płytka opłucnowa

Płytka opłucnowa (ang. pleural plaque) to ograniczone, zgrubienia lub zwłóknienia opłucnej ściennej, które stanowią najbardziej charakterystyczną zmianę opłucnej związaną z ekspozycją na azbest. Są one zlokalizowane głównie na opłucnej ściennej, najczęściej na kopule przepony lub na powierzchni tylno-bocznej klatki piersiowej.

Histologicznie płytki opłucnowe składają się z acellularnej tkanki łącznej włóknistej (włókien kolagenowych), pokrytej jedną warstwą komórek mezotelialnych. W obrazie radiologicznym widoczne są jako ograniczone, nieregularne, zwykle obustronnie rozmieszczone zacienienia, które mogą ulegać zwapnieniu. W tomografii komputerowej płytki opłucnowe prezentują się jako przyścienne zagęszczenia opłucnej o różnym stopniu zwapnienia.

Płytki opłucnowe rozwijają się zwykle po 20-30 latach od ekspozycji na azbest i w większości przypadków nie powodują objawów klinicznych ani nie upośledzają funkcji płuc. Ich obecność jest jednak markerem ekspozycji na azbest i może zwiększać ryzyko rozwoju innych chorób związanych z azbestem, takich jak międzybłoniak opłucnej czy azbestoza. Diagnostyka płytek opłucnowych opiera się głównie na badaniach obrazowych, zwłaszcza tomografii komputerowej o wysokiej rozdzielczości (HRCT).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl