śluzówka jelita cienkiego

Śluzówka jelita cienkiego (łac. tunica mucosa intestini tenuis) stanowi wewnętrzną warstwę jelita cienkiego, która ma kluczowe znaczenie dla procesu trawienia i wchłaniania składników odżywczych. Jest to wyspecjalizowana błona śluzowa o powierzchni około 200-300 m², co czyni ją największym obszarem absorpcyjnym w organizmie człowieka.

Charakterystyczną cechą śluzówki jelita cienkiego jest obecność licznych wypustek – kosmków jelitowych (villi intestinales) oraz krypt Lieberkühna, które znacząco zwiększają powierzchnię wchłaniania. Komórki nabłonkowe wyścielające śluzówkę (enterocyty) posiadają na swojej powierzchni szczoteczkowej mikrokosmki, tworzące tzw. rąbek szczoteczkowy, dodatkowo zwiększający powierzchnię kontaktu z treścią pokarmową.

Śluzówka jelita cienkiego zawiera również komórki kubkowe produkujące śluz, komórki enteroendokrynne wydzielające hormony jelitowe oraz komórki Panetha uczestniczące w reakcjach immunologicznych. W blaszce właściwej śluzówki znajdują się liczne naczynia krwionośne, limfatyczne oraz zakończenia nerwowe, które umożliwiają sprawny transport wchłoniętych substancji.

Z punktu widzenia klinicznego, śluzówka jelita cienkiego jest miejscem występowania wielu patologii, w tym chorób zapalnych, infekcyjnych, autoimmunologicznych (np. celiakia) czy nowotworowych. Zaburzenia struktury i funkcji śluzówki mogą prowadzić do zespołów złego wchłaniania, niedożywienia oraz niedoborów witaminowych i mineralnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl