hemoperfuzja z węglem aktywnym
Hemoperfuzja z węglem aktywnym to metoda oczyszczania krwi stosowana głównie w leczeniu ciężkich zatruć substancjami, które mogą być adsorbowane przez węgiel aktywny. Procedura polega na przepuszczaniu krwi pacjenta przez kolumnę zawierającą granulki węgla aktywnego o dużej powierzchni adsorpcyjnej, który wiąże toksyny.
Technika ta jest szczególnie skuteczna w usuwaniu substancji o dużej masie cząsteczkowej, lipofilnych oraz związanych z białkami osocza, których nie można usunąć za pomocą standardowej hemodializy. Hemoperfuzja znajduje zastosowanie w leczeniu zatruć barbituranami, karbamazepiną, teofiliną, paracetamolem, grzybami oraz niektórymi pestycydami.
Podczas zabiegu krew jest pobierana z organizmu pacjenta, przepływa przez urządzenie zawierające adsorbent (węgiel aktywny), a następnie oczyszczona wraca do krwiobiegu. Procedura trwa zwykle 2-4 godziny i może być powtarzana w zależności od stanu klinicznego pacjenta oraz stężenia toksyn w organizmie.
Do możliwych powikłań hemoperfuzji z węglem aktywnym należą: trombocytopenia, leukopenia, hipoglikemia, hipokalcemia oraz hipotermia. Współcześnie procedura ta jest rzadziej stosowana ze względu na rozwój technik hemodializy wysokoprzepływowej, jednak pozostaje cenną opcją terapeutyczną w przypadkach specyficznych zatruć.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Fenytoina – Przedawkowanie
Przedawkowanie fenytoiny, zarówno w postaci doustnej (Phenytoinum WZF), jak i parenteralnej (Phenytoin Hikma), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, mogące prowadzić do ciężkich powikłań neurologicznych, a nawet śmierci. Dawka śmiertelna u dorosłych wynosi około 2-5 g, przy czym stężenia toksyczne w surowicy zaczynają się od około 20 mg/l, manifestując się oczopląsem, a przy 30 mg/l pojawia się ataksja móżdżkowa. Objawy nasilają się wraz ze wzrostem stężenia, obejmując dyzartrię, letarg, śpiączkę, depresję oddechową i bezdech. Warto podkreślić dużą zmienność indywidualnej wrażliwości, gdyż niektóre osoby tolerują stężenia powyżej 50 mg/l bez objawów toksyczności. Śmierć najczęściej wynika z ośrodkowej depresji oddechu, niewydolności krążenia lub ich kombinacji.
ataksja móżdżkowa, bezdech, dawka śmiertelna, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, diplopia, dyzartria, fenytoina, hemodializa, hemoperfuzja z węglem aktywnym, hiperrefleksja, hipotensja, letarg, niewydolność krążenia, niewydolność krążeniowo-oddechowa, oczopląs, oddział intensywnej terapii, ośrodkowa depresja oddechu, płukanie żołądka, przedawkowanie fenytoiny, śpiączka, stężenie leku w osoczu, transfuzja wymienna, węgiel aktywowany, wymuszona diureza, zmiany degeneracyjne móżdżku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Phenytoin Hikma 50 mg/ml
Przedawkowanie fenytoiny, dostępnej w postaci roztworu do wstrzykiwań Phenytoin Hikma (50 mg/ml soli sodowej, co odpowiada 46 mg fenytoiny na 1 ml), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, z dawką śmiertelną szacowaną na 2-5 g u dorosłych. Objawy zatrucia pojawiają się sekwencyjnie wraz ze wzrostem stężenia leku w osoczu i obejmują wczesne symptomy takie jak oczopląs, ataksja móżdżkowa i dyzartria, a także objawy dodatkowe: drżenie, hiperrefleksję, senność, bełkotliwą mowę, diplopię, nudności i wymioty. W ciężkich przypadkach obserwuje się śpiączkę, zanik odruchów źrenicznych, spadek ciśnienia tętniczego, ośrodkową depresję oddechu oraz niewydolność krążenia. Długotrwałym powikłaniem jest nieodwracalne uszkodzenie móżdżku prowadzące do trwałych deficytów neurologicznych.
ataksja móżdżkowa, całkowita wymiana osocza, dawka śmiertelna fenytoiny, deficyt neurologiczny, dializa otrzewnowa, diplopia, dyzartria, hemodializa, hemoperfuzja z węglem aktywnym, hiperrefleksja, monitorowanie stężenia fenytoiny, niewydolność krążenia, oczopląs, oddział intensywnej terapii, ośrodkowa depresja oddechu, płukanie żołądka, przedawkowanie fenytoiny, przetaczanie krwi, sól sodowa fenytoiny, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, stężenie leku w osoczu, węgiel aktywowany, wymuszona diureza, zatrucie fenytoiną, zmiany degeneracyjne móżdżku