działanie anty-alfa-adrenergiczne

Działanie anty-alfa-adrenergiczne (antagonistyczne wobec receptorów alfa-adrenergicznych) to mechanizm farmakologiczny polegający na blokowaniu receptorów alfa-adrenergicznych, które w normalnych warunkach reagują na endogenne katecholaminy (adrenalinę i noradrenalinę). Blokada tych receptorów prowadzi do zahamowania przekazywania sygnału adrenergicznego, co skutkuje określonymi efektami klinicznymi.

Wyróżniamy dwa główne podtypy receptorów alfa-adrenergicznych: alfa-1 i alfa-2. Blokada receptorów alfa-1 powoduje przede wszystkim rozszerzenie naczyń krwionośnych (wazodylatację), co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Dodatkowo obserwuje się zmniejszenie oporu w odpływie moczu z pęcherza przez zwieracz, co ma zastosowanie w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Blokada receptorów alfa-2 może natomiast nasilać uwalnianie noradrenaliny, gdyż receptory te pełnią funkcję autoreceptorów hamujących.

Leki o działaniu anty-alfa-adrenergicznym znajdują zastosowanie w terapii nadciśnienia tętniczego (doksazosyna, prazosyna), łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (tamsulozyna, alfuzosyna), a także w stanach nagłych związanych z przełomem nadciśnieniowym czy pheochromocytoma (fentolamina). Warto zauważyć, że wiele leków przeciwpsychotycznych, przeciwdepresyjnych i niektóre leki przeciwhistaminowe wykazują działanie anty-alfa-adrenergiczne jako efekt uboczny, co może prowadzić do hipotonii ortostatycznej i innych działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl