uszkodzenie śluzówki jelita
Uszkodzenie śluzówki jelita (enteropatia) to stan patologiczny dotyczący błony śluzowej przewodu pokarmowego, charakteryzujący się zaburzeniem jej integralności i funkcji. W warunkach fizjologicznych śluzówka jelita stanowi barierę ochronną przed patogenami, uczestniczy w procesach trawienia, wchłaniania oraz regulacji odpowiedzi immunologicznej.
Etiologia uszkodzenia śluzówki jelita jest wieloczynnikowa i obejmuje: choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), infekcje (bakteryjne, wirusowe, pasożytnicze), reakcje autoimmunologiczne (celiakia), niedokrwienie, działanie toksyn, radioterapię, chemioterapię oraz stosowanie niektórych leków (np. NLPZ).
Klinicznie uszkodzenie śluzówki jelita manifestuje się biegunką, zespołem złego wchłaniania, bólami brzucha, wzdęciami, krwawieniami z przewodu pokarmowego, a w przypadkach przewlekłych – niedożywieniem i utratą masy ciała. Diagnostyka obejmuje badania endoskopowe z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego, badania obrazowe oraz testy laboratoryjne oceniające markery stanu zapalnego i funkcji jelita.
Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje eliminację czynnika wywołującego, farmakoterapię przeciwzapalną, immunomodulującą, enzymatyczną, probiotyki oraz w ciężkich przypadkach leczenie żywieniowe (dojelitowe lub pozajelitowe). W przypadkach zaawansowanych uszkodzeń rozważana jest interwencja chirurgiczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rectanal Enema
Produkt leczniczy Rectanal Enema, roztwór doodbytniczy o stężeniu 14 g + 5 g/100 ml, zawierający sodu diwodorofosforan jednowodny oraz disodu fosforan dwunastowodny, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka. Wskazane jest stosowanie pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego u pacjentów nieprzytomnych, z ograniczoną świadomością oraz z chorobami serca ze względu na podwyższone ryzyko powikłań hemodynamicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, stosujących leki moczopędne, osoby ze sztucznym odbytem oraz z pierwotnymi lub wtórnymi zaburzeniami elektrolitowymi – w tych przypadkach zalecany jest systematyczny monitoring stężenia elektrolitów w surowicy krwi przed i po zastosowaniu preparatu. Produkt zawiera również 0,2 g sodu benzoesanu (E 211) na 100 ml, co może powodować miejscowe podrażnienia śluzówki jelit u wrażliwych pacjentów.
choroba serca, disodu fosforan dwunastowodny, działanie niepożądane, krwawienie, lek moczopędny, lek przeczyszczający, odwodnienie, pacjent geriatryczny, podrażnienie śluzówki jelita, preparat przeczyszczający, równowaga wodno-elektrolitowa, roztwór doodbytniczy, skurcz jelita, sodu benzoesan, sodu diwodorofosforan jednowodny, stężenie elektrolitów, sztuczny odbyt, uszkodzenie śluzówki jelita, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaparcie