, atrofia naskórka, benzoesan estradiolu, biodostępność, cykl wzrostu włosa, dihydrotestosteron, działanie antyproliferacyjne, działanie keratoplastyczne, keratynizacja naskórka, klasyfikacja kortykosteroidów, kortykosteroid o słabym działaniu, kwas salicylowy, naczynie włosowate, patofizjologia, prednizolon, receptor androgenowy, stan zapalny skóry głowy, ukrwienie skóry, zapalna choroba skóry - Leksykon substancji czynnych
Prednizolon – Właściwości farmakodynamiczne
Prednizolon, niefluorowany glikokortykosteroid o kodzie ATC H02AB06, stosowany jest w leczeniu układowym oraz miejscowym. W dawce 5 mg odpowiada działaniu 20 mg hydrokortyzonu, jednak ze względu na minimalne działanie mineralokortykosteroidowe, w terapii substytucyjnej niewydolności kory nadnerczy wymaga uzupełnienia mineralokortykosteroidem. W wyższych dawkach wykazuje szybkie działanie przeciwzapalne (przeciwwysiękowe, antyproliferacyjne) oraz opóźnione immunosupresyjne, hamując chemotaksję, aktywność komórek układu odpornościowego oraz uwalnianie mediatorów zapalnych, takich jak prostaglandyny i leukotrieny. W obturacji dróg oddechowych prednizolon zmniejsza obrzęk błony śluzowej, hamuje skurcz oskrzeli i produkcję śluzu, a także poprawia skuteczność beta-2-adrenomimetyków poprzez efekt permisywny. Długotrwałe stosowanie dużych dawek wymaga monitorowania ze względu na ryzyko zaniku układu odpornościowego i kory nadnerczy oraz konieczność kontroli elektrolitów.
atrofia naskórka, benzoesan estradiolu, beta-adrenomimetyki, chemotaksja, dermatoza, dihydrotestosteron, działanie immunosupresyjne, działanie keratoplastyczne, działanie mineralokortykosteroidowe, działanie mineralotropowe, działanie przeciwzapalne, efekt hiperproliferacyjny, elektrolity w surowicy, enzym 5α-reduktaza, enzymy lizosomalne, glikokortykosteroid, homeostaza organizmu, hydrokortyzon endogenny, kortykotropina, leczenie substytucyjne, mięśnie oskrzeli, niewydolność kory nadnerczy, obturacja dróg oddechowych, obturacja oskrzeli, prostaglandyny, reakcja alergiczna typu I, skurcz oskrzeli, układ odpornościowy, zanik układu odpornościowego, zespół nadnerczowo-płciowy