utrata poczucia osobowości
Utrata poczucia osobowości, znana również jako depersonalizacja, to zaburzenie psychiczne charakteryzujące się uczuciem oddzielenia lub oderwania od własnego ciała, myśli, uczuć i tożsamości. Pacjenci często opisują to jako poczucie bycia obserwatorem własnego życia, jakby patrzyli na siebie z zewnątrz lub przez mgłę.
Depersonalizacja może występować jako objaw innych zaburzeń psychicznych, takich jak zaburzenia lękowe, depresja, PTSD, czy też jako składowa zaburzenia depersonalizacji-derealizacji (DPDR). Często towarzyszy jej derealizacja – poczucie nierealności otaczającego świata. Symptomy mogą być epizodyczne lub chroniczne, a ich nasilenie waha się od łagodnego do znacznie upośledzającego codzienne funkcjonowanie.
W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć schorzenia neurologiczne, zaburzenia związane z używaniem substancji psychoaktywnych oraz zaburzenia psychotyczne. Leczenie obejmuje głównie psychoterapię (zwłaszcza poznawczo-behawioralną), w niektórych przypadkach wspomaganą farmakoterapią ukierunkowaną na leczenie współistniejących zaburzeń. Skuteczne są również techniki uważności i gruntowania, pomagające pacjentom w ponownym połączeniu się z własnym doświadczeniem.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Wskazania do stosowania
Perazyna, będąca substancją czynną z grupy leków przeciwpsychotycznych, znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu schizofrenii zarówno w fazie ostrej, jak i przewlekłej, a także w ostrych zaburzeniach psychotycznych, w tym katatonicznych. Dostępna jest w formie tabletek o dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg oraz 200 mg (ekwiwalent perazyny dimaleinianu odpowiednio 42,1 mg, 84,2 mg, 168,4 mg i 336,8 mg), co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Preparaty takie jak PERAZIN i Pernazinum wykazują skuteczność w redukcji objawów pozytywnych (urojenia, omamy), negatywnych (wycofanie społeczne, spłaszczenie afektu), a także w łagodzeniu stanów pobudzenia psychoruchowego, lęków, stanów maniakalnych oraz katatonii.
działanie przeciwlękowe, działanie przeciwmaniakalne, działanie sedatywne, epizod maniakalny, katatonia, lek przeciwpsychotyczny, objaw katatoniczny, objaw negatywny, objaw pozytywny, omam, ostra schizofrenia, ostre zaburzenie psychotyczne, perazyna dimaleinianu, pobudzenie psychoruchowe, przewlekła schizofrenia, remisja, schizofrenia, spłaszczenie afektu, stan maniakalny, terapia podtrzymująca, urojenie, utrata poczucia osobowości, wycofanie społeczne, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pernazinum 100 mg
Pernazinum, zawierający substancję czynną perazynę w formie dimaleinianu, dostępny jest w tabletkach o dawkach 25 mg (42,1 mg dimaleinianu perazyny) oraz 100 mg (168,4 mg dimaleinianu perazyny). Lek ten wykazuje działanie przeciwpsychotyczne i jest wskazany w leczeniu schizofrenii (zarówno ostrej, jak i przewlekłej), ostrych zaburzeń psychotycznych z objawami wytwórczymi (urojenia, omamy, lęki, utrata poczucia osobowości), katatonii (zarówno osłupienie, jak i podniecenie katatoniczne), manii oraz pobudzenia psychomotorycznego. Preparat jest szczególnie zalecany w przypadkach, gdzie występują objawy psychotyczne z towarzyszącym pobudzeniem psychoruchowym, wymagającym szybkiej interwencji farmakologicznej.
dimaleinian perazyny, działanie przeciwpsychotyczne, epizod maniakalny, katatonia, leczenie podtrzymujące, leczenie przeciwpsychotyczne, lęk, lek przeciwpsychotyczny, mania, mutyzm, objawy wytwórcze, omam, osłupienie, ostre zaburzenie psychotyczne, ostry stan psychotyczny, perazyna, pobudzenie psychomotoryczne, pobudzenie psychoruchowe, przyspieszenie myślenia, schizofrenia, spłycenie afektu, urojenie, utrata poczucia osobowości, wielomówność, zaburzenie myślenia