hiperosmotyczność

Hiperosmotyczność to stan, w którym osmolarność płynu ustrojowego jest wyższa niż wartość fizjologiczna. Osmolarność oznacza stężenie cząsteczek rozpuszczonych w płynie, wyrażane zwykle w miliosmolach na kilogram wody (mOsm/kg). Prawidłowa osmolarność osocza wynosi 285-295 mOsm/kg, a wartości powyżej 300 mOsm/kg wskazują na hiperosmotyczność.

Stan hiperosmotyczny może wystąpić w różnych sytuacjach klinicznych, najczęściej w przypadku odwodnienia, hiperglikemii, hipernatremii oraz po podaniu środków kontrastowych czy mannitolu. Szczególnie niebezpiecznym stanem jest hiperglikemiczna hiperosmolarna nieketonowa śpiączka (HHNK), występująca głównie u pacjentów z cukrzycą typu 2.

Konsekwencje hiperosmotyczności obejmują przesunięcia wody z komórek do przestrzeni pozakomórkowej, prowadzące do odwodnienia komórkowego, zaburzeń elektrolitowych oraz dysfunkcji komórkowej. W układzie nerwowym może to powodować objawy neurologiczne, od splątania i senności po śpiączkę. Leczenie polega na identyfikacji i korekcji przyczyny oraz odpowiedniej płynoterapii, mającej na celu stopniowe przywrócenie prawidłowej osmolarności.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl