umieralność płodu

Umieralność płodu (śmiertelność płodu) odnosi się do zgonu płodu w łonie matki przed porodem, zazwyczaj definiowanego jako obumarcie płodu po 22. tygodniu ciąży lub gdy płód osiągnął wagę co najmniej 500 gramów. W terminologii medycznej rozróżnia się dwa główne typy: wczesną umieralność płodu (między 22. a 28. tygodniem ciąży) oraz późną umieralność płodu (po 28. tygodniu).

Przyczyny umieralności płodu są zróżnicowane i mogą obejmować wady genetyczne, powikłania łożyskowe (takie jak przedwczesne oddzielenie łożyska), choroby matki (np. stan przedrzucawkowy, cukrzyca), infekcje wewnątrzmaciczne, zaburzenia pępowiny oraz czynniki związane ze stylem życia matki. W wielu przypadkach, mimo dokładnej diagnostyki, przyczyna pozostaje niewyjaśniona.

Diagnostyka umieralności płodu opiera się na badaniach ultrasonograficznych, które wykazują brak czynności serca płodu. Potwierdzenie następuje poprzez badanie kardiotokograficzne. Po stwierdzeniu zgonu płodu zazwyczaj indukuje się poród, choć w niektórych przypadkach może nastąpić samoistne rozpoczęcie porodu w ciągu 2-3 tygodni.

Profilaktyka umieralności płodu obejmuje regularne badania prenatalne, monitorowanie stanu zdrowia matki, odpowiednią kontrolę chorób przewlekłych oraz edukację pacjentek w zakresie czynników ryzyka. Ważnym elementem jest także wczesne rozpoznawanie stanów zagrożenia życia płodu, szczególnie w ciążach wysokiego ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl