mózgowa malformacja tętniczo-żylna

Mózgowa malformacja tętniczo-żylna (AVM, arteriovenous malformation) to wrodzona anomalia naczyniowa, charakteryzująca się nieprawidłowymi połączeniami pomiędzy tętnicami i żyłami mózgu, z pominięciem łożyska włośniczkowego. Struktury te tworzą splątany kłębek naczyń, tzw. nidus, przez który krew przepływa pod wysokim ciśnieniem bezpośrednio z układu tętniczego do żylnego.

Epidemiologicznie AVM występuje z częstością około 1-2 przypadków na 10 000 osób, stanowiąc około 10% wszystkich malformacji naczyniowych mózgu. Zazwyczaj malformacje te mają charakter wrodzony, choć objawy kliniczne najczęściej pojawiają się między 20. a 40. rokiem życia.

Objawy kliniczne AVM obejmują: krwotok śródmózgowy (najczęstsza i najpoważniejsza manifestacja), napady padaczkowe, bóle głowy, deficyty neurologiczne oraz szmer naczyniowy słyszalny przy osłuchiwaniu czaszki. Ryzyko krwotoku wynosi około 2-4% rocznie, z wysoką śmiertelnością i chorobowością.

Diagnostyka malformacji tętniczo-żylnych opiera się na badaniach obrazowych: angiografii naczyń mózgowych (złoty standard), tomografii komputerowej, rezonansie magnetycznym oraz angiografii MR. Metody leczenia obejmują embolizację wewnątrznaczyniową, leczenie neurochirurgiczne (resekcja) oraz radiochirurgię stereotaktyczną, często stosowane w podejściu wieloetapowym.

Decyzja o leczeniu powinna być podejmowana indywidualnie, uwzględniając lokalizację i wielkość malformacji, wiek pacjenta, ryzyko krwawienia oraz doświadczenie ośrodka leczącego. Nieleczona AVM wiąże się z ryzykiem krwawienia wynoszącym 50-70% w ciągu życia pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl