zachorowania sercowo-naczyniowe

Zachorowania sercowo-naczyniowe obejmują szeroką grupę chorób dotyczących serca i naczyń krwionośnych, w tym chorobę niedokrwienną serca, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, arytmie, choroby zastawkowe, udary mózgu oraz nadciśnienie tętnicze. Stanowią one główną przyczynę zgonów na całym świecie, odpowiadając za około 17,9 miliona śmierci rocznie.

Czynniki ryzyka zachorowań sercowo-naczyniowych dzielą się na modyfikowalne i niemodyfikowalne. Do modyfikowalnych należą: palenie tytoniu, nieprawidłowa dieta, brak aktywności fizycznej, nadużywanie alkoholu, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, dyslipidemia oraz otyłość. Czynniki niemodyfikowalne to wiek, płeć oraz uwarunkowania genetyczne.

Diagnostyka chorób sercowo-naczyniowych obejmuje badania laboratoryjne (lipidogram, markery sercowe, wskaźniki stanu zapalnego), badania obrazowe (echo serca, koronarografia, angio-CT, MRI), elektrokardiografię spoczynkową i wysiłkową oraz całodobowe monitorowanie EKG metodą Holtera. Wczesne wykrycie czynników ryzyka i objawów pozwala na wdrożenie odpowiedniego leczenia.

Profilaktyka zachorowań sercowo-naczyniowych polega przede wszystkim na modyfikacji stylu życia: zaprzestaniu palenia, regularnej aktywności fizycznej, zbilansowanej diecie oraz utrzymaniu prawidłowej masy ciała. W prewencji wtórnej stosuje się farmakoterapię obejmującą leki przeciwpłytkowe, przeciwzakrzepowe, statyny, leki hipotensyjne oraz beta-blokery.

Postępowanie w ostrych zespołach wieńcowych i udarach mózgu wymaga natychmiastowej interwencji i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Nowoczesne metody terapeutyczne obejmują zarówno farmakoterapię, jak i zabiegi inwazyjne (angioplastyka, stentowanie, pomostowanie aortalno-wieńcowe) oraz nieinwazyjne techniki leczenia niewydolności serca.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl