reaktywność drobnych oskrzeli
Reaktywność drobnych oskrzeli to zjawisko nadmiernej odpowiedzi dróg oddechowych na różne bodźce. W warunkach fizjologicznych oskrzela kurczą się i rozszerzają w odpowiedzi na stymulację, jednak w przypadku zwiększonej reaktywności dochodzi do nadmiernego skurczu w reakcji na bodźce, które u osób zdrowych nie wywołują takiego efektu.
To zjawisko jest charakterystyczne dla astmy oskrzelowej, ale może występować również w innych schorzeniach dróg oddechowych, takich jak przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), czy po infekcjach wirusowych dróg oddechowych. Zwiększona reaktywność oskrzeli może utrzymywać się przez wiele tygodni po przebyciu infekcji dróg oddechowych.
Diagnostyka nadreaktywności oskrzeli opiera się głównie na testach prowokacyjnych z metocholiną, histaminą lub wysiłkiem fizycznym. W leczeniu stosuje się przede wszystkim leki rozszerzające oskrzela (β2-mimetyki), glikokortykosteroidy wziewne oraz leki przeciwleukotrienowe, które zmniejszają zapalenie i nadreaktywność dróg oddechowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Fingolimod Fresenius Kabi 0,5 mg
Przedawkowanie fingolimodu, nawet do 80-krotności dawki terapeutycznej (0,5 mg), może prowadzić do istotnych powikłań kardiologicznych, w tym bradykardii, bloków przedsionkowo-komorowych oraz wydłużenia odstępu QTc (≥500 ms). Najczęściej obserwowanymi objawami są łagodny ucisk w klatce piersiowej przy dawce 40 mg oraz znaczące zmniejszenie częstości akcji serca, które osiąga maksimum w ciągu 6 godzin od podania i może utrzymywać się dłużej. Zaburzenia przewodzenia, takie jak blok I i II stopnia, a także przemijający pełny blok przedsionkowo-komorowy (III stopnia), wymagają szczególnej uwagi i monitorowania. Bradykardia z częstością poniżej 45 uderzeń na minutę po 6 godzinach od podania stanowi wskazanie do przedłużonej obserwacji.
blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy stopnia II, bradykardia, ciśnienie krwi, częstość akcji serca, efekt chronotropowy, monitorowanie EKG, odstęp QTc, pomiar tętna, przedawkowanie fingolimodu, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reaktywność drobnych oskrzeli, repolaryzacja komór serca, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fingolimod Aurovitas 0,5 mg
Przedawkowanie fingolimodu, nawet do 80-krotności dawki terapeutycznej (0,5 mg), może prowadzić do istotnych powikłań kardiologicznych, w tym bradykardii, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz wydłużenia odstępu QTc (≥ 500 ms). Objawy takie jak łagodny ucisk w klatce piersiowej, odpowiadający reaktywności drobnych oskrzeli, obserwowano już przy dawce 40 mg. Bradykardia pojawia się zwykle w ciągu pierwszej godziny po podaniu leku, osiąga maksimum w 6 godzin i może utrzymywać się dłużej. Zaburzenia przewodzenia obejmują wolne przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz przemijający pełny blok przedsionkowo-komorowy, który ustępuje samoistnie, jednak wymaga ścisłego monitorowania.
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy stopnia III, bradykardia, dyskomfort w klatce piersiowej, efekt chronotropowy, monitorowanie pacjenta, odstęp QTc, przedawkowanie fingolimodu, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reaktywność drobnych oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, wymiana osocza, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Fingolimod – Przedawkowanie
Fingolimod, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego w dawkach standardowych 0,5 mg lub rzadziej 0,25 mg, może w przypadku przedawkowania wywołać poważne zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, w tym bradykardię i bloki przedsionkowo-komorowe. W badaniach klinicznych tolerowano dawki nawet do 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej), jednak u większości badanych pojawił się łagodny ucisk w klatce piersiowej. Bradykardia pojawia się zwykle w ciągu 1 godziny od podania i osiąga maksimum w ciągu 6 godzin, a jej nasilenie stopniowo maleje w kolejnych dniach. Opisywano również przypadki bloków przedsionkowo-komorowych I, II i III stopnia oraz wydłużenia odstępu QTc ≥500 ms, które mogą stanowić zagrożenie życia.
blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy stopnia III, bradykardia, dializa, efekt chronotropowy, fingolimod, kapsułka twarda, monitorowanie EKG, reaktywność drobnych oskrzeli, stwardnienie rozsiane, stymulacja elektryczna serca, ucisk w klatce piersiowej, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QTc, wymiana osocza, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fingolimod Reddy 0,5 mg
Przedawkowanie fingolimodu (chlorowodorek fingolimodu, 0,5 mg kapsułki twarde) stanowi poważne zagrożenie kardiologiczne i pulmonologiczne, głównie ze względu na jego wpływ na układ sercowo-naczyniowy i układ oddechowy. Dawki nawet do 80-krotności zalecanej (40 mg) mogą wywołać łagodny ucisk w klatce piersiowej związany z reaktywnością drobnych oskrzeli oraz istotną bradykardię, która pojawia się zwykle w ciągu pierwszej godziny i osiąga maksimum do 6 godzin po podaniu. Przedawkowanie może prowadzić do zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, w tym bloków II i III stopnia, które stanowią zagrożenie dla hemodynamiki i wymagają intensywnego monitorowania. Wartości progowe częstości akcji serca, przy których zaleca się przedłużone monitorowanie, to: <45/min u dorosłych, <55/min u dzieci i młodzieży ≥12 lat oraz <60/min u dzieci 10-12 lat. Dodatkowo, wydłużenie odstępu QTc ≥500 msec wymaga kontynuacji obserwacji.
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciśnienie krwi, częstość akcji serca, czynność elektryczna serca, efekt chronotropowy ujemny, fingolimod, funkcja hemodynamiczna serca, monitorowanie elektrokardiograficzne, odstęp QTc, reaktywność drobnych oskrzeli, receptor sfingozyno-1-fosforanowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, wymiana osocza, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bonaxon 0,5 mg
Przedawkowanie fingolimodu, substancji czynnej leku Bonaxon (0,5 mg), wiąże się z istotnym ryzykiem kardiologicznym, w tym bradykardią, zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz wydłużeniem odstępu QTc. W badaniach klinicznych zdrowi ochotnicy tolerowali jednorazowe dawki do 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej), jednak już przy tej dawce obserwowano łagodny ucisk w klatce piersiowej i dyskomfort odpowiadający reaktywności drobnych oskrzeli. Bradykardia pojawia się zwykle w ciągu godziny od podania, osiąga maksimum w 6 godzin i może utrzymywać się dłużej, co wymaga szczególnej uwagi w przypadku przedawkowania. Opisywano również przypadki wolnego przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz przemijającego pełnego bloku przedsionkowo-komorowego stopnia III, które stanowią zagrożenie życia.
blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy stopnia II, blok przedsionkowo-komorowy stopnia III, Bonaxon, bradykardia, ciśnienie krwi, efekt chronotropowy ujemny, EKG, fingolimod, kapsułka twarda, odstęp QTc, reaktywność drobnych oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, wymiana osocza, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fingolimod MSN 0,5 mg
Przedawkowanie fingolimodu, nawet do 80-krotności zalecanej dawki terapeutycznej 0,5 mg, jest generalnie dobrze tolerowane u zdrowych dorosłych, jednak wiąże się z istotnym ryzykiem kardiologicznym. Najczęstszym objawem jest bradykardia pojawiająca się zwykle w ciągu pierwszej godziny po podaniu, z maksymalnym spowolnieniem akcji serca do 6 godzin, które może utrzymywać się dłużej. Dodatkowo obserwuje się łagodny ucisk w klatce piersiowej, odpowiadający reaktywności drobnych oskrzeli, szczególnie przy dawce 40 mg. Fingolimod może także indukować zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, w tym przemijające pełne bloki przedsionkowo-komorowe, a także wydłużenie odstępu QTc, potencjalnie do wartości ≥ 500 ms, co zwiększa ryzyko poważnych arytmii.
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, bradykardia, ciśnienie krwi, efekt chronotropowy, fingolimod, odstęp QTc, pełny blok przedsionkowo-komorowy, reaktywność drobnych oskrzeli, ucisk w klatce piersiowej, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QTc, wymiana osocza, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fingolimod Adamed 0,5 mg
Przedawkowanie fingolimodu, nawet do 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej 0,5 mg), może prowadzić do istotnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, w tym łagodnego dyskomfortu w klatce piersiowej oraz reaktywności drobnych oskrzeli. Najważniejszymi objawami są bradykardia, pojawiająca się zwykle w ciągu pierwszej godziny i osiągająca maksimum w ciągu 6 godzin, oraz zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, w tym blok II i III stopnia. Bradykardia może utrzymywać się dłużej niż 6 godzin, a pełny blok przedsionkowo-komorowy, choć przemijający, wymaga szczególnej uwagi. Wydłużenie odstępu QTc do ≥500 ms również stanowi istotny wskaźnik ryzyka po przedawkowaniu.
blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, częstość akcji serca, dyskomfort w klatce piersiowej, efekt chronotropowy, EKG, fingolimod, monitorowanie EKG, odstęp QTc, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reaktywność drobnych oskrzeli, wydłużenie odstępu QTc, wymiana osocza, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fingolimod SUN 0,5 mg
Przedawkowanie fingolimodu, leku stosowanego w terapii stwardnienia rozsianego, wiąże się z istotnym ryzykiem kardiologicznym, zwłaszcza w zakresie bradykardii oraz zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Dawki nawet do 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej 0,5 mg) mogą wywołać łagodny ucisk w klatce piersiowej, a także znaczące spowolnienie akcji serca, które pojawia się w ciągu pierwszej godziny po podaniu i osiąga maksimum w ciągu 6 godzin, z możliwym przedłużeniem efektu. Opisywane są również przypadki wolnego przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz przemijającego pełnego bloku przedsionkowo-komorowego. Wydłużenie odstępu QTc ≥500 ms stanowi dodatkowe zagrożenie arytmogenne przy znacznych przedawkowaniach.
blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, bradykardia, efekt chronotropowy ujemny, monitorowanie EKG, monitorowanie kardiologiczne, odstęp QTc, przedawkowanie fingolimodu, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, reaktywność drobnych oskrzeli, rytm serca, ucisk w klatce piersiowej, układ sercowo-naczyniowy, wymiana osocza, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – INZOLFI 0,25 mg
Przedawkowanie fingolimodu, nawet do 80-krotności dawki terapeutycznej (0,5 mg), może prowadzić do istotnych zaburzeń kardiologicznych, w tym bradykardii pojawiającej się zwykle w ciągu pierwszej godziny i osiągającej maksimum w ciągu 6 godzin, a także zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, w tym pełnego bloku AV. Objawy takie jak łagodny ucisk w klatce piersiowej obserwowano przy dawce 40 mg. Wydłużenie odstępu QTc ≥500 ms stanowi dodatkowe ryzyko arytmii. Efekt chronotropowy ujemny może utrzymywać się dłużej niż 6 godzin, stopniowo słabnąc w kolejnych dniach. Fingolimod nie jest dializowalny ani usuwalny przez wymianę osocza, co ogranicza możliwości eliminacji leku w przypadku przedawkowania.
blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, bradykardia, ciśnienie krwi, efekt chronotropowy, EKG, fingolimod, leczenie objawowe, odstęp QTc, pełny blok przedsionkowo-komorowy, przedawkowanie fingolimodu, reaktywność drobnych oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Paracetamol Accord 10 mg/ml
Przedawkowanie fingolimodu, nawet do 80-krotności dawki terapeutycznej 0,5 mg, może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, w tym bradykardii, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz wydłużenia odstępu QTc ≥500 msec. Bradykardia pojawia się zwykle w ciągu pierwszej godziny po podaniu leku, osiągając maksimum w ciągu 6 godzin, a jej efekt może utrzymywać się dłużej niż 6 godzin, stopniowo słabnąc w kolejnych dniach. W dawce 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej) u 5 z 6 pacjentów odnotowano łagodny ucisk w klatce piersiowej, odpowiadający reaktywności drobnych oskrzeli. Przedawkowanie może także skutkować wolnym przewodzeniem przedsionkowo-komorowym, a w pojedynczych przypadkach przemijającym pełnym blokiem przedsionkowo-komorowym (stopnia I-III).
akcja serca, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciśnienie krwi, dializa, dyskomfort w klatce piersiowej, efekt chronotropowy, EKG, kardiolog, klatka piersiowa, odstęp QTc, parametry życiowe, przedawkowanie fingolimodu, reaktywność drobnych oskrzeli, układ bodźcoprzewodzący serca, układ sercowo-naczyniowy, wymiana osocza, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego