metabolizm azacytydyny
Metabolizm azacytydyny jest procesem biochemicznym, który zachodzi głównie w wątrobie i tkankach nowotworowych. Lek ten należy do grupy analogów nukleozydów i działa jako inhibitor metylotransferazy DNA, co prowadzi do hipometylacji DNA i modyfikacji ekspresji genów.
Azacytydyna po podaniu dożylnym lub podskórnym ulega szybkiemu wchłanianiu do krwiobiegu. Głównym szlakiem metabolicznym jest spontaniczna hydroliza oraz deaminacja przy udziale cytydyny deaminazy. W wątrobie lek ulega przekształceniu do aktywnych metabolitów – fosforylowanych pochodnych, które następnie są wbudowywane w DNA i RNA komórek.
Większość podanej dawki azacytydyny jest wydalana z moczem (85%), a mniejsza część z kałem (15%). Okres półtrwania leku wynosi około 4 godzin. Metabolizm azacytydyny może być zmienny u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek, co może wymagać modyfikacji dawkowania u tych chorych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Azacitidine Sandoz 100 mg
Azacytydyna (Azacitidine Sandoz 100 mg) charakteryzuje się specyficznym profilem metabolicznym, który nie angażuje głównych enzymów metabolizujących leki, takich jak izoenzymy cytochromu P450 (CYP), UDP-glukuronozylotransferazy (UGT), sulfotransferazy (SULT) ani transferazy glutationowe. W związku z tym interakcje farmakokinetyczne oparte na kompetycji o te same szlaki enzymatyczne są mało prawdopodobne. Brak jest również dowodów na klinicznie istotne działanie azacytydyny jako inhibitora lub induktora CYP. Mimo braku formalnych badań klinicznych dotyczących interakcji lekowych, potencjalne interakcje farmakodynamiczne mogą wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu leków mielosupresyjnych (zwiększone ryzyko neutropenii, małopłytkowości, niedokrwistości), hepatotoksycznych, nefrotoksycznych oraz leków wpływających na krzepliwość krwi (antykoagulanty, leki przeciwpłytkowe), co wymaga ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych, wątrobowych, nerkowych i krzepnięcia.
antykoagulant, choroba hematologiczna, funkcja nerek, hepatotoksyczność, immunosupresja, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, izoenzym cytochromu P450, lek hepatotoksyczny, lek mielosupresyjny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, metabolizm azacytydyny, mielosupresja, morfologia krwi, nefrotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, parametr krzepnięcia, parametr wątrobowy, sulfotransferaza, transferaza glutationowa, UDP-glukuronozylotransferaza, wirus atenuowany, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Azacitidine Eugia 25 mg/ml
Azacytydyna, substancja aktywna preparatu Azacitidine Eugia, wykazuje niski potencjał interakcji lekowych, co potwierdzają badania in vitro wskazujące na brak istotnego zaangażowania głównych enzymów metabolizujących leki, takich jak izoenzymy cytochromu P450 (CYP), UDP-glukuronozylotransferazy (UGT), sulfotransferazy (SULT) oraz transferazy glutationowe (GST). Nie obserwowano hamującego ani indukującego wpływu azacytydyny na te enzymy, co minimalizuje ryzyko klinicznie istotnych interakcji. Pomimo braku formalnych badań klinicznych, mechanizm działania azacytydyny jako demetylującego DNA leku nie wykazuje znaczącego wpływu na ekspresję genów enzymów metabolizujących. Zaleca się jednak ostrożność i monitorowanie pacjentów podczas jednoczesnego stosowania innych leków, zwłaszcza tych o działaniu mielosupresyjnym lub hepatotoksycznym.
azacytydyna, badanie farmakokinetyczne, badanie in vitro, biotransformacja leku, cytochrom P450, demetylacja DNA, działania niepożądane, działania niepożądane układu pokarmowego, działanie addytywne, działanie hepatotoksyczne, działanie mielosupresyjne, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, immunosupresja, interakcja lekowa, interakcja z alkoholem, interakcje lekowe, izoenzymy CYP, lek hepatotoksyczny, lek mielosupresyjny, metabolizm azacytydyny, metabolizm leku, mielosupresja, parametry hematologiczne, regeneracja szpiku kostnego, substancja aktywna, sulfotransferaza, szczep szczepionkowy, szczepionka żywa, transferaza glutationowa, UDP-glukuronozylotransferaza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, żywa szczepionka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gerodaza 25 mg/ml
Lek Gerodaza zawiera azacytydynę w postaci proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o stężeniu 25 mg/ml, dostępny w fiolkach 100 mg lub 150 mg. Podstawowymi przeciwwskazaniami do stosowania są: nadwrażliwość na azacytydynę lub substancje pomocnicze, zaawansowane nowotwory złośliwe wątroby oraz karmienie piersią. U pacjentów z zaawansowaną chorobą nowotworową wątroby istnieje ryzyko pogorszenia funkcji wątroby i nasilonych działań niepożądanych ze względu na metabolizm leku w tym narządzie. Karmienie piersią stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na możliwość przenikania azacytydyny do mleka i ryzyko poważnych działań niepożądanych u dziecka.
azacytydyna, działanie niepożądane, karmienie piersią, korzyść terapeutyczna, laktacja, metabolit w mleku kobiecym, metabolizm azacytydyny, nadwrażliwość na substancję czynną, postać farmaceutyczna, proszek liofilizowany, reakcja alergiczna, substancja czynna, wskazanie kliniczne, zaawansowany nowotwór złośliwy wątroby, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Azacytydyna – Interakcje
Azacytydyna, stosowana w terapii zespołów mielodysplastycznych i innych schorzeń hematologicznych, charakteryzuje się unikalnym profilem metabolizmu, w którym nie uczestniczą główne enzymy biotransformacji leków, takie jak izoenzymy cytochromu P450 (CYP), UDP-glukuronozylotransferazy (UGT), sulfotransferazy (SULT) oraz transferazy glutationowe (GST). W związku z tym interakcje farmakokinetyczne związane z indukcją lub inhibicją tych enzymów są mało prawdopodobne. Pomimo braku formalnych badań klinicznych dotyczących interakcji azacytydyny, jej wpływ na enzymy CYP jest klinicznie nieistotny, co zmniejsza ryzyko interakcji farmakometabolicznych. Jednakże, ze względu na potencjalne interakcje farmakodynamiczne, szczególnie z lekami mielosupresyjnymi, nefrotoksycznymi, hepatotoksycznymi, immunosupresyjnymi oraz lekami przeciwkrzepliwymi, konieczne jest monitorowanie parametrów hematologicznych, funkcji nerek i wątroby oraz ostrożność w doborze terapii skojarzonej.
aminoglikozyd, azacytydyna, cisplatyna, cyklosporyna, cytochrom P450, funkcja nerek, funkcja wątroby, indeks terapeutyczny, indukcja enzymatyczna, inhibicja enzymatyczna, interakcja farmakometaboliczna, interakcja lekowa, interakcja z alkoholem, leczenie wielolekowe, lek antykoagulacyjny, lek hepatotoksyczny, lek immunosupresyjny, lek mielosupresyjny, lek nefrotoksyczny, metabolizm azacytydyny, metabolizm wątrobowy, metotreksat, morfologia krwi, profilaktyka przeciwinfekcyjna, schorzenie hematologiczne, statyna, sulfotransferaza, supresja szpiku kostnego, szlak metaboliczny, takrolimus, transferaza glutationowa, transporter lekowy, trombocytopenia, UDP-glukuronozylotransferaza, układ krwiotwórczy, wiązanie z białkami osocza, zespół mielodysplastyczny, żywa szczepionka - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Etraga 25 mg/ml
Azacytydyna, zawarta w preparacie Etraga w stężeniu 25 mg/ml po rekonstytucji, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu podskórnym dawki 75 mg/m², osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 750 ± 403 ng/ml w 0,5 godziny. Biodostępność podskórna wynosi około 89% w porównaniu do podania dożylnego. Farmakokinetyka wykazuje liniową zależność dawka-ekspozycja w zakresie 25-100 mg/m², z objętością dystrybucji około 76 ± 26 l i klirensem 147 ± 47 l/h po podaniu dożylnym. Czas półtrwania eliminacji (t½) wynosi średnio 41 ± 8 minut po podaniu podskórnym, a lek nie wykazuje akumulacji przy codziennym stosowaniu przez 7 dni. Metabolizm azacytydyny odbywa się głównie poprzez spontaniczną hydrolizę i deaminację z udziałem deaminazy cytydynowej, bez istotnego udziału enzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Wydalanie następuje głównie przez nerki, z 85% radioaktywności wykrywanej w moczu po podaniu dożylnym i 50% po podaniu podskórnym.
azacytydyna, biodostępność, czas półtrwania, deaminacja, deaminaza cytydynowa, eliminacja leku, hydroliza spontaniczna, indukcja enzymów CYP, klirens, klirens układowy, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm, metabolizm azacytydyny, młodzieńcza białaczka mielomonocytowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, ostra białaczka szpikowa, polimorfizm deaminazy cytydynowej, profil dystrybucji, remisja, układ moczowy, wchłanianie leku, wydalanie, zależność dawka-ekspozycja, zespół mielodysplastyczny