pełny blok przedsionkowo-komorowy
Pełny blok przedsionkowo-komorowy (blok AV III stopnia) to zaburzenie przewodzenia między przedsionkami a komorami serca, charakteryzujące się całkowitym brakiem przewodzenia impulsów elektrycznych. W tym stanie przedsionki i komory pracują niezależnie od siebie, z własnymi, odrębnymi rytmami.
Patofizjologicznie blok może występować na różnych poziomach: węzła przedsionkowo-komorowego, pęczka Hisa lub jego odnóg. Rytm zastępczy komorowy zależy od lokalizacji bloku – zwykle wynosi 25-40 uderzeń/min przy bloku zlokalizowanym niżej, oraz 40-60 uderzeń/min przy bloku w węźle AV.
Etiologia obejmuje chorobę niedokrwienną serca, zawał, kardiomiopatie, choroby degeneracyjne układu przewodzącego, zapalenie mięśnia sercowego, choroby autoimmunologiczne, zatrucia lekami i wady wrodzone. Klinicznie może objawiać się zawrotami głowy, omdleniami, dusznością, niewydolnością serca, a w skrajnych przypadkach nagłym zgonem sercowym.
Diagnostyka opiera się na EKG, które wykazuje brak związku między załamkami P a zespołami QRS. Leczenie zależy od objawów i przyczyny – w przypadkach objawowych lub niestabilnych hemodynamicznie zwykle wymaga implantacji stymulatora serca jako terapii z wyboru.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Fingolimod Bluefish 0,5 mg
Fingolimod Bluefish 0,5 mg, stosowany w terapii stwardnienia rozsianego, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają starannego monitorowania klinicznego. Najczęstsze objawy obejmują ból głowy (24,5%), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (15,2%), biegunkę (12,6%), kaszel (12,3%) oraz grypę (11,4%). Istotnym zagrożeniem jest bradyarytmia pojawiająca się w ciągu pierwszych 6 godzin od podania pierwszej dawki, manifestująca się spadkiem częstości akcji serca o 12-13 uderzeń/min oraz blokiem przedsionkowo-komorowym pierwszego stopnia u 4,7% pacjentów. Hepatotoksyczność jest znacząca – 8,0% pacjentów doświadcza wzrostu ALT ≥3x GGN, a 1,8% ≥5x GGN, z ryzykiem ostrej niewydolności wątroby. Immunosupresja indukowana przez fingolimod zwiększa podatność na zakażenia, w tym oportunistyczne (herpeswirusy, wirus JC, kryptokoki), oraz ryzyko rozwoju chłoniaków, zwłaszcza związanych z EBV i chłoniaków z komórek T. Ponadto, lek może powodować obrzęk plamki (0,5%), szczególnie u pacjentów z zapaleniem błony naczyniowej oka lub cukrzycą, co wymaga regularnej kontroli okulistycznej.
aminotransferaza alaninowa, asystolia, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy drugiego stopnia, ból głowy, bradyarytmia, chłoniak, chłoniak z komórek B, chłoniak z komórek T, drgawki, enzymy wątrobowe, inwersja załamka T, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leukopenia, limfopenia, łysienie, małopłytkowość, migrena, nadciśnienie, natężona objętość wydechowa, obrzęk plamki, ostra niewydolność wątroby, ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia, pełny blok przedsionkowo-komorowy, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, stan padaczkowy, stwardnienie rozsiane, wirus brodawczaka ludzkiego, zakażenie herpeswirusem, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, zarostowa choroba tętnic obwodowych, zdolność dyfuzyjna płuc, zespół hemofagocytarny, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, ziarniniak grzybiasty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Efigalo 0,5 mg
Przedawkowanie fingolimodu (Efigalo 0,5 mg) może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, w tym bradykardii, wolnego przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz przemijającego pełnego bloku przedsionkowo-komorowego. Jednorazowe dawki nawet do 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej) były stosunkowo dobrze tolerowane, jednak u większości pacjentów przy dawce 40 mg obserwowano łagodny ucisk lub dyskomfort w klatce piersiowej, odpowiadający reaktywności drobnych oskrzeli. Bradykardia pojawia się zwykle w ciągu pierwszej godziny po podaniu, osiągając maksimum w ciągu 6 godzin, a jej ujemny efekt chronotropowy może utrzymywać się dłużej. Fingolimod nie jest usuwany przez dializę ani wymianę osocza, co ogranicza możliwości leczenia w przypadku ciężkiego przedawkowania.
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, bradykardia, ciężka bradykardia, dyskomfort w klatce piersiowej, Efigalo, fingolimod, odstęp QTc, pełny blok przedsionkowo-komorowy, pomiar ciśnienia krwi, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reaktywność oskrzeli, wydłużenie odstępu QTc, wymiana osocza - Leksykon leków
Działania niepożądane – INZOLFI 0,25 mg
Fingolimod w dawce 0,25 mg (INZOLFI) stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęstsze objawy to ból głowy (24,5%), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (15,2%), biegunka (12,6%), kaszel (12,3%) oraz grypa (11,4%). Terapia zwiększa podatność na zakażenia, w tym oportunistyczne, takie jak zakażenia herpeswirusami, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych czy PML wywołane wirusem JC, które mogą być śmiertelne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zakażeń HPV i rozwój nowotworów zależnych od HPV, co uzasadnia rozważenie szczepienia przeciw HPV oraz regularne badania przesiewowe, w tym cytologię szyjki macicy. Ponadto, terapia wiąże się z ryzykiem bradykardii (spadek HR o 12-13 uderzeń/min przy dawce 0,5 mg) i bloków przedsionkowo-komorowych, zwłaszcza w pierwszych 6 godzinach po podaniu pierwszej dawki, co wymaga monitorowania kardiologicznego. Wzrost ciśnienia tętniczego o około 3 mmHg skurczowego i 1 mmHg rozkurczowego obserwowany jest od około miesiąca terapii.
aminotransferaza alaninowa, atypowe mykobakterie, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, blok przedsionkowo-komorowy drugiego stopnia, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, bradykardia, chłoniak, chłoniak nieziarniczy, chłoniak skórny z limfocytów T, chłoniak z komórek T, cukrzyca, depresja, drgawki, enzymy wątrobowe, fingolimod, kryptokoki, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, lęk, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, migrena, nadciśnienie, natężona objętość wydechowa, obrzęk plamki, ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia, pełny blok przedsionkowo-komorowy, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, stan padaczkowy, stwardnienie rozsiane, udar niedokrwienny i krwotoczny, wirus JC, wirus opryszczki pospolitej, wirus ospy wietrznej i półpaśca, zakażenie HPV, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zdolność dyfuzyjna płuc dla tlenku węgla, zespół hemofagocytarny, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, ziarniniak grzybiasty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fingolimod MSN 0,5 mg
Przedawkowanie fingolimodu, nawet do 80-krotności zalecanej dawki terapeutycznej 0,5 mg, jest generalnie dobrze tolerowane u zdrowych dorosłych, jednak wiąże się z istotnym ryzykiem kardiologicznym. Najczęstszym objawem jest bradykardia pojawiająca się zwykle w ciągu pierwszej godziny po podaniu, z maksymalnym spowolnieniem akcji serca do 6 godzin, które może utrzymywać się dłużej. Dodatkowo obserwuje się łagodny ucisk w klatce piersiowej, odpowiadający reaktywności drobnych oskrzeli, szczególnie przy dawce 40 mg. Fingolimod może także indukować zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, w tym przemijające pełne bloki przedsionkowo-komorowe, a także wydłużenie odstępu QTc, potencjalnie do wartości ≥ 500 ms, co zwiększa ryzyko poważnych arytmii.
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, bradykardia, ciśnienie krwi, efekt chronotropowy, fingolimod, odstęp QTc, pełny blok przedsionkowo-komorowy, reaktywność drobnych oskrzeli, ucisk w klatce piersiowej, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QTc, wymiana osocza, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – INZOLFI 0,25 mg
Przedawkowanie fingolimodu, nawet do 80-krotności dawki terapeutycznej (0,5 mg), może prowadzić do istotnych zaburzeń kardiologicznych, w tym bradykardii pojawiającej się zwykle w ciągu pierwszej godziny i osiągającej maksimum w ciągu 6 godzin, a także zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, w tym pełnego bloku AV. Objawy takie jak łagodny ucisk w klatce piersiowej obserwowano przy dawce 40 mg. Wydłużenie odstępu QTc ≥500 ms stanowi dodatkowe ryzyko arytmii. Efekt chronotropowy ujemny może utrzymywać się dłużej niż 6 godzin, stopniowo słabnąc w kolejnych dniach. Fingolimod nie jest dializowalny ani usuwalny przez wymianę osocza, co ogranicza możliwości eliminacji leku w przypadku przedawkowania.
blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, bradykardia, ciśnienie krwi, efekt chronotropowy, EKG, fingolimod, leczenie objawowe, odstęp QTc, pełny blok przedsionkowo-komorowy, przedawkowanie fingolimodu, reaktywność drobnych oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego