perazyna
Perazyna to pochodna fenotiazyny, lek przeciwpsychotyczny pierwszej generacji (typowy neuroleptyk), stosowany głównie w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychotycznych. Mechanizm działania perazyny polega przede wszystkim na blokowaniu receptorów dopaminergicznych D2 w układzie mezolimbicznym, co prowadzi do redukcji objawów wytwórczych psychozy.
Lek charakteryzuje się umiarkowaną siłą działania przeciwpsychotycznego przy stosunkowo niewielkim ryzyku wywoływania pozapiramidowych działań niepożądanych w porównaniu do innych klasycznych neuroleptyków. Perazyna wykazuje również działanie przeciwwymiotne, uspokajające i przeciwlękowe, co może być wykorzystywane w terapii.
Do najczęstszych działań niepożądanych perazyny należą: sedacja, ortostatyczne spadki ciśnienia, działanie antycholinergiczne, zaburzenia hormonalne (hiperprolaktynemia) oraz rzadziej występujące objawy pozapiramidowe. Długotrwałe stosowanie leku wiąże się z ryzykiem rozwoju późnych dyskinez. W Polsce perazyna jest dostępna w postaci tabletek o różnej zawartości substancji czynnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Perazin 200 mg 200 mg
Perazyna, dostępna w formie dimaleinianu w tabletkach o dawkach 50 mg (84,2 mg dimaleinianu perazyny) oraz 200 mg (336,8 mg dimaleinianu perazyny), wykazuje istotne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, co skutkuje znacznym upośledzeniem zdolności psychomotorycznych. Objawy te obejmują zaburzenia koncentracji, wydłużenie czasu reakcji, senność, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz obniżenie refleksu i zdolności podejmowania szybkich decyzji. W związku z tym, stosowanie perazyny stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn i urządzeń wymagających pełnej sprawności psychoruchowej, ze względu na ryzyko poważnych zagrożeń dla pacjenta i osób trzecich.
charakterystyka produktu leczniczego, dimaleinian perazyny, lek psychotropowy, ośrodkowy układ nerwowy, Perazin, perazyna, sedacja, sprawność psychoruchowa, upośledzenie sprawności, upośledzenie sprawności psychofizycznej, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji wzrokowo-ruchowej, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Perazin 100 mg 100 mg
Perazin, zawierający perazynę w dawkach 25 mg i 100 mg, jest stosowany w leczeniu zaburzeń psychotycznych z dawkowaniem początkowym 50-100 mg/dobę, które można stopniowo zwiększać do dawki terapeutycznej 300-600 mg/dobę w dawkach podzielonych, z maksymalną dawką 800 mg/dobę. Dawka podtrzymująca wynosi 75-300 mg/dobę. U pacjentów ambulatoryjnych zaleca się rozpoczęcie terapii od najmniejszych skutecznych dawek, natomiast u hospitalizowanych można stosować większe dawki początkowe dla szybszej odpowiedzi terapeutycznej. Maksymalne działanie przeciwpsychotyczne obserwuje się po 1-3 tygodniach leczenia. Nagłe zmiany dawkowania są niewskazane ze względu na ryzyko działań niepożądanych, a po uzyskaniu efektu terapeutycznego dawkę należy stopniowo redukować do najmniejszej skutecznej.
ciężka niewydolność wątroby, dawka optymalna, dawka podzielona, dawkowanie, działanie przeciwpsychotyczne, linia podziału, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjent ambulatoryjny, pacjent hospitalizowany, pacjent w podeszłym wieku, perazyna, praktyka kliniczna, przebieg choroby, stan kliniczny, tabletki niepowlekane, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia psychotyczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Clozapine Aristo 100 mg
Klozapina (Clozapine Aristo) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Bezwzględne przeciwwskazania dotyczą jednoczesnego stosowania z lekami o silnym działaniu mielosupresyjnym (np. karbamazepina, chloramfenikol) oraz długo działającymi lekami przeciwpsychotycznymi depot ze względu na ryzyko ciężkiej neutropenii. Spożywanie alkoholu podczas terapii klozapiną jest zakazane z powodu znacznego nasilenia sedacji, ryzyka zapaści krążeniowej i depresji oddechowej. Klozapina nasila działanie leków hamujących OUN (opioidy, benzodiazepiny, leki przeciwhistaminowe), co wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza przy benzodiazepinach z uwagi na ryzyko zatrzymania akcji serca i oddychania. Ponadto, klozapina wykazuje addytywne działanie antycholinergiczne i może nasilać hipotensję indukowaną lekami przeciwnadciśnieniowymi. Istotne jest także zwiększone ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego przy jednoczesnym stosowaniu litu oraz ryzyko napadów padaczkowych przy kojarzeniu z kwasem walproinowym.
benzodiazepina, chloramfenikol, cyprofloksacyna, cytalopram, depresja oddechowa, digoksyna, działanie alfa-adrenolityczne, działanie mielosupresyjne, enzym cytochromu P450, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, hormonalny środek antykoncepcyjny, induktor enzymu cytochromu P450, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2D6, inhibitor enzymu cytochromu P450, karbamazepina, klozapina, kofeina, kwas walproinowy, lek antycholinergiczny, lek hamujący czynność szpiku kostnego, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny depot, majaczenie, mechanizm działania, monitorowanie EKG, napad padaczkowy, neutropenia, odstęp QTc, omeprazol, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, perazyna, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, SSRI, sulfonamid, warfaryna, właściwości antycholinergiczne, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Perazin 50 mg 50 mg
Perazin, lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych fenotiazyny, dostępny w dawkach 50 mg i 200 mg, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań. Należą do nich nadwrażliwość na perazynę lub inne fenotiazyny, wywiad złośliwego zespołu neuroleptycznego, stany śpiączkowe, ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego, ciąża i okres karmienia piersią, a także ostre zatrucia lekami nasennymi, opioidami, neuroleptykami, uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi (zwłaszcza inhibitorami MAO) oraz alkoholem. Ponadto, ze względu na indukcję hiperprolaktynemii, Perazin jest przeciwwskazany u pacjentów z guzami zależnymi od prolaktyny, np. prolaktynoma przysadki czy niektóre nowotwory piersi. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie leku jest ryzykowne ze względu na możliwość kumulacji i hepatotoksyczności.
cytopenia, depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, działanie teratogenne, guz zależny od prolaktyny, hepatotoksyczność, hiperprolaktynemia, hipertermia, inhibitor MAO, jaskra z wąskim kątem przesączania, lek nasenny, lek przeciwpsychotyczny, mielosupresja, niestabilność autonomiczna, niewydolność wątroby, objaw pozapiramidowy, opioid, ortostatyczny spadek ciśnienia, padaczka, perazyna, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, prolaktyna, prolaktynoma przysadki, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, śpiączka farmakologiczna, stan depresyjny, stan śpiączkowy, uszkodzenie szpiku kostnego, wydłużenie odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Perazin 200 mg 200 mg
Perazin 200 mg, lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych fenotiazyny, wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań przed zastosowaniem. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na perazynę (1 tabletka zawiera 336,8 mg perazyny dimaleinianu, co odpowiada 200 mg perazyny) lub inne składniki preparatu, złośliwy zespół neuroleptyczny w wywiadzie, ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego, stany śpiączkowe, guzy zależne od prolaktyny, ciężką niewydolność wątroby, stany depresyjne oraz ostre zatrucia substancjami psychoaktywnymi (lekami nasennymi, opioidami, neuroleptykami, uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi i alkoholem). Ponadto, stosowanie w ciąży i okresie laktacji jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko teratogenności i przenikanie leku do mleka matki.
depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie teratogenne, guz zależny od prolaktyny, intoksykacja, lek nasenny, lek neuroleptyczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek uspokajający, niepokój psychoruchowy, niewydolność wątroby, objaw odstawienny, objaw pozapiramidowy, objaw psychotyczny, okres laktacji, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, perazyna, perazyna dimaleinian, pochodna fenotiazyny, stan depresyjny, stan śpiączkowy, uszkodzenie szpiku kostnego, wydzielanie prolaktyny, zaburzenie hematologiczne, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pernazinum 100 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące dimaleinianu perazyny, substancji czynnej leku Pernazinum (w dawkach 25 mg i 100 mg), wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że pochodne fenotiazyny, do których należy perazyna, mogą powodować zaburzenia rozwojowe płodu przy podawaniu w okresie ciąży. Brak jest natomiast szczegółowych danych dotyczących toksyczności ostrej (LD50), toksyczności przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy.
W związku z potwierdzonym działaniem teratogennym dimaleinianu perazyny, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności przy przepisywaniu Pernazinum kobietom w ciąży lub planującym ciążę. Ocena stosunku korzyści do ryzyka powinna uwzględniać ograniczone dane bezpieczeństwa oraz potencjalne zagrożenie dla rozwoju płodu. Monitorowanie pacjentek z tej grupy jest wskazane, a decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem dostępnych informacji przedklinicznych.
dimaleinian perazyny, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kancerogenność, model zwierzęcy, perazyna, Pernazinum, pochodna fenotiazyny, ryzyko teratogenne, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie rozwojowe płodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pernazinum 25 mg
Pernazinum, zawierający perazynę, jest lekiem psychotropowym z grupy fenotiazyn o działaniu przeciwpsychotycznym, klasyfikowanym jako pochodna fenotiazyny z grupą piperazynową (kod ATC: N05AB10). Mechanizm działania perazyny opiera się na antagonizmie receptorów dopaminergicznych D1 i D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, zwłaszcza w ośrodkach podkorowych, podwzgórzu oraz układzie limbicznym. Ponadto, lek blokuje receptory cholinergiczne, adrenergiczne α1, histaminowe oraz serotoninowe, co wpływa na jego złożony profil farmakodynamiczny. Dostępny jest w dawkach 25 mg i 100 mg, w formie tabletek zawierających odpowiednio 42,1 mg i 168,4 mg dimaleinianu perazyny.
dimaleinian perazyny, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwpsychotyczne, efekt pozapiramidowy, fenotiazyna, hipotensja ortostatyczna, lek psychotropowy, neuroleptyk klasyczny, ośrodkowy układ nerwowy, perazyna, pochodna fenotiazyny, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor serotoninowy, sedacja, szlak mezokortykalny, szlak mezolimbiczny, układ dopaminergiczny, układ nigrostriatalny, właściwości przeciwpsychotyczne, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perazin 100 mg 100 mg
Ocena bezpieczeństwa stosowania preparatów Perazin 25 mg i Perazin 100 mg opiera się na danych literaturowych dotyczących substancji czynnej – perazyny, gdyż nie przeprowadzono dedykowanych badań nieklinicznych dla tych produktów. Analizy farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego, genotoksycznego ani karcinogennego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania genotoksyczności obejmowały standardowe testy mutagenności, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA, nie potwierdzając znaczącego zagrożenia. Również dane dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego nie wskazują na istotne ryzyko karcinogenne dla ludzi, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa terapii perazyną.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Perazin 25 mg
Perazin wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku (dawki zmniejszone o połowę), z zaburzeniami czynności wątroby (ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby przy maksymalnych dawkach) oraz z niewydolnością nerek (ryzyko niedociśnienia). Leczenie należy prowadzić ostrożnie u osób z chorobami układu krwiotwórczego (leukopenia, niedokrwistość), sercowo-naczyniowego (uszkodzenie mięśnia sercowego, ciężkie niedociśnienie), nerwowego (napady drgawkowe, choroba Parkinsona), moczowego (przerost gruczołu krokowego), pokarmowego (czynna choroba wrzodowa, przewlekłe choroby wątroby), endokrynnego (nadczynność tarczycy, guz chromochłonny), a także u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania i nowotworami sutka. Monitorowanie obejmuje regularne pomiary ciśnienia tętniczego, badania EKG (szczególnie u osób starszych i z chorobami serca), kontrolę stężenia glukozy u cukrzyków oraz próby czynnościowe wątroby na początku terapii i po 6 miesiącach.
badanie EKG, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, ciśnienie tętnicze, dyskineza, dyskineza wczesna, guz chromochłonny, hemopoeza, hipotonia ortostatyczna, jaskra wąskiego kąta, kinaza kreatyninowa, leczenie przeciwparkinsonowskie, leukopenia, małopłytkowość, miastenia, mioglobina, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niedokrwistość ostra, niemiarowość serca, nietolerancja galaktozy, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, parkinsonizm, perazyna, pochodna fenotiazyny, próba czynnościowa wątroby, przerost gruczołu krokowego, stężenie glukozy, sztywność mięśniowa, układ krwiotwórczy, układ pozapiramidowy, uszkodzenie mięśnia sercowego, uszkodzenie wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół poneuroleptyczny, zmniejszenie liczby leukocytów, zwężenie odźwiernika - Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Interakcje
Perazyna, lek przeciwpsychotyczny z grupy fenotiazyn, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Współpodawanie z lekami psychotropowymi wymaga redukcji dawek ze względu na ryzyko nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego. Perazyna antagonizuje działanie lewodopy, co obniża skuteczność terapii choroby Parkinsona, a jednoczesne stosowanie z lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina, karbamazepina) zmniejsza efektywność obu terapii i zwiększa ryzyko neurotoksyczności oraz uszkodzenia krwi, szczególnie przy karbamazepinie. Interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi, w tym TLPD i SSRI, prowadzą do wzajemnego zahamowania wychwytu i podwyższenia stężenia perazyny (co zwiększa toksyczność). Ponadto, inhibitory MAO osłabiają działanie uspokajające perazyny, a węglan litu zwiększa ryzyko uszkodzenia układu nerwowego, hiperglikemii i objawów pozapiramidowych. Współstosowanie z opioidowymi lekami przeciwbólowymi i lekami uspokajającymi potęguje działanie sedatywne, zwiększając ryzyko depresji ośrodka oddechowego.
agonista dopaminy, aminofenazon, antagonista dopaminy, atropina, beta-adrenolityk, biodostępność leku, bromokryptyna, chloramfenikol, choroba Parkinsona, cymetydyna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, etanol, fałszywie dodatni wynik testu ciążowego, fenotiazyna, fenylbutazon, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, gonadotropina kosmówkowa, guanetydyna, hiperglikemia, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja lekowa, karbamazepina, lek mielotoksyczny, lek nasenny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek psychotropowy, lewodopa, metoklopramid, mlekotok, morfologia krwi, neurotoksyczność, objawy pozapiramidowe, opioid, perazyna, porażenie ośrodka oddechowego, prolaktyna, receptor dopaminergiczny, rezerpina, sertralina, spadek ciśnienia ortostatyczny, tiopental, triheksyfenidyl, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, węglan litu, zaburzenie hemopoezy, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zapalenie żył - Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Perazyna, dostępna w preparatach PERAZIN (25 mg, 50 mg, 100 mg, 200 mg) oraz Pernazinum (25 mg, 100 mg), wykazuje istotne działanie upośledzające sprawność psychofizyczną pacjentów, obejmujące zaburzenia funkcji poznawczych, wydłużenie czasu reakcji oraz pogorszenie koordynacji ruchowej. Charakterystyki produktów leczniczych jednoznacznie wskazują na znaczny negatywny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co stanowi podstawę do wprowadzenia restrykcji w tym zakresie. W przypadku PERAZIN, niezależnie od dawki, istnieje wyraźny zakaz prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn podczas terapii, natomiast Pernazinum, mimo braku bezpośredniego zakazu, również znacząco upośledza sprawność psychomotoryczną, co wymaga szczególnej ostrożności. Brak różnicowania wpływu w zależności od dawki podkreśla, że nawet najmniejsze dawki perazyny mogą istotnie obniżać zdolności psychomotoryczne pacjentów.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka leku, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, edukacja pacjenta, farmakoterapia, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, koordynacja ruchowa, lek przeciwpsychotyczny, mechanizm działania leku, obsługa maszyn, perazyna, substancja czynna, terapia, upośledzenie sprawności psychofizycznej, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Pernazinum 25 mg
Perazyna wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania perazyny z innymi lekami psychotropowymi, takimi jak rezerpina, lit, inhibitory MAO oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, w tym objawów pozapiramidowych i toksyczności. Perazyna w połączeniu z lekami hipotensyjnymi, β-adrenolitykami oraz lekami przeciwarytmicznymi zwiększa ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego i zaburzeń rytmu serca. Ponadto, stosowanie perazyny z opioidowymi lekami przeciwbólowymi i innymi środkami przeciwbólowymi nasila ich działanie przeciwbólowe i uspokajające, co może prowadzić do nadmiernej sedacji. Warto również zwrócić uwagę na interakcje z tiopentalem, który ulega wydłużeniu czasu działania, co wymaga dostosowania dawkowania podczas zabiegów chirurgicznych.
agonista dopaminy, antagonista dopaminy, bromokryptyna, choroba układu sercowo-naczyniowego, depresja ośrodka oddechowego, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, działanie sedatywne, enzym wątrobowy, galaktorrhea, ginekomastia, guanetydyna, hipotonia ortostatyczna, inhibitor MAO, interakcja lekowa, karbamazepina, lek hipotensyjny, lek opioidowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrgawkowy, lek β-adrenolityczny, metoklopramid, neuroleptyk, neurotoksyczność, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, perazyna, prolaktyna, spadek ciśnienia tętniczego, tiopental, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pernazinum 100 mg
Lek Pernazinum (perazyna) stosowany jest doustnie w leczeniu ostrych zaburzeń psychotycznych oraz przewlekłej schizofrenii. W ostrych stanach psychotycznych dawka początkowa wynosi 50-150 mg/dobę (dawka pojedyncza), a dawka podtrzymująca dla pacjentów hospitalizowanych to 200-600 mg/dobę w dawkach podzielonych, z możliwością zwiększenia do 800 mg/dobę. U pacjentów ambulatoryjnych dawka podtrzymująca nie powinna przekraczać 300 mg/dobę. W terapii przewlekłej schizofrenii stosuje się dawki od 75 mg do 600 mg/dobę podawane w 2-3 dawkach podzielonych, z uwzględnieniem trybu leczenia – wyższe dawki u hospitalizowanych dla szybkiego efektu terapeutycznego, a u ambulatoryjnych stopniowo zwiększane dawki. Maksymalny efekt przeciwpsychotyczny obserwuje się po 1-3 tygodniach terapii. Zaleca się unikanie nagłych zmian dawkowania oraz stopniowe zmniejszanie dawki po uzyskaniu stabilizacji klinicznej.
ciężka niewydolność wątroby, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka podzielona, działanie niepożądane, efekt przeciwpsychotyczny, efekt terapeutyczny, katatonia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw maniakalny, ostre zaburzenie psychotyczne, ostry stan psychotyczny, pacjent w podeszłym wieku, perazyna, pobudzenie psychoruchowe, podanie doustne, przewlekła schizofrenia, terapia długotrwała, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Perazin 25 mg 25 mg
Perazyna, substancja czynna preparatu Perazin (dostępnego w dawkach 25 mg i 100 mg), wykazuje istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, prowadząc do znacznego upośledzenia sprawności psychofizycznej. W praktyce klinicznej oznacza to bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn i urządzeń wymagających pełnej koncentracji i koordynacji ruchowej. Zarówno dawka 25 mg (42,1 mg dimaleinianu), jak i 100 mg (168,4 mg dimaleinianu) perazyny powodują podobne ograniczenia, co jest jednoznacznie podkreślone w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Lekarz powinien uwzględnić te aspekty podczas kwalifikacji pacjenta do terapii oraz szczegółowo poinformować o ryzyku związanym z upośledzeniem funkcji poznawczych i motorycznych.
charakterystyka produktu leczniczego, farmakoterapia, funkcje poznawcze, koordynacja wzrokowo-ruchowa, mechanizm działania leku, neuroleptyk, opcje terapeutyczne, ośrodkowy układ nerwowy, perazyna, preparat Perazin, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, upośledzenie funkcji psychomotorycznych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perazin 25 mg 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa perazyny, oparte głównie na analizie literaturowej, wskazują na relatywnie szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego. Efekty toksyczne obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co sugeruje ograniczone ryzyko działań niepożądanych w warunkach klinicznych. Ocena obejmowała bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz toksyczność reprodukcyjną, przy czym nie stwierdzono istotnych zagrożeń w tych obszarach na poziomie terapeutycznym.
badanie niekliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorpromazyna, ciąża, działanie teratogenne, efekt toksyczny, fenotiazyna, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, perazyna, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Perazin 50 mg 50 mg
Perazin jest lekiem dostępnym w formie tabletek o dawkach 50 mg i 200 mg, zawierających odpowiednio 84,2 mg i 336,8 mg perazyny dimaleinianu, co odpowiada 50 mg i 200 mg substancji czynnej perazyny. Tabletki są niepowlekane, owalne, dwuwypukłe, żółte, z linią podziału ułatwiającą dzielenie. Substancje pomocnicze obejmują magnezu węglan ciężki (wypełniacz), powidon K 30 (polimer wiążący), kroskarmelozę sodową (środek rozpadowy) oraz magnezu stearynian (substancja poślizgowa). Opakowania zawierają 30 lub 60 tabletek dla dawki 50 mg oraz 15 lub 30 tabletek dla dawki 200 mg, pakowane w blistry PVC/PVDC/Aluminium i kartonowe pudełka.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Pernazinum 25 mg
Przedawkowanie dimaleinianu perazyny, substancji czynnej preparatu Pernazinum, przy dawkach rzędu kilku lub kilkunastu gramów, prowadzi do ciężkiego zatrucia obejmującego ośrodkowy układ nerwowy, układ krążenia oraz oddechowy. Objawy neurologiczne to m.in. dysartria, ataksja, drżenia mięśniowe, stan splątania oraz zaburzenia ostrości widzenia. W zakresie układu krążenia obserwuje się zapaść naczyniową, zatrzymanie akcji serca oraz arytmie. Zaburzenia oddechowe manifestują się dusznością i bezdechem, a także nieprawidłową termoregulacją, najczęściej hipertermią. Toksyczne działanie perazyny wymaga natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na ryzyko zagrażających życiu powikłań.
amina sympatykomimetyczna, arytmia, ataksja, bezdech, dezorientacja, diazepam, dimaleinian perazyny, drżenie mięśniowe, duszność, dysartria, hipertermia, hipotensja, intubacja, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, perazyna, płukanie żołądka, propranolol, środek przeczyszczający, układ krążenia, układ oddechowy, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, zaburzenie ostrości widzenia, zapaść naczyniowa, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perazin 100 mg 100 mg
Perazyna, stosowana w dawkach 25 mg i 100 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układy nerwowy, krwiotwórczy, endokrynny, pokarmowy oraz skórę. Najczęściej obserwuje się mlekotok (≥1/10), zaburzenia czynności seksualnych (≥1/100 do <1/10), suchość błon śluzowych jamy ustnej, przyrost masy ciała oraz zmiany ciśnienia wewnątrzgałkowego (≥1/100 do <1/10). Do istotnych neurologicznych działań należą dyskinezy, zespół parkinsonizmu, akatyzja z depresją oraz bardzo rzadko złośliwy zespół poneuroleptyczny (NMS), wymagający natychmiastowej interwencji. W zakresie hematologicznym odnotowano bardzo rzadką agranulocytozę (<1/10 000) oraz zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi o nieznanej częstości. Zaburzenia kardiologiczne obejmują arytmie i obniżenie ciśnienia tętniczego, a w rzadkich przypadkach zapaść naczyniową. Perazyna może również powodować zaburzenia snu, niepokój, koszmary nocne, dezorientację oraz zaparcia (≥1/100 do <1/10), a także poważne powikłania, takie jak zgorzelinowe zapalenie jelit i cholestaza (bardzo rzadko).
agranulocytoza, akatyzja, arytmia serca, bezsenność, cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dysfunkcja seksualna, dyskineza, enzymy wątrobowe, fałszywie dodatni test ciążowy, fotofobia, ginekomastia, hipotensja, kserostomia, leukopenia, martwicze zapalenie jelit, mlekotok, napad drgawkowy, neuroleptyk, objawy pozapiramidowe, obrzęk błony śluzowej nosa, otępienie, parkinsonizm polekowy, perazyna, przyrost masy ciała, reakcja fototoksyczna, toczeń polekowy, trombocytopenia, zaparcie, zapaść naczyniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Perazin 25 mg 25 mg
Przedawkowanie perazyny, stosowanej w leczeniu zaburzeń psychotycznych, stanowi stan zagrożenia życia, objawiający się zaburzeniami neurologicznymi (dyzartria, ataksja, splątanie), kardiologicznymi (zatrzymanie akcji serca, komorowe zaburzenia rytmu) oraz oddechowymi (duszność, bezdech). Występują także zaburzenia ostrości widzenia, drżenia mięśniowe oraz zaburzenia termoregulacji, najczęściej hipertermia. Dawki toksyczne to kilka lub kilkanaście gramów perazyny, przy czym tabletki dostępne są w dawkach 25 mg (42,1 mg perazyny dimaleinianu) oraz 100 mg (168,4 mg perazyny dimaleinianu), co jest istotne przy ocenie ilości zażytego leku.
ataksja, bezdech, bromokryptyna, drżenie mięśniowe, duszność, dyzartria, fenytoina, hipotensja, izoproterenol, kardiowersja, lek antyarytmiczny, lidokaina, niezborność ruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, perazyna, perazyna dimaleinian, płukanie żołądka, siarczan magnezu, splątanie, symptomy neurologiczne, układ krążenia, węgiel aktywowany, zaburzenia mowy, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia termoregulacji, zatrzymanie akcji serca, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Perazyna, będąca pochodną fenotiazyny, nie była poddana dedykowanym badaniom nieklinicznym oceniającym bezpieczeństwo, jednak analiza dostępnych danych literaturowych obejmujących bezpieczeństwo farmakologiczne, potencjał genotoksyczny, działanie rakotwórcze oraz toksyczność reprodukcyjną wskazuje na brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co sugeruje niski profil ryzyka w praktyce klinicznej. W ocenie bezpieczeństwa uwzględniono preparaty zawierające perazynę w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg oraz 200 mg (Perazin, Pernazinum).
badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorpromazyna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, kobieta w ciąży, model zwierzęcy, ocena farmakologiczna, perazyna, pochodna fenotiazyny, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Perazin 100 mg 100 mg
Perazin jest lekiem przeciwpsychotycznym dostępnym w formie tabletek o dawkach 25 mg i 100 mg, stosowanym w leczeniu różnych postaci schizofrenii oraz ostrych zaburzeń psychotycznych, w tym katatonicznych. Wskazania obejmują także stany z objawami pobudzenia psychoruchowego, maniakalnymi oraz urojeniami. Tabletki 25 mg zawierają 42,1 mg perazyny dimaleinianu (odpowiadające 25 mg perazyny), natomiast tabletki 100 mg zawierają 168,4 mg perazyny dimaleinianu (odpowiadające 100 mg perazyny). Preparat może być stosowany zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii podtrzymującej, a dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie do nasilenia objawów i odpowiedzi na leczenie.
- Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Działania niepożądane
Perazyna, klasyczny neuroleptyk z grupy pochodnych fenotiazyny, dostępna jest w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg. Terapia tym lekiem wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Do najważniejszych należą zaburzenia układu nerwowego, w tym pozapiramidowe objawy takie jak dyskinezy (około 1% pacjentów), zespół parkinsonowski pojawiający się między 5 a 30 dniem leczenia, oraz bardzo rzadko występująca akatyzja i złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN). ZZN charakteryzuje się wysoką gorączką do 40°C, sztywnością mięśniową oraz podwyższonym stężeniem mioglobiny i kinazy kreatynowej. Częstość występowania innych działań niepożądanych obejmuje mlekotok (bardzo często, u około 10% kobiet), ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego u około 15% pacjentów, oraz bezobjawowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych u około 43% leczonych. Występują także zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia snu, niepokój, koszmary nocne i depresja polekowa, a także zmiany w zapisie EKG proporcjonalne do dawki leku.
agranulocytoza, akatyzja, cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja polekowa, dysfagia, dyskineza, enzym wątrobowy, eozynofilia, ginekomastia, leukopenia, mlekotok, napad drgawkowy, niedokrwistość aplastyczna, objawy pozapiramidowe, ostra dystonia, ostre zapalenie wątroby, parkinsonizm, parkinsonizm polekowy, perazyna, pochodna fenotiazyny, późna dyskineza, reakcja fototoksyczna, spadek ciśnienia ortostatyczny, szczękościsk, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, zaburzenie rytmu serca, zapaść naczyniowa, zatrzymanie moczu, zespół parkinsonowski, zgorzelinowe zapalenie jelit, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perazin 50 mg 50 mg
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego Perazin opiera się na danych literaturowych dotyczących pochodnej fenotiazyny – perazyny. Analiza dostępnych badań farmakologicznych wskazuje, że toksyczność obserwowana jest jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co sugeruje niskie ryzyko działań niepożądanych w standardowej terapii. Dane nie wykazują istotnego potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, jednak brak jest dedykowanych badań przedklinicznych dla samego produktu Perazin, co stanowi ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa. Typowe dla fenotiazyn działania niepożądane, takie jak efekty antycholinergiczne, sedatywne czy kardiotoksyczne, mogą występować, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących perazyny w tym zakresie.
badanie farmakologiczne, chlorpromazyna, dawka terapeutyczna, działanie antycholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie sedatywne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, fenotiazyna, perazyna, pochodna fenotiazyny, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, ryzyko teratogenne, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pernazinum 25 mg
Perazyna, będąca pochodną fenotiazyny, jest substancją czynną o działaniu przeciwpsychotycznym, stosowaną w leczeniu schizofrenii (zarówno ostrej, jak i przewlekłej) oraz ostrych zaburzeń psychotycznych z objawami takimi jak urojenia, omamy, lęki i zaburzenia tożsamości. Mechanizm działania opiera się na blokadzie receptorów dopaminergicznych D2 w układzie mezolimbicznym, co prowadzi do redukcji objawów pozytywnych schizofrenii. Lek Pernazinum dostępny jest w formie tabletek o dawkach 25 mg (42,1 mg dimaleinianu perazyny) oraz 100 mg (168,4 mg dimaleinianu perazyny), co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do nasilenia objawów u pacjenta.
diagnostyka różnicowa, dimaleinian perazyny, działanie niepożądane, działanie przeciwlękowe, działanie przeciwpsychotyczne, działanie sedatywne, halucynacja słuchowa, halucynacja wzrokowa, katatonia, leczenie przeciwpsychotyczne, lek przeciwpsychotyczny, mania, objawy pozytywne schizofrenii, objawy psychotyczne, objawy wytwórcze, omam, ostre zaburzenie psychotyczne, perazyna, Pernazinum, pobudzenie psychomotoryczne, receptory dopaminergiczne D₂, schizofrenia, układ mezolimbiczny, urojenie, zaburzenie myślenia, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie tożsamości - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pernazinum 25 mg
Lek Pernazinum zawiera perazynę w dawkach 25 mg lub 100 mg i posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na perazynę lub substancje pomocnicze, ciężkie uszkodzenie szpiku kostnego lub komórek krwi, a także wcześniejsze wystąpienie złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN), który charakteryzuje się gorączką, sztywnością mięśniową, zaburzeniami świadomości i niestabilnością autonomiczną. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów w stanie śpiączki, kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka oraz w przypadku ostrych zatruć lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (np. leki nasenne, opioidy, inne neuroleptyki, anksjolityki, antydepresanty, alkohol). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z guzami zależnymi od prolaktyny, gdyż perazyna zwiększa wydzielanie tego hormonu, co może stymulować progresję nowotworu.
choroba układu krwiotwórczego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, gruczolak przysadki, guz zależny od prolaktyny, komórka krwi, lek przeciwpsychotyczny, morfologia krwi, nadwrażliwość, neuroleptyk, niestabilność autonomicznego układu nerwowego, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, perazyna, Pernazinum, reakcja alergiczna, stan śpiączkowy, sztywność mięśniowa, uszkodzenie szpiku kostnego, wstrząs anafilaktyczny, wydzielanie prolaktyny, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie świadomości, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Perazin 25 mg 25 mg
Perazyna, pochodna fenotiazyny z grupą piperazynową (kod ATC: N05AB10), jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w formie tabletek niepowlekanych o dawkach 25 mg i 100 mg (odpowiednio 42,1 mg i 168,4 mg dimaleinianu perazyny). Jej działanie neuroleptyczne opiera się na blokadzie receptorów dopaminergicznych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do hamowania przekaźnictwa synaptycznego poprzez blokowanie receptorów postsynaptycznych, hamowanie uwalniania dopaminy oraz ograniczenie jej wychwytu neuronalnego. Mechanizm ten skutkuje istotnym zmniejszeniem objawów psychotycznych, w szczególności redukcją urojeń i omamów.
działanie miorelaksacyjne, działanie neuroleptyczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwpsychotyczne, efekt uboczny leku, grupa piperazynowa, lek przeciwpsychotyczny, napięcie mięśniowe, objawy psychotyczne, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, perazyna, perazyna dimaleinian, pochodna fenotiazyny, przekaźnictwo synaptyczne, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminowy, receptor postsynaptyczny, transmisja impulsów nerwowych, układ dopaminergiczny, urojenia, uwalnianie dopaminy, właściwości farmakodynamiczne, wychwyt neuronalny dopaminy, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Perazin 25 mg 25 mg
Perazyna, lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych fenotiazyny, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie perazyny z lewodopą prowadzi do wzajemnego znoszenia efektów terapeutycznych, co jest szczególnie istotne w leczeniu choroby Parkinsona. Połączenie z węglanem litu zwiększa ryzyko neurotoksyczności i hiperglikemii, wymagając monitorowania stężenia glukozy i litu. Leki przeciwcholinergiczne nasilają ryzyko majaczeń i osłabiają działanie przeciwpsychotyczne, zwłaszcza u osób starszych. Leki przeciwpadaczkowe, zwłaszcza karbamazepina, zmniejszają skuteczność perazyny i zwiększają ryzyko neurotoksyczności oraz zaburzeń hematologicznych. Interakcje z trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi i SSRI prowadzą do wzajemnego zahamowania wychwytu i podwyższenia stężenia perazyny, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Inhibitory MAO osłabiają działanie uspokajające perazyny, jednocześnie nasilając jej działania niepożądane.
alkohol etylowy, aminofenazon, amitryptylina, atropina, beta-adrenolityk, chloramfenikol, choroba Parkinsona, cymetydyna, depresja ośrodka oddechowego, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipotensyjne, etanol, fałszywie dodatni wynik testu ciążowego, fenylbutazon, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, hiperglikemia, imipramina, inhibitor MAO, karbamazepina, lek mielotoksyczny, lek nasenny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, ludzka gonadotropina kosmówkowa, majaczenie, neurotoksyczność, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, perazyna, pochodna fenotiazyny, porażenie ośrodka oddechowego, receptor dopaminergiczny, receptor GABA-ergiczny, receptor H2, receptor histaminowy H1, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, środek antykoncepcyjny, triheksyfenidyl, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, węglan litu, zaburzenie hemopoezy, zaburzenie psychomotoryczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pernazinum 25 mg
Pernazinum, zawierający perazynę w dawkach 25 mg (42,1 mg dimaleinianu perazyny) oraz 100 mg (168,4 mg dimaleinianu perazyny), jest neuroleptykiem z grupy pochodnych fenotiazyny, który znacząco upośledza sprawność psychomotoryczną pacjentów. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów dopaminergicznych, co prowadzi do efektów sedatywnych i zaburzeń koordynacji ruchowej. W konsekwencji stosowanie tego leku wiąże się z istotnym ryzykiem podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn wymagających pełnej koncentracji i koordynacji, niezależnie od zastosowanej dawki. Efekt ten może utrzymywać się również po ustaniu aktywnego działania leku, co wymaga szczególnej uwagi w okresie odstawienia preparatu.
charakterystyka produktu leczniczego, dimaleinian perazyny, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, efekt sedatywny, fenotiazyna, funkcje poznawcze, koordynacja ruchowa, lek neuroleptyczny, ośrodkowy układ nerwowy, perazyna, receptory dopaminergiczne, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, zaburzenia psychiczne, zaburzenie koordynacji - Leksykon leków
Interakcje leku – Pernazinum 100 mg
Perazyna, jako neuroleptyk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii skojarzonej. Współstosowanie z lekami psychotropowymi, opioidowymi przeciwbólowymi, lekami hipotensyjnymi oraz β-blokerami może prowadzić do nasilenia działania sedatywnego, nadmiernej hipotensji oraz ryzyka depresji ośrodka oddechowego, co wymaga redukcji dawek i monitorowania parametrów hemodynamicznych. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie perazyny z alkoholem etylowym, które powoduje wzajemne nasilenie depresji OUN i obniżenie ciśnienia tętniczego, stąd zalecana jest całkowita abstynencja. Ponadto, perazyna może osłabiać działanie agonistów dopaminy (np. bromokryptyny) i nasilać działanie antagonistów (np. metoklopramidu), co ma kluczowe znaczenie u pacjentów z chorobą Parkinsona lub zespołami pozapiramidowymi.
agonista dopaminy, alkohol etylowy, antagonista dopaminy, biodostępność, bromokryptyna, choroba Parkinsona, depresja ośrodka oddechowego, doustny środek antykoncepcyjny, guanetydyna, hiperprolaktynemia, hipotensja, hipotonia ortostatyczna, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor MAO, karbamazepina, lek hipotensyjny, lek opioidowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrgawkowy, metoklopramid, mlekotok, neuroleptyk, neurotoksyczność, objaw antycholinergiczny, objaw pozapiramidowy, perazyna, prolaktyna, receptor beta-adrenergiczny, rezerpina, środek psychotropowy, tiopental, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ dopaminergiczny, zaburzenie rytmu serca, zespół pozapiramidowy - Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Przeciwwskazania stosowania
Perazyna, należąca do pochodnych fenotiazyny, jest lekiem przeciwpsychotycznym dostępnym w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg oraz 200 mg. Jej stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na perazynę lub inne neuroleptyki fenotiazynowe, ciężkimi zaburzeniami hematologicznymi (np. uszkodzeniem szpiku kostnego), ciężką niewydolnością wątroby oraz w przypadku złośliwego zespołu neuroleptycznego w wywiadzie. Ponadto, perazyna nie powinna być stosowana u pacjentów w stanach śpiączkowych, z ostrymi zatruciami lekami działającymi depresyjnie na OUN (w tym lekami nasennymi, opioidami, neuroleptykami, lekami uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi oraz alkoholem), a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania leku do mleka matki. Dodatkowo, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z guzami zależnymi od prolaktyny, np. prolaktinoma, ze względu na ryzyko nasilenia wzrostu guza i hiperprolaktynemii.
depresja ośrodka oddechowego, działanie mielosupresyjne, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, hiperprolaktynemia, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość krzyżowa, neuroleptyk, niewydolność wątroby, ostre zatrucie, perazyna, pochodna fenotiazyny, prolaktynoma, stan depresyjny, stan śpiączkowy, uszkodzenie szpiku kostnego, wydzielanie prolaktyny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pernazinum 25 mg
Produkt leczniczy Pernazinum (perazyna) stosowany w dawkach 25 mg i 100 mg wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości i układów narządowych zgodnie z MedDRA. Najczęstsze działania obejmują ortostatyczny spadek ciśnienia tętniczego (około 15% pacjentów), przemijające zmiany w zapisie EKG proporcjonalne do dawki oraz mlekotok u 10% kobiet, zależny od dawki. W morfologii krwi obserwuje się sporadycznie leukopenię, eozynofilię i granulocytopenię, a bardzo rzadko małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczną i agranulocytozę. Wśród zaburzeń neurologicznych występują ostra dyskineza (ok. 1%), akatyzja, polekowy zespół Parkinsona (częściej u kobiet i osób starszych) oraz potencjalne późne dyskinezy po odstawieniu leku. Działania psychiczne obejmują uspokojenie, zaburzenia snu, splątanie, niepokój, koszmary, dezorientację, otępienie oraz depresję, która może ustąpić po zmniejszeniu dawki.
agranulocytoza, akatyzja, arytmia serca, cholestaza wewnątrzwątrobowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dezorientacja, elektrokardiogram, eozynofilia, ginekomastia, granulocytopenia, hiperprolaktynemia, hipotensja ortostatyczna, klasyfikacja MedDRA, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie jelita, mlekotok, morfologia krwi, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, ostra dyskineza, ostre zapalenie wątroby, otępienie, parkinsonizm polekowy, perazyna, późna dyskineza, późna dystonia, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna skórna, splątanie, toczeń rumieniowaty, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia tolerancji glukozy, zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Dawkowanie i sposób podawania
Perazyna jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu ostrych zaburzeń psychotycznych, katatonii, pobudzenia psychoruchowego oraz przewlekłej schizofrenii. Dostępna jest w tabletkach o dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta. W ostrych stanach początkowa dawka wynosi 50-100 mg/dobę (do 150 mg/dobę), a dawka podtrzymująca u pacjentów hospitalizowanych to 200-600 mg/dobę w dawkach podzielonych, natomiast u pacjentów ambulatoryjnych do 300 mg/dobę. W przewlekłej schizofrenii stosuje się dawki od 75 mg do 600 mg/dobę podawane w 2-3 dawkach podzielonych, z maksymalną dawką 800 mg/dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek nie jest wymagana modyfikacja dawkowania, natomiast w niewydolności wątroby dawkę należy zmniejszyć do połowy (łagodna/umiarkowana) lub przerwać leczenie (ciężka niewydolność). U osób w podeszłym wieku zaleca się stosowanie połowy standardowej dawki.
dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka podzielona, działanie niepożądane, efekt przeciwpsychotyczny, katatonia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostre zaburzenie psychotyczne, pacjent ambulatoryjny, pacjent hospitalizowany, pacjent w podeszłym wieku, perazyna, pobudzenie psychoruchowe, przewlekła schizofrenia, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Clozapine Hasco 100 mg
Klozapina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie klozapiny z lekami o działaniu mielosupresyjnym (np. karbamazepina, chloramfenikol) oraz długo działającymi lekami przeciwpsychotycznymi depot ze względu na ryzyko agranulocytozy i neutropenii. Spożywanie alkoholu podczas terapii klozapiną jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu nasilenia działania sedatywnego, ryzyka depresji oddechowej oraz hipotensji. Interakcje farmakokinetyczne obejmują inhibitory CYP1A2 (fluwoksamina, kofeina, cyprofloksacyna, perazyna), które mogą zwiększać stężenie klozapiny w osoczu o 50-70%, oraz induktory CYP1A2 (ryfampicyna, omeprazol, palenie tytoniu), które obniżają jej stężenie, zmniejszając skuteczność terapeutyczną. Nagłe zaprzestanie palenia może zwiększyć stężenie klozapiny, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki.
adrenalina, agranulocytoza, alkohol etylowy, antykoncepcja hormonalna, benzodiazepina, cyprofloksacyna, cytalopram, cytochrom P450, depresja oddechowa, digoksyna, działanie alfa-adrenergiczne, działanie hipotensyjne, działanie mielosupresyjne, działanie przeciwcholinergiczne, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP1A2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, karbamazepina, klozapina, kofeina, kwas walproinowy, lek opioidowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny depot, majaczenie, napad padaczkowy, neutropenia, noradrenalina, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, perazyna, ryfampicyna, sertralina, SSRI, torsade de pointes, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zapaść krążeniowa, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Właściwości farmakodynamiczne
Perazyna, należąca do pochodnych fenotiazyny z grupą piperazynową (kod ATC: N05AB10), jest neuroleptykiem stosowanym w leczeniu zaburzeń psychotycznych. Mechanizm jej działania opiera się na antagonizmie receptorów dopaminergicznych D2 i D1, co prowadzi do redukcji objawów psychotycznych, takich jak urojenia i omamy. Ponadto, perazyna blokuje receptory cholinergiczne, adrenergiczne α1, histaminowe oraz serotoninowe, co wpływa na jej szerokie spektrum działania farmakodynamicznego. Preparaty dostępne są w formie tabletek o dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg oraz 200 mg, co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
działanie antagonistyczne, działanie miorelaksacyjne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwpsychotyczne, efekt przeciwpsychotyczny, grupa piperazynowa, lek przeciwpsychotyczny, neuroleptyk, objawy psychotyczne, ośrodkowy układ nerwowy, perazyna, pochodna fenotiazyny, podwzgórze, przekaźnictwo synaptyczne, psychoza, receptor adrenergiczny α1, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminergiczny D1, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminowy, receptor postsynaptyczny, receptor serotoninowy, układ dopaminergiczny, układ limbiczny, urojenia i omamy, uwalnianie dopaminy, wychwyt neuronalny dopaminy, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Perazin 100 mg 100 mg
Perazin jest dostępny w dwóch dawkach: 25 mg i 100 mg, zawierających odpowiednio 42,1 mg i 168,4 mg dimaleinianu perazyny. Tabletki 25 mg zawierają 72,45 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy doborze leku u pacjentów z nietolerancją laktozy, natomiast tabletki 100 mg są pozbawione laktozy. Skład substancji pomocniczych różni się między dawkami, co może mieć znaczenie kliniczne. Tabletki 25 mg są obustronnie wypukłe, bez linii podziału, natomiast tabletki 100 mg są owalne, dwuwypukłe, żółte i posiadają linię podziału, umożliwiającą precyzyjne dawkowanie.
dimaleininian perazyny, karboksymetyloskrobia sodowa, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, metyloceluloza, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, perazyna, powidon, skrobia ziemniaczana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka niepowlekana, węglan magnezu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pernazinum 100 mg
Produkt leczniczy Pernazinum dostępny jest w formie tabletek doustnych o dawkach 25 mg oraz 100 mg, zawierających substancję czynną perazynę w postaci dimaleinianu. Jedna tabletka 25 mg zawiera 42,1 mg dimaleinianu perazyny, co odpowiada 25 mg perazyny, natomiast tabletka 100 mg zawiera 168,4 mg dimaleinianu perazyny, co odpowiada 100 mg perazyny. Skład pomocniczy obejmuje laktozę jednowodną (68,4 mg w tabletce 25 mg i 191,6 mg w tabletce 100 mg), skrobię ziemniaczaną, żelatynę, magnezu stearynian oraz skrobię glikolan sodu, które pełnią funkcje wiążące, poślizgowe i rozsadzające, wpływając na właściwości farmaceutyczne tabletek.
farmakodynamika, farmakokinetyka, glikolan sodu skrobiowy, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, okres trwałości, perazyna, skrobia ziemniaczana, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka doustna, właściwość farmakologiczna, żelatyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perazin 200 mg 200 mg
Perazin, będący pochodną fenotiazyny i należący do grupy leków przeciwpsychotycznych, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa opartym głównie na danych literaturowych oraz badaniach analogicznych związków fenotiazynowych. W badaniach przedklinicznych nie wykazano istotnego ryzyka genotoksycznego, rakotwórczego ani toksycznego wpływu na reprodukcję przy dawkach terapeutycznych. Objawy toksyczności pojawiały się jedynie po podaniu dawek znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co wskazuje na niskie ryzyko działań niepożądanych w warunkach klinicznych przy zachowaniu zalecanego dawkowania.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pernazinum 100 mg
Pernazinum, zawierający substancję czynną perazynę w formie dimaleinianu, dostępny jest w tabletkach o dawkach 25 mg (42,1 mg dimaleinianu perazyny) oraz 100 mg (168,4 mg dimaleinianu perazyny). Lek ten wykazuje działanie przeciwpsychotyczne i jest wskazany w leczeniu schizofrenii (zarówno ostrej, jak i przewlekłej), ostrych zaburzeń psychotycznych z objawami wytwórczymi (urojenia, omamy, lęki, utrata poczucia osobowości), katatonii (zarówno osłupienie, jak i podniecenie katatoniczne), manii oraz pobudzenia psychomotorycznego. Preparat jest szczególnie zalecany w przypadkach, gdzie występują objawy psychotyczne z towarzyszącym pobudzeniem psychoruchowym, wymagającym szybkiej interwencji farmakologicznej.
dimaleinian perazyny, działanie przeciwpsychotyczne, epizod maniakalny, katatonia, leczenie podtrzymujące, leczenie przeciwpsychotyczne, lęk, lek przeciwpsychotyczny, mania, mutyzm, objawy wytwórcze, omam, osłupienie, ostre zaburzenie psychotyczne, ostry stan psychotyczny, perazyna, pobudzenie psychomotoryczne, pobudzenie psychoruchowe, przyspieszenie myślenia, schizofrenia, spłycenie afektu, urojenie, utrata poczucia osobowości, wielomówność, zaburzenie myślenia