opóźniona czynność przeszczepionej nerki

Opóźniona czynność przeszczepionej nerki (Delayed Graft Function, DGF) to stan kliniczny, w którym przeszczepiony narząd nie podejmuje natychmiastowej, prawidłowej funkcji po transplantacji. Najczęściej definiuje się ją jako konieczność zastosowania dializoterapii w ciągu pierwszego tygodnia po przeszczepieniu. DGF występuje u około 20-30% biorców nerki od dawcy zmarłego i znacznie rzadziej przy przeszczepieniach od dawców żywych.

Główne czynniki ryzyka DGF obejmują długi czas zimnego niedokrwienia, starszy wiek dawcy, rozszerzone kryteria pobrania narządu, niestabilność hemodynamiczną dawcy oraz ostrą martwicę kanalików nerkowych. Patofizjologia tego stanu wiąże się z uszkodzeniem niedokrwienno-reperfuzyjnym, które prowadzi do stanu zapalnego, stresu oksydacyjnego i aktywacji układu dopełniacza.

Opóźniona czynność przeszczepu jest istotnym problemem klinicznym, ponieważ wiąże się z wyższym ryzykiem ostrego odrzucania, gorszą długoterminową funkcją przeszczepu oraz skróceniem jego przeżycia. Postępowanie obejmuje optymalną immunosupresję (często z modyfikacją dawkowania inhibitorów kalcyneuryny), odpowiednie nawodnienie, monitorowanie parametrów nerkowych oraz czasowe leczenie nerkozastępcze do momentu podjęcia funkcji przez przeszczep.

Diagnostyka DGF wymaga wykluczenia innych przyczyn dysfunkcji przeszczepu, takich jak nadostre lub ostre odrzucanie, zakrzepica naczyń nerkowych czy powikłania chirurgiczne. W tym celu wykonuje się badania obrazowe (USG Doppler, scyntygrafia), laboratoryjne oraz w wybranych przypadkach biopsję nerki przeszczepionej.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl