baicalin

Baicalina to flawonoid występujący naturalnie w korzeniu tarczycy bajkalskiej (Scutellaria baicalensis), rośliny tradycyjnie stosowanej w medycynie chińskiej. Związek ten wykazuje liczne właściwości biologiczne o potencjalnym zastosowaniu klinicznym.

Badania naukowe wskazują na silne działanie przeciwzapalne baicaliny, realizowane poprzez hamowanie aktywności cyklooksygenazy-2 (COX-2), lipooksygenazy oraz redukcję produkcji cytokin prozapalnych. Związek wykazuje również potencjał przeciwutleniający, chroniąc komórki przed stresem oksydacyjnym i uszkodzeniami DNA.

W literaturze medycznej opisywane są także właściwości przeciwnowotworowe baicaliny, która może hamować proliferację komórek nowotworowych oraz indukować apoptozę. Wykazuje również działanie przeciwdrobnoustrojowe wobec wybranych bakterii i wirusów, w tym wirusa grypy i SARS-CoV-2.

Badania kliniczne sugerują potencjalne zastosowanie baicaliny w terapii chorób zapalnych, neurodegeneracyjnych oraz w onkologii, choć jej praktyczne wykorzystanie w codziennej praktyce klinicznej wymaga dalszych badań potwierdzających skuteczność i bezpieczeństwo.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin Krka 15 mg

Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu oraz profil bezpieczeństwa. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, która zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie, co jest przeciwwskazane. Inhibitory proteazy, takie jak atazanawir (300 mg) i rytonawir (100 mg), powodują 3- do 7-krotne zwiększenie ekspozycji (AUC i Cmax), co wymaga redukcji dawki rozuwastatyny. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC, a jego łączone stosowanie z rozuwastatyną zwiększa ryzyko miopatii. Tikagrelor może upośledzać nerkowe wydalanie rozuwastatyny, prowadząc do akumulacji i potencjalnego uszkodzenia nerek oraz rabdomiolizy. Leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna i baicalin zmniejszają AUC odpowiednio o 20% i 47%, co może osłabiać skuteczność terapeutyczną.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir, AUC, baicalin, BCRP, białko transportujące, CPK, cyklosporyna, darolutamid, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, ekspozycja na rozuwastatynę, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, farmakodynamika, farmakokinetyka, fenofibrat, fibrat, flukonazol, fosamprenawir, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcje lekowe, ketokonazol, kwas fusydowy, lek przeciw nadkwaśności, lopinawir, metabolizm wątrobowy, miopatia, norgestrel, OATP1B1, pibrentaswir, profil lipidowy, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampina, rytonawir, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, statyna, sylimaryna, tikagrelor, warfaryna, welpataswir
Leksykon leków
Interakcje leku – Roswera 5 mg

Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych z lekami hamującymi te białka, prowadząc do istotnego wzrostu stężenia leku w osoczu i zwiększonego ryzyka miopatii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania rozuwastatyny z cyklosporyną, która zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie. Inhibitory proteazy, takie jak atazanawir/rytonawir, powodują 3-7-krotne zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę, co wymaga dostosowania dawki (maksymalnie 10 mg). Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a stosowanie fibratów w dawkach 30-40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazane. Ezetymib zwiększa AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zmniejszać jej stężenie o około 50%. Rozuwastatyna nie wykazuje istotnych interakcji z układem CYP450, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez ten szlak.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, baicalin, BCRP, cyklosporyna, darolutamid, darunawir rytonawir, digoksyna, dronedaron, eltrombopag, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, fosamprenawir, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, itrakonazol, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryn, lopinawir/rytonawir, miopatia, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir parytaprewir rytonawir dazabuwir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampina, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, sylimaryna, tikagrelor, typranawir rytonawir, warfaryna, welpataswir, zawiesina zmniejszająca kwaśność soku żołądkowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Zahron 10 mg

Rozuwastatyna, substancja czynna preparatu Zahron, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Jest substratem dla wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, a jej metabolizm przez cytochrom P450 jest ograniczony, co zmniejsza ryzyko interakcji związanych z tym układem enzymatycznym. Najsilniejsze interakcje obserwuje się z cyklosporyną (7,1-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, przeciwwskazane jednoczesne stosowanie), inhibitorami proteazy (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotne zwiększenie AUC) oraz lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii WZW C (np. sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir – 7,4-krotne zwiększenie AUC). Ponadto, jednoczesne stosowanie z gemfibrozylem podwaja ekspozycję na rozuwastatynę i zwiększa ryzyko miopatii, a połączenie z kwasem fusydowym znacząco podnosi ryzyko rabdomiolizy, co wymaga przerwania terapii rozuwastatyną na czas stosowania kwasu fusydowego. Leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu zmniejszają stężenie rozuwastatyny w osoczu o około 50%, co można ograniczyć przez zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu w podawaniu.
antagonista witaminy K, AUC, baicalin, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, eltrombopag, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, itrakonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, metabolizm wątrobowy, miopatia, norgestrel, OATP1B1, rabdomioliza, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, warfaryna, wirusowe zapalenie wątroby typu C
Leksykon leków
Interakcje leku – Rosufy 20 mg

Rozuwastatyna, będąca substratem wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii oraz rabdomiolizy. Nie obserwuje się istotnych interakcji związanych z metabolizmem przez cytochrom P450. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami transporterów, takimi jak cyklosporyna (↑AUC 7,1-krotnie, przeciwwskazana), inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir ↑AUC 3,1-krotnie, maksymalna dawka rozuwastatyny 10 mg), gemfibrozyl (↑AUC 1,9-krotnie, przeciwwskazane stosowanie z dawką 40 mg) oraz ezetymib (↑AUC 1,2-krotnie). Leki zobojętniające kwaśność soku żołądkowego mogą zmniejszać stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna obniża AUC o 20%. W przypadku kwasu fusydowego zaleca się przerwanie terapii rozuwastatyną ze względu na ryzyko miopatii.
antagonista witaminy K, atazanawir z rytonawirem, baicalin, BCRP, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darunawir z rytonawirem, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, farmakokinetyka i farmakodynamika, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir z pibrentaswirem, grazoprewir z elbaswirem, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kumaryna, kwas fusydowy, lek zmniejszający kwaśność soku żołądkowego, lopinawir z rytonawirem, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir z parytaprewirem, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, symeprewir, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu
Leksykon leków
Interakcje leku – Aporoza 20 mg

Rozuwastatyna jest substratem transporterów wątrobowych OATP1B1 i BCRP, co czyni ją podatną na liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej ekspozycję (AUC) i ryzyko miopatii. Najistotniejsze interakcje obserwuje się z cyklosporyną (7,1-krotny wzrost AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie), inhibitorami proteaz takimi jak atazanawir/rytonawir (3,1-krotny wzrost AUC, maksymalna dawka rozuwastatyny 10 mg) oraz lekami przeciwwirusowymi (np. sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir – 7,4-krotny wzrost AUC). Fibraty, zwłaszcza gemfibrozyl, podwajają Cmax i AUC rozuwastatyny, co zwiększa ryzyko miopatii i stanowi przeciwwskazanie do stosowania dawki 40 mg rozuwastatyny. W przypadku umiarkowanego wzrostu ekspozycji (np. ezetymib 1,2-krotny wzrost AUC) nie jest konieczna zmiana dawki początkowej, ale należy zachować ostrożność przy dawkach powyżej 20 mg. Leki zobojętniające kwas żołądkowy mogą zmniejszać stężenie rozuwastatyny o około 50%, dlatego zaleca się ich podawanie co najmniej 2 godziny po rozuwastatynie.
antagonista witaminy K, baicalin, BCRP, cyklosporyna, darolutamid, darunawir rytonawir, ekspozycja na rozuwastatynę, eltrombopag, erytromycyna, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, glecaprewir pibrentaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, metabolizm wątrobowy leku, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niewydolność nerek, OATP1B1, rabdomioliza, regorafenib, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, stężenie w osoczu, tikagrelor, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin Krka 30 mg

Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP oraz podlega nerkowej eliminacji, jednak wykazuje słabe powinowactwo do enzymów cytochromu P450, co ogranicza interakcje na tym poziomie. Istotne klinicznie interakcje prowadzą do znacznego wzrostu ekspozycji (AUC) rozuwastatyny, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny (↑7,1-krotnie, przeciwwskazane), inhibitorów proteazy (np. atazanawir/rytonawir, ↑3,1-krotnie), leków przeciwwirusowych stosowanych w WZW C (np. sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir, ↑7,4-krotnie) oraz darolutamidu (↑5,2-krotnie) i regorafenibu (↑3,8-krotnie). W przypadku interakcji o wzroście ekspozycji ≥2-krotnego zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 5 mg i dostosowanie maksymalnej dawki tak, aby nie przekroczyć ekspozycji odpowiadającej 40 mg rozuwastatyny bez leków wchodzących w interakcje. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami hipolipemizującymi, gdzie gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a jednoczesne stosowanie dawek 30-40 mg rozuwastatyny z fibratami jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir, baicalin, CPK, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, eltrombopag, enzym wątrobowy, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, klopidogrel, kwas fusydowy, lek hipolipemizujący, lopinawir, metabolizm lipidów, miopatia, ombitaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampina, sofosbuwir, sylimaryna, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, typranawir, warfaryna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wodorotlenek glinu
Leksykon leków
Interakcje leku – Ridlip 10 mg

Rozuwastatyna, substancja czynna leku Ridlip, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez wpływ na białka transportujące OATP1B1 i BCRP, co może prowadzić do istotnego zwiększenia ekspozycji na lek i ryzyka miopatii. Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony i nieistotny dla enzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji na tym poziomie. Szczególnie istotne są interakcje z cyklosporyną (7-krotne zwiększenie AUC), inhibitorami proteaz (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotne zwiększenie AUC i Cmax), gemfibrozylem (2-krotne zwiększenie Cmax i AUC) oraz innymi lekami wpływającymi na transportery, co wymaga dostosowania dawki rozuwastatyny, zwykle rozpoczynając od 5 mg/dobę, aby nie przekroczyć ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg stosowanej bez interakcji. Przeciwwskazane jest łączenie rozuwastatyny z cyklosporyną oraz fibratami w dawce 40 mg, a także z kwasem fusydowym ze względu na ryzyko rabdomiolizy.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir, baicalin, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, febuksostat, fenofibrat, fibrat, flukonazol, fosamprenawir, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, itrakonazol, kapmatynib, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryny, lopinawir, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niacyna, norgestrel, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampina, rytonawir, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, sylimaryna, teryflunomid, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, typranawir, warfaryna, welpataswir, zawiesina zmniejszająca kwaśność soku żołądkowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Crestor 20 mg

Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Przykładowo, cyklosporyna powoduje około 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC około 3-krotnie i Cmax 7-krotnie, wymagając dostosowania dawki. Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC, a jednoczesne stosowanie fibratów z rozuwastatyną w dawce 40 mg jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Ezetymib zwiększa AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu mogą zmniejszać jej stężenie o około 50%. Antagoniści witaminy K (np. warfaryna) mogą powodować zmiany INR podczas terapii rozuwastatyną, co wymaga monitorowania. Ponadto, tikagrelor może zwiększać ryzyko akumulacji rozuwastatyny i powikłań nerkowych. Metabolizm rozuwastatyny nie jest istotnie zależny od cytochromu P450, co ogranicza interakcje na tym poziomie.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir, baicalin, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir, dazabuwir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dronedaron, elbaswir, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, febuksostat, fenofibrat, flukonazol, fosamprenawir, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, itrakonazol, kampatynib, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, lek przeciw nadkwaśności, lopinawir, miopatia, norgestrel, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, rabdomioliza, regorafenib, roksadustat, rozuwastatyna, ryfampina, rytonawir, sofosbuwir, sylimaryna, tafamidis, teryflunomid, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, typranawir, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu, woksylaprewir, wskaźnik INR
Leksykon leków
Interakcje leku – Crestor 40 mg

Rozuwastatyna, substancja czynna leku Crestor, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne głównie poprzez hamowanie transporterów wątrobowych OATP1B1 i BCRP, co prowadzi do istotnego zwiększenia ekspozycji (AUC) na lek i podwyższonego ryzyka miopatii. Przykładowo, jednoczesne stosowanie z cyklosporyną zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie, co jest przeciwwskazane. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) oraz niektóre leki przeciwwirusowe (np. sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir) również znacząco podnoszą ekspozycję na rozuwastatynę (wzrost AUC od 2,2 do 7,4 razy). Gemfibrozyl i inne fibraty podwajają AUC i Cmax, co wymaga ograniczenia dawki rozuwastatyny do 5 mg lub całkowitego przeciwwskazania stosowania dawki 40 mg. Dawkowanie należy dostosować tak, aby ekspozycja nie przekraczała tej uzyskiwanej przy 40 mg rozuwastatyny bez interakcji. Ponadto, rozuwastatyna może nasilać działanie antagonistów witaminy K, co wymaga monitorowania INR.
antagonista witaminy K, baicalin, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, fibrat, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakometaboliczna, izoenzym cytochromu P450, kampatynib, klopidogrel, kwas fusydowy, kwas żołądkowy, lek hipolipemizujący, lek przeciwzakrzepowy, lopinawir, miopatia, niacyna, ombitaswir, rabdomioliza, regorafenib, sofosbuwir, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu, wskaźnik INR