perazyna
Perazyna to pochodna fenotiazyny, lek przeciwpsychotyczny pierwszej generacji (typowy neuroleptyk), stosowany głównie w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychotycznych. Mechanizm działania perazyny polega przede wszystkim na blokowaniu receptorów dopaminergicznych D2 w układzie mezolimbicznym, co prowadzi do redukcji objawów wytwórczych psychozy.
Lek charakteryzuje się umiarkowaną siłą działania przeciwpsychotycznego przy stosunkowo niewielkim ryzyku wywoływania pozapiramidowych działań niepożądanych w porównaniu do innych klasycznych neuroleptyków. Perazyna wykazuje również działanie przeciwwymiotne, uspokajające i przeciwlękowe, co może być wykorzystywane w terapii.
Do najczęstszych działań niepożądanych perazyny należą: sedacja, ortostatyczne spadki ciśnienia, działanie antycholinergiczne, zaburzenia hormonalne (hiperprolaktynemia) oraz rzadziej występujące objawy pozapiramidowe. Długotrwałe stosowanie leku wiąże się z ryzykiem rozwoju późnych dyskinez. W Polsce perazyna jest dostępna w postaci tabletek o różnej zawartości substancji czynnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Perazin 50 mg 50 mg
Perazin, dostępny w tabletkach o dawkach 50 mg i 200 mg, jest neuroleptykiem wpływającym na ośrodkowy układ nerwowy, co prowadzi do istotnego upośledzenia sprawności psychofizycznej pacjenta. Skutki działania leku obejmują zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej, wydłużenie czasu reakcji oraz obniżenie koncentracji uwagi, co bezwzględnie wyklucza prowadzenie pojazdów mechanicznych oraz obsługę maszyn podczas terapii. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o tych ograniczeniach w sposób jasny i zrozumiały, wyjaśniając mechanizm działania leku oraz potencjalne konsekwencje nieprzestrzegania zakazu, w tym ryzyko wypadków i odpowiedzialność prawną.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, koordynacja wzrokowo-ruchowa, neuroleptyk, obniżenie koncentracji uwagi, ośrodkowy układ nerwowy, perazyna, praktyka kliniczna, sprawność psychofizyczna, terapia, upośledzenie sprawności psychofizycznej, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenie poznawcze - Leksykon leków
Interakcje leku – Perazin 50 mg 50 mg
Perazyna wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest wzajemne znoszenie działania terapeutycznego z lewodopą, co może nasilać objawy parkinsonizmu, oraz zwiększone ryzyko neurotoksyczności i hiperglikemii przy jednoczesnym stosowaniu z węglanem litu. Interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi, przeciwpadaczkowymi (fenytoina, karbamazepina), beta-adrenolitykami, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz SSRI wymagają ścisłego monitorowania stężeń leków i parametrów klinicznych, ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych, takich jak majaczenia, zaburzenia hemopoezy, hipotonii czy zaburzenia układu pozapiramidowego. Warto podkreślić, że perazyna może powodować fałszywie dodatnie wyniki testów ciążowych, co należy uwzględnić w diagnostyce.
atropina, beta-adrenolityk, biodostępność, choroba Parkinsona, cymetydyna, depresja oddechowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, fenytoina, gonadotropina kosmówkowa, hiperglikemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor MAO, karbamazepina, kontrola glikemii, lek mielotoksyczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lewodopa, majaczenie, morfologia krwi, neurotoksyczność, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, opioidowy lek przeciwbólowy, parametry krzepnięcia, parkinsonizm, perazyna, porażenie ośrodka oddechowego, sedacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terapia skojarzona, test ciążowy, triheksyfenidyl, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, układ pozapiramidowy, węglan litu, zaburzenie hemopoezy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Perazin 100 mg
Perazyna, będąca pochodną fenotiazyny, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, a także u osób z chorobami układu krążenia, neurologicznymi, hematologicznymi, endokrynologicznymi oraz nowotworowymi. Zaleca się redukcję dawki o 50% u osób starszych oraz dostosowanie dawkowania w przypadku niewydolności wątroby i nerek. Maksymalne dawki mogą prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby. Przeciwwskazane jest spożywanie alkoholu podczas terapii. Konieczne jest monitorowanie glikemii, ciśnienia tętniczego, EKG, funkcji wątroby (co 6 miesięcy) oraz badań hematologicznych (co 6 miesięcy). Preparaty dostępne są w dawkach 25 mg (42,1 mg perazyny dimaleinianu) i 100 mg (168,4 mg perazyny dimaleinianu), tabletki zawierają laktozę jednowodną (72,45 mg w tabletce 25 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
badanie EKG, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, ciśnienie tętnicze, delirium, depresja, dyskineza, dyskineza wczesna, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, glikemia, guz chromochłonny, hemopoeza, hipertermia, hipotonia ortostatyczna, jaskra z wąskim kątem, kinaza kreatyninowa, krwawienie z nosa, laktoza jednowodna, leczenie przeciwparkinsonowskie, leukopenia, małopłytkowość, miastenia, mioglobina, nadczynność tarczycy, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie, niedokrwistość ostra, niemiarowość serca, nietolerancja galaktozy, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, parkinsonizm, perazyna, pochodna fenotiazyny, pokrzywka, próby wątrobowe, przerost gruczołu krokowego, przewlekła choroba wątroby, reakcja alergiczna skórna, rozmaz krwi, sztywność mięśniowa, układ krwiotwórczy, układ pozapiramidowy, uszkodzenie mięśnia sercowego, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół poneuroleptyczny, żółtaczka, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Interakcje leku – Clopizam 100 mg
Klozapina, substancja czynna leku Clopizam, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klozapiny z lekami mielosupresyjnymi (np. karbamazepina, chloramfenikol) oraz długo działającymi lekami przeciwpsychotycznymi w postaci depot ze względu na ryzyko neutropenii i agranulocytozy. Interakcje farmakodynamiczne obejmują nasilenie działania ośrodkowego (sedacja, zaburzenia poznawcze), działanie hipotensyjne (wzrost ryzyka incydentów hipotensyjnych), nasilone efekty przeciwcholinergiczne (np. zaparcia) oraz ryzyko napadów drgawkowych przy jednoczesnym stosowaniu z kwasem walproinowym. Spożywanie alkoholu podczas terapii jest przeciwwskazane z powodu addytywnego działania depresyjnego na OUN, co może prowadzić do nasilenia sedacji, zaburzeń motorycznych, zapaści krążeniowej i depresji oddechowej.
alfa-adrenomimetyk, azolowy lek przeciwgrzybiczny, benzodiazepin, chloramfenikol, clopizam, cymetydyna, CYP1A2, CYP2D6, CYP3A4, cyprofloksacyna, cytalopram, depresja oddechowa, digoksyna, działanie mielosupresyjne, działanie przeciwcholinergiczne, erytromycyna, fenylobutazon, fenytoina, fluwoksamina, hamowanie OUN, hamowanie szpiku kostnego, hormonalny środek antykoncepcyjny, incydent hipotensyjny, induktor enzymu CYP, inhibitor CYP1A2, inhibitor enzymu CYP, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, klozapina, kofeina, kwas walproinowy, lek cytotoksyczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwpsychotyczny depot, majaczenie, napad drgawkowy, neutropenia, omeprazol, opioid, penicylamina, perazyna, ryfampicyna, sulfonamid, warfaryna, właściwość alfa-adrenolityczna, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pernazinum 100 mg
Lek Pernazinum, zawierający perazynę, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania i układów narządowych zgodnie z MedDRA. W zakresie układu sercowo-naczyniowego najczęściej obserwuje się ortostatyczny spadek ciśnienia tętniczego i zaburzenia rytmu serca u około 15% pacjentów, szczególnie na początku terapii i przy wyższych dawkach. Zmiany w zapisie EKG występują bardzo często i mają charakter przemijający, dlatego u pacjentów z chorobami mięśnia sercowego zaleca się regularną kontrolę EKG. W zakresie układu nerwowego mogą pojawić się ostra dyskineza (ok. 1% pacjentów), polekowy zespół Parkinsona, akatyzja oraz rzadko późne dyskinezy. Złośliwy zespół neuroleptyczny nie został dotychczas odnotowany po stosowaniu Pernazinum. Często występuje sedacja, a także zaburzenia snu, splątanie, niepokój i depresja, która może wymagać zmniejszenia dawki lub zmiany leku. Wśród działań niepożądanych wymienia się również zaburzenia hematologiczne (leukopenia, eozynofilia, granulocytopenia), zmiany w funkcji wątroby (bezobjawowe podwyższenie enzymów u 43% pacjentów), a także zaburzenia widzenia i ciśnienia wewnątrzgałkowego.
agranulocytoza, akatyzja, charakterystyka produktu leczniczego, cholestaza wewnątrzwątrobowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja polekowa, dezorientacja, dystonia ustno-twarzowa, eozynofilia, ginekomastia, granulocytopenia, lek cholinolityczny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie jelita, mlekotok, neuroleptyk, niedokrwistość aplastyczna, nietrzymanie moczu, obniżenie libido, odczyn alergiczny skórny, ortostatyczny spadek ciśnienia, ostra dyskineza, ostre zapalenie wątroby, otępienie, parkinsonizm, perazyna, pigmentacja oka, pochodne benzodiazepiny, późna dyskineza, późna dystonia, przekrwienie śluzówki nosa, receptor GABA-ergiczny, sedacja, test tolerancji glukozy, toczeń rumieniowaty, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, zapis EKG, zatrzymanie moczu, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pernazinum 100 mg
Preparat Pernazinum, zawierający perazynę w dawkach 25 mg oraz 100 mg, wykazuje istotny wpływ na funkcje psychomotoryczne pacjentów, w tym zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Stosowanie leku może powodować zaburzenia koncentracji, wydłużenie czasu reakcji oraz upośledzenie koordynacji wzrokowo-ruchowej, co znacząco zwiększa ryzyko wypadków podczas wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o tych potencjalnych ograniczeniach oraz konsekwencjach prawnych związanych z prowadzeniem pojazdów pod wpływem leku.
czas reakcji, dawkowanie leku, dimaleinian, dokumentacja medyczna, funkcja psychomotoryczna, historia choroby, koordynacja ruchowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, opcja terapeutyczna, perazyna, Pernazinum, schemat terapeutyczny, sprawność psychomotoryczna, upośledzenie sprawności psychofizycznej, zaburzenie koncentracji, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pernazinum 25 mg
Produkt leczniczy Pernazinum zawiera substancję czynną perazynę w postaci dimaleinianu perazyny, dostępną w tabletkach o dawkach 25 mg (42,1 mg dimaleinianu perazyny) oraz 100 mg (168,4 mg dimaleinianu perazyny). Skład pomocniczy obejmuje laktozę jednowodną (68,4 mg w tabletce 25 mg i 191,6 mg w tabletce 100 mg), skrobię ziemniaczaną, żelatynę, magnezu stearynian oraz skrobię glikolan sodu, które pełnią funkcje wypełniaczy, substancji wiążących, poślizgowych i rozsadzających. Tabletki są pakowane w blistry z folii Aluminium/PVC, dostępne w różnych wielkościach opakowań, co umożliwia dostosowanie do potrzeb terapeutycznych.
dimaleinian perazyny, glikolan sodu, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, okres trwałości, perazyna, postać farmaceutyczna, skrobia ziemniaczana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka, żelatyna