zakrzepica zatorowa

Zakrzepica zatorowa to stan chorobowy, w którym dochodzi do powstania zakrzepu (skrzepliny) w naczyniu krwionośnym, a następnie przemieszczenia się jego fragmentu (zatoru) do innego miejsca układu krążenia. Materiał zatorowy może blokować przepływ krwi w naczyniach różnych narządów, prowadząc do ich niedokrwienia i uszkodzenia.

Najczęstsze postacie zakrzepicy zatorowej to żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (obejmująca zakrzepicę żył głębokich i zatorowość płucną) oraz zatory tętnicze (np. udar niedokrwienny mózgu). Do głównych czynników ryzyka należą: unieruchomienie, zabiegi operacyjne, nowotwory złośliwe, ciąża i połóg, terapia hormonalna, wrodzone i nabyte trombofilie, podeszły wiek oraz choroby przewlekłe.

Diagnostyka zakrzepicy zatorowej obejmuje badania obrazowe (USG dopplerowskie, angio-TK, scyntygrafia), badania laboratoryjne (D-dimery) oraz ocenę kliniczną. Leczenie opiera się na antykoagulacji (heparyny drobnocząsteczkowe, antagoniści witaminy K, nowe doustne antykoagulanty), trombolizie, a w wybranych przypadkach interwencjach chirurgicznych lub wewnątrznaczyniowych.

Profilaktyka zakrzepicy zatorowej ma kluczowe znaczenie u pacjentów z grupy ryzyka i może obejmować farmakoterapię (heparyny drobnocząsteczkowe, doustne antykoagulanty) oraz metody mechaniczne (pończochy uciskowe, przerywana kompresja pneumatyczna). Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia istotnie zmniejsza śmiertelność i ryzyko powikłań długoterminowych.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl