wrzód oporny
Wrzód oporny to zmiana owrzodziałą, która nie reaguje na standardowe leczenie i nie wykazuje tendencji do gojenia się w oczekiwanym czasie. Najczęściej dotyczy owrzodzeń trawiennych, skórnych lub naczyniowych, które mimo prawidłowo prowadzonej terapii utrzymują się powyżej 3-6 miesięcy.
W przypadku wrzodów trawiennych przyczyną oporności na leczenie może być infekcja Helicobacter pylori oporna na antybiotyki, stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, palenie tytoniu lub rzadziej zespół Zollingera-Ellisona. Dla wrzodów skórnych i naczyniowych czynnikami prowadzącymi do oporności są: niedokrwienie tkanek, przewlekłe zakażenie, obecność biofilmu bakteryjnego, zaburzenia odżywiania, choroby współistniejące jak cukrzyca czy niewydolność żylna.
Diagnostyka wrzodu opornego wymaga kompleksowego podejścia z zastosowaniem badań mikrobiologicznych, histopatologicznych oraz obrazowych. W przypadku wrzodów trawiennych konieczna jest endoskopia z biopsją, w przypadku zmian skórnych – badanie bakteriologiczne z antybiogramem, USG dopplerowskie naczyń oraz biopsja brzegów owrzodzenia dla wykluczenia procesu nowotworowego.
Leczenie wrzodu opornego powinno być ukierunkowane na przyczynę i może obejmować terapię eradykacyjną H. pylori drugiego lub trzeciego rzutu, specjalistyczne opatrunki regulujące wilgotność rany, terapię podciśnieniową, przeszczepy skóry, leczenie hiperbaryczenem lub interwencję chirurgiczną. Kluczowe jest również leczenie chorób współistniejących i modyfikacja czynników ryzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy – Objawy
Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy charakteryzuje się obecnością ubytków błony śluzowej pod wpływem kwasu solnego i pepsyny, manifestując się przede wszystkim bólem w nadbrzuszu o różnym charakterze i czasie występowania w zależności od lokalizacji wrzodu (15-30 minut po posiłku dla wrzodów żołądka, 2-3 godziny lub noc dla wrzodów dwunastnicy). Objawy to także uczucie pełności, wzdęcia, nudności, wymioty, utrata apetytu i masy ciała. Do 70% pacjentów, zwłaszcza starszych i stosujących NLPZ, może pozostawać bezobjawowych, co zwiększa ryzyko powikłań takich jak krwawienie (15-20% przypadków), perforacja (2-10%) oraz zwężenie odźwiernika prowadzące do niedrożności. Diagnostyka i leczenie powinny uwzględniać ryzyko powikłań oraz obecność czynników ryzyka, w tym zakażenia Helicobacter pylori, stosowania NLPZ, palenia tytoniu i alkoholu.
bliznowacenie, błona śluzowa żołądka, ból brzucha, ból nadbrzusza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, eradykacja Helicobacter pylori, Helicobacter pylori, krwawienie z wrzodu, kwas żołądkowy, lek zobojętniający, niedokrwistość, niedrożność odźwiernika, niemy wrzód, NLPZ, perforacja wrzodu, perforacja żołądka, rak żołądka, remisja choroby, smoliste stolce, wrzód dwunastnicy, wrzód oporny, wrzód trawienny, wrzód żołądka, wymioty krwiste, zaostrzenie choroby, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga, zwężenie odźwiernika