izowolemiczna wymiana krwi

Izowolemiczna wymiana krwi to procedura medyczna polegająca na stopniowym usuwaniu określonej objętości krwi pacjenta z jednoczesnym uzupełnianiem jej taką samą ilością płynów zastępczych lub krwi dawcy. W przeciwieństwie do transfuzji uzupełniającej, podczas tej procedury całkowita objętość krwi krążącej pozostaje stała (izowolemiczna), co zapobiega zaburzeniom hemodynamicznym.

Zabieg ten znajduje zastosowanie w leczeniu takich stanów jak hiperbilirubinemia u noworodków, zespół wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, zatrucia, choroby autoimmunologiczne czy niedokrwistość sierpowatokrwinkowa. W neonatologii izowolemiczna wymiana krwi jest stosowana w przypadkach konfliktu serologicznego matczyno-płodowego, gdy inne metody terapeutyczne są nieskuteczne.

Procedura wymaga dostępu naczyniowego (zwykle przez żyłę pępowinową u noworodków lub dostęp żylny centralny u dorosłych) oraz ścisłego monitorowania parametrów życiowych. Podczas zabiegu usuwa się za każdym razem małe objętości krwi (zwykle 5-20 ml), które natychmiast zastępuje się równoważną ilością płynu zastępczego. Proces powtarza się wielokrotnie, aż do wymiany zakładanej objętości krwi, zazwyczaj 1-2 całkowitych objętości krwi krążącej pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl