choriocarcinoma
Choriocarcinoma to rzadki, ale wysoce złośliwy nowotwór trofoblastu, należący do grupy chorób trofoblastycznych ciąży (gestational trophoblastic disease, GTD). Charakteryzuje się szybkim wzrostem i wczesnym rozsiewem drogą krwionośną, głównie do płuc, wątroby, mózgu i pochwy. W przeciwieństwie do większości nowotworów, choriocarcinoma zawiera wyłącznie komórki trofoblastu, bez obecności kosmków.
Nowotwór ten może rozwinąć się po każdym rodzaju ciąży: po ciąży prawidłowej, poronieniu, ciąży ektopowej, a najczęściej po zaśniadzie groniastym (w około 50% przypadków). Znacznie rzadziej występuje postać nie związana z ciążą (non-gestational choriocarcinoma), która może pojawić się u mężczyzn i dzieci, najczęściej jako składnik nowotworu zarodkowego jądra lub jajnika.
Diagnostyka choriocarcinoma opiera się na oznaczaniu poziomu gonadotropiny kosmówkowej (β-hCG) w surowicy, który jest zwykle bardzo wysoki, oraz badaniach obrazowych (USG, MRI, CT). Leczeniem z wyboru jest chemioterapia wielolekowa, która daje doskonałe wyniki – wskaźnik wyleczalności sięga 90%, nawet w przypadkach z przerzutami. W wybranych przypadkach stosuje się również leczenie chirurgiczne. Ze względu na wysoką chemiowrażliwość, choriocarcinoma jest jednym z najlepiej poddających się leczeniu nowotworów złośliwych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ciąża poroniona – Leczenie
Ciąża poroniona (molar pregnancy) to patologiczny rozwój tkanki łożyskowej zamiast prawidłowego zarodka, wymagający natychmiastowego leczenia ze względu na ryzyko powikłań, w tym neoplazji trofoblastycznej ciążowej (GTN). Podstawową metodą terapii jest łyżeczkowanie z próżniowym odsysaniem (DC), wykonywane w znieczuleniu ogólnym, z histopatologicznym potwierdzeniem diagnozy. Histerektomia jest zarezerwowana dla pacjentek nieplanujących dalszych ciąż i zmniejsza ryzyko przetrwałej choroby trofoblastycznej o około 80%. W wybranych przypadkach stosuje się farmakologiczne wywołanie skurczów macicy, jednak wiąże się to z wyższym ryzykiem powikłań. Profilaktyka immunizacji Rh u pacjentek Rh-ujemnych obejmuje podanie immunoglobuliny anty-D. Po zabiegu konieczne jest ścisłe monitorowanie poziomu hCG – cotygodniowo do normalizacji, a następnie comiesięcznie przez 3 miesiące po ciąży całkowitej i 1 miesiąc po częściowej; w przypadku ciąży całkowitej monitorowanie trwa minimum 6 miesięcy.
antykoncepcja, badanie histopatologiczne, badanie ultrasonograficzne, chemioterapia, choriocarcinoma, choroba trofoblastyczna, ciąża poroniona, gonadotropina kosmówkowa, histerektomia, immunoglobulina anty-D, łyżeczkowanie, metotreksat, neoplazja trofoblastyczna ciążowa, nowotwór wtórny, przetrwała choroba trofoblastyczna, radioterapia, skurcze macicy, tkanka łożyskowa, wsparcie psychologiczne