wynik badania laboratoryjnego
Wynik badania laboratoryjnego to dokument zawierający rezultaty analizy próbek biologicznych pacjenta, przeprowadzonej w laboratorium diagnostycznym. Stanowi on kluczowe narzędzie w procesie diagnostycznym, dostarczając obiektywnych danych wspierających decyzje kliniczne.
Prawidłowa interpretacja wyniku badania laboratoryjnego wymaga uwzględnienia wartości referencyjnych, które mogą różnić się w zależności od laboratorium, płci, wieku pacjenta oraz zastosowanej metodyki. Istotne jest również uwzględnienie stanu klinicznego pacjenta oraz ewentualnych czynników zakłócających, takich jak przyjmowane leki czy pora pobrania materiału.
Wyniki badań laboratoryjnych mogą być przedstawiane w różnych formatach, najczęściej zawierają nazwę parametru, uzyskany rezultat, jednostkę miary oraz zakres wartości referencyjnych. Coraz częściej wyniki opatrzone są również komentarzami interpretacyjnymi oraz oznaczeniami graficznymi wartości wykraczających poza normy, co ułatwia szybką ocenę stanu pacjenta.
W nowoczesnej praktyce medycznej wyniki badań laboratoryjnych są często dostępne w systemach elektronicznej dokumentacji medycznej, co umożliwia łatwiejsze śledzenie trendów zmian parametrów w czasie oraz szybszą komunikację między specjalistami zaangażowanymi w opiekę nad pacjentem.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Furazydyna – Interakcje
Furazydyna, pochodna nitrofuranu, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie kliniczne. Antagonistyczne działanie wobec pochodnych chinolonu (kwas nalidyksowy, norfloksacyna, kwas oksolinowy) skutkuje hamowaniem ich bakteriostatycznego efektu, co wyklucza jednoczesne stosowanie tych leków. Synergistyczne nasilenie działania przeciwbakteryjnego obserwuje się przy łącznym podawaniu furazydyny z aminoglikozydami i tetracyklinami, co wymaga jednak monitorowania pacjenta. Z kolei jednoczesne stosowanie z chloramfenikolem, rystomycyną, lewomicetyną oraz sulfanilamidami zwiększa ryzyko hemotoksyczności i hamowania czynności układu krwiotwórczego, co stanowi przeciwwskazanie do kojarzenia tych leków. Leki urykozuryczne, takie jak probenecyd w dużych dawkach i sulfinpirazon, zmniejszają wydzielanie kanalikowe furazydyny, prowadząc do jej kumulacji i potencjalnego wzrostu toksyczności, a także obniżenia stężenia leku w moczu poniżej minimalnego stężenia bakteriostatycznego, co osłabia skuteczność terapii.
alkohol etylowy, antagonizm farmakodynamiczny, antybiotyk aminoglikozydowy, atropina, chloramfenikol, działanie antagonistyczne, działanie bakteriostatyczne, działanie farmakologiczne, działanie hemotoksyczne, efekt disulfiramowy, farmakokinetyka furazydyny, inhibitor anhydrazy węglanowej, kwas nalidyksowy, kwas oksolinowy, lek alkalizujący, lek przeciwbakteryjny, lek urykozuryczny, lek zobojętniający sok żołądkowy, lewomicetyna, metoda enzymatyczna, minimalne stężenie bakteriostatyczne, norfloksacyna, pochodna chinolonu, pochodna nitrofuranu, probenecyd, profil bezpieczeństwa, reakcja disulfiramowa, roztwór Benedicta, roztwór Fehlinga, rystomycyna, sulfanilamid, sulfinpirazon, synergizm przeciwbakteryjny, tetracyklina, trójkrzemian magnezu, układ krwiotwórczy, witamina z grupy B, wydzielanie kanalikowe, wynik badania laboratoryjnego, zatokowe przyspieszenie rytmu serca