tendinitis
Tendinitis (tendinoza, zapalenie ścięgna) to schorzenie charakteryzujące się zapaleniem i podrażnieniem ścięgna, czyli mocnej tkanki łącznej, która łączy mięśnie z kośćmi. Stan ten powoduje ból i tkliwość wokół stawu i może utrudniać normalne ruchy.
Najczęstsze miejsca występowania tendinitis to okolice barku (stożek rotatorów), łokcia (łokieć tenisisty lub łokieć golfisty), nadgarstka, biodra, kolana (kolano skoczka) oraz ścięgno Achillesa. Główne przyczyny obejmują przeciążenie, powtarzalne mikrourazy, nagłe urazy, a także czynniki systemowe jak choroby reumatyczne czy cukrzyca.
Diagnostyka tendinitis opiera się na badaniu klinicznym, badaniach obrazowych (USG, MRI) oraz ocenie objawów zgłaszanych przez pacjenta. W leczeniu stosuje się odpoczynek, terapię zimnem, leki przeciwzapalne, fizykoterapię, ćwiczenia rozciągające i wzmacniające, a w cięższych przypadkach iniekcje sterydowe lub zabiegi chirurgiczne.
Profilaktyka zapalenia ścięgien obejmuje unikanie przeciążeń, stosowanie odpowiednich technik podczas aktywności fizycznej, wykonywanie ćwiczeń rozgrzewających przed wysiłkiem oraz odpowiednie przygotowanie mięśni do zwiększonego obciążenia. Nieleczone zapalenie ścięgna może prowadzić do przewlekłego bólu i ograniczeń funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Difortan 100 mg/g
Difortan w postaci żelu o stężeniu 100 mg/g etofenamatu jest miejscowym niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym przeznaczonym do leczenia łagodnych i umiarkowanych stanów bólowych oraz zapalnych układu mięśniowo-szkieletowego u dorosłych. Preparat wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne bezpośrednio w miejscu aplikacji, co czyni go skutecznym w terapii bólów mięśniowych (przeciążeniowych, napięciowych, pourazowych), stanów pourazowych (stłuczenia, skręcenia, naderwania), a także w leczeniu dolegliwości reumatycznych, takich jak choroba zwyrodnieniowa stawów i zapalenia stawów. Żel jest wskazany do stosowania na różne obszary ciała, w tym stawy kolanowe, biodrowe, barkowe, łokciowe, nadgarstkowe oraz drobne stawy rąk i stóp, a także w stanach zapalnych struktur okołostawowych, takich jak zapalenie błony maziowej, kaletki maziowej czy ścięgien.
aplikacja miejscowa leku, ból mięśniowy, ból pourazowy, ból reumatyczny, ból stawowy, bursitis, choroba zwyrodnieniowa stawów, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, etofenamat, napięcie mięśniowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoartroza, reumatoidalne zapalenie stawów, skręcenie stawu, stan zapalny układu mięśniowo-szkieletowego, stłuczenie, synovitis, tendinitis, zapalenie błony maziowej, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie ścięgien, zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olfen MAX 20 mg/g
Olfen Max w postaci żelu zawiera diklofenak dietyloamoniowy w stężeniu 20 mg/g (odpowiadające 23,2 mg diklofenaku dietyloamoniowego na 1 g żelu) i jest wskazany do miejscowego stosowania u dorosłych oraz młodzieży powyżej 14 roku życia. Lek wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne, skutecznie łagodząc objawy pourazowych zapaleń ścięgien, więzadeł, mięśni i stawów, powstałych w wyniku skręceń, zwichnięć lub stłuczeń. U dorosłych zakres wskazań jest szerszy i obejmuje także bóle pleców związane z urazami lub przeciążeniami, miejscowe postacie reumatyzmu tkanek miękkich (np. zapalenie pochewek ścięgnistych, kaletek maziowych, okołostawowe zapalenia tkanek) oraz miejscowe postacie reumatyzmu zwyrodnieniowego, w tym chorobę zwyrodnieniową stawów obwodowych i kolanowych (gonartroza).
ból pleców, bursitis, choroba zwyrodnieniowa stawów kolanowych, choroba zwyrodnieniowa stawów obwodowych, diklofenak dietyloamoniowy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, epicondylitis lateralis, gonartroza, kontuzja sportowa, lek przeciwzapalny, łokieć tenisisty, obrzęk, reumatyzm tkanek miękkich, skręcenie, stłuczenie, tendinitis, uraz tkanek miękkich, zapalenie kaletek maziowych, zapalenie mięśni, zapalenie pochewek ścięgnistych, zapalenie ścięgien, zapalenie stawów, zapalenie więzadeł, zwichnięcie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mel Max Actigel 20 mg/g
Mel Max Actigel to miejscowy preparat w formie żelu zawierający 20 mg/g diklofenaku sodowego, wykazujący działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwobrzękowe. Lek jest wskazany u dorosłych oraz młodzieży powyżej 14 roku życia do leczenia pourazowych stanów zapalnych ścięgien, więzadeł, mięśni i stawów, bólu pleców o różnej etiologii oraz ograniczonych stanów zapalnych tkanek miękkich, takich jak tendinitis, epicondylitis lateralis, capsulitis i periarthritis. U dorosłych powyżej 18 lat preparat znajduje zastosowanie także w łagodnych postaciach choroby zwyrodnieniowej stawów (osteoarthritis), gdzie miejscowe stosowanie żelu może zmniejszyć ból i sztywność stawów.
aldehyd heksylocynamonowy, alkohol benzylowy, benzoesan benzylu, ból pleców, capsulitis, choroba zwyrodnieniowa stawów, cytronellol, diklofenak sodowy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwzapalne, epicondylitis lateralis, eugenol, glikol propylenowy, łokieć tenisisty, nadwyrężenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoarthritis, periarthritis, pourazowy stan zapalny, skręcenie, stłuczenie, stosowanie miejscowe, tendinitis, wyrośl kostna, zapalenie okołostawowe, zapalenie ścięgien, zapalenie tkanek miękkich, zapalenie torebki stawowej - Leksykon chorób i schorzeń
Rozdarcie ścięgna achillesa – Zapobieganie i profilaktyka
Zerwanie ścięgna Achillesa to poważny uraz, który znacząco ogranicza funkcję kończyny dolnej i wymaga długotrwałej rehabilitacji. Profilaktyka obejmuje kompleksowe działania, takie jak odpowiednia rozgrzewka (5-10 minut truchtu lub marszu), regularne rozciąganie mięśni łydki i ścięgna Achillesa (utrzymywanie pozycji rozciągającej przez 30-60 sekund bez bólu), wzmacnianie mięśni łydki (wspięcia na palce), ćwiczenia propriocepcyjne oraz stopniowe zwiększanie obciążenia treningowego o maksymalnie 10% tygodniowo. Istotne jest także stosowanie treningu cross, unikanie nadmiernego obciążenia ścięgna (np. biegania pod górę, ćwiczeń skocznych), odpowiedni dobór obuwia z amortyzacją pięt i wsparciem łuku stopy oraz utrzymanie prawidłowej masy ciała. Wczesne rozpoznanie objawów przeciążenia, takich jak ból, obrzęk czy sztywność, oraz przerwanie aktywności fizycznej są kluczowe dla zapobiegania poważniejszym uszkodzeniom ścięgna.
ćwiczenie pliometryczne, ćwiczenie propriocepcyjne, fluorochinolon, kortykosteroid, kość piętowa, medycyna sportowa, mięsień łydki, ortopeda, płaskostopie, rehabilitacja funkcjonalna, rehabilitacja pourazowa, rozciąganie ścięgna Achillesa, ścięgno Achillesa, staw skokowy, stretching, technika lądowania, tendinitis, wkładka ortopedyczna, wysokie podbicie stopy, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna Achillesa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – AulinDol 30 mg/g
AulinDol w postaci żelu o stężeniu 30 mg/g nimesulidu jest wskazany do miejscowego leczenia objawowego bólu związanego ze skręceniami stawów oraz ostrym urazowym zapaleniem ścięgien. Preparat wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne bezpośrednio w miejscu aplikacji, co pozwala na ograniczenie efektów ogólnoustrojowych. Żel jest szczególnie użyteczny u pacjentów z ostrymi urazami sportowymi układu mięśniowo-szkieletowego, gdzie występuje ból, obrzęk i ograniczenie ruchomości, a także w sytuacjach, gdy stosowanie doustnych NLPZ jest przeciwwskazane. Produkt zawiera substancje pomocnicze, takie jak metylu parahydroksybenzoesan (0,8 mg/g) i propylu parahydroksybenzoesan (0,2 mg/g), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych pacjentów.
działanie przeciwbólowe, leczenie objawowe bólu, leczenie uzupełniające, miejscowe działanie przeciwbólowe, naderwanie więzadła, nadwrażliwość, nimesulid, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, schorzenie układu mięśniowo-szkieletowego, skręcenie stawu, tendinitis, uraz mechaniczny, uraz sportowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Diclofenac APTEO MED 10 mg/g
Diclofenac APTEO MED w postaci żelu zawiera diklofenak sodowy w stężeniu 10 mg/g i jest miejscowym lekiem o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym oraz przeciwobrzękowym, przeznaczonym do stosowania na skórę. Preparat jest wskazany u dorosłych oraz młodzieży powyżej 14 roku życia w leczeniu pourazowych stanów zapalnych struktur układu ruchu, takich jak zapalenia ścięgien, więzadeł, mięśni i stawów, a także w bólach mięśniowo-szkieletowych kręgosłupa. U osób dorosłych (powyżej 18 lat) może być stosowany dodatkowo w ograniczonych i łagodnych postaciach choroby zwyrodnieniowej stawów, zwłaszcza gdy zmiany dotyczą pojedynczych stawów, a objawy bólowe i ograniczenie ruchomości są umiarkowane.
ból pleców, capsulitis, choroba zwyrodnieniowa stawów, diklofenak sodowy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwzapalne, epicondylitis lateralis, glikol propylenowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoartroza, parahydroksybenzoesan, periarthritis, pourazowy stan zapalny, skręcenie stawu, tendinitis, zapalenie mięśni, zapalenie ścięgien, zapalenie stawów, zapalenie tkanek miękkich, zapalenie więzadeł - Leksykon chorób i schorzeń
Tendinopatia – Etiologia i przyczyny
Tendinopatia to schorzenie ścięgien o wieloczynnikowej etiologii, charakteryzujące się bólem, obrzękiem i upośledzeniem funkcji, będące efektem przewlekłego przeciążenia mechanicznego prowadzącego do mikrourazów i degeneracji włókien kolagenowych. Patofizjologia obejmuje degenerację kolagenu, neowaskularyzację, zmiany w metabolizmie komórek macierzystych oraz apoptozę komórek ścięgna, co wskazuje na przewlekły proces degeneracyjny, a nie typowe zapalenie. Czynniki ryzyka dzielą się na modyfikowalne (np. intensywność treningu, technika, obuwie, masa ciała, palenie tytoniu) oraz niemodyfikowalne (wiek, genetyka, anatomia), a także systemowe (cukrzyca, otyłość, choroby autoimmunologiczne, zmiany hormonalne). Szczególne znaczenie mają leki takie jak fluorochinolony i kortykosteroidy, które mogą zwiększać ryzyko tendinopatii i zerwania ścięgna, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu, co podnosi ryzyko zerwania nawet 46-krotnie.
apoptoza komórkowa, biomechanika ruchu, degeneracja kolagenu, degeneracja ścięgna, dna moczanowa, fluorochinolony, inhibitor aromatazy, kolagen typu I, kolagen typu III, komórka macierzysta ścięgna, końcowy produkt zaawansowanej glikacji, kortykosteroidy, macierz kolagenowa, neowaskularyzacja, reumatoidalne zapalenie stawów, statyny, substancja P, tendinitis, tendinopatia, tendinopatia pośladkowa, tendinosis, włókno kolagenowe, zerwanie ścięgna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Diclofenac Teva 10 mg/g (1%)
Diclofenac Teva w postaci żelu 10 mg/g (1%) jest miejscowym preparatem NLPZ o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwobrzękowym, przeznaczonym dla dorosłych oraz młodzieży powyżej 14 roku życia. Wskazania obejmują leczenie pourazowych stanów zapalnych aparatu ruchu, takich jak skręcenia, nadwerężenia i stłuczenia ścięgien, więzadeł, mięśni i stawów, a także bóle pleców o charakterze miejscowym związane z przeciążeniem mięśniowo-powięziowym. Preparat jest również stosowany w ograniczonych stanach zapalnych tkanek miękkich, w tym zapaleniu ścięgien (tendinitis), łokciu tenisisty (epicondylitis lateralis), zapaleniu torebki stawowej (capsulitis) oraz zapaleniu okołostawowym (periarthritis). U dorosłych powyżej 18 lat żel jest wskazany w łagodnych i ograniczonych postaciach choroby zwyrodnieniowej stawów, zwłaszcza w stawach łatwo dostępnych miejscowo, takich jak stawy rąk, kolan i stawu skokowego.
ból pleców, choroba zwyrodnieniowa stawów, diklofenak, diklofenak sodowy, leczenie miejscowe, leczenie ogólnoustrojowe, leczenie skojarzone, lek przeciwzapalny, łokieć tenisisty, niesteroidowe leki przeciwzapalne, osteoartroza, periarthritis, tendinitis, uraz aparatu ruchu, zapalenie nadkłykcia bocznego, zapalenie okołostawowe, zapalenie ścięgien, zapalenie tkanek miękkich, zapalenie torebki stawowej, zapalenie więzadeł - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dicloziaja 11,6 mg/g
Dicloziaja w postaci żelu zawiera 11,6 mg diklofenaku dietyloamoniowego na 1 g, co odpowiada 10 mg diklofenaku sodowego, i jest wskazana do miejscowego leczenia bólu oraz stanów zapalnych narządu ruchu. U pacjentów młodzieńczych powyżej 14 roku życia preparat stosuje się wyłącznie krótkotrwale w ostrych urazach takich jak nadwyrężenia, skręcenia i stłuczenia. U dorosłych zakres wskazań jest szerszy i obejmuje pourazowe stany zapalne ścięgien, więzadeł, mięśni i stawów, bóle kręgosłupa o różnej etiologii, a także ograniczone stany zapalne tkanek miękkich, w tym tendinitis, epicondylitis lateralis oraz łagodne postaci osteoartrozy w stawach dostępnych do terapii miejscowej.
alkohol benzylowy, ból pleców, choroba zwyrodnieniowa stawów, diklofenak dietyloamoniowy, diklofenak sodowy, epicondylitis lateralis, glikol propylenowy, krótkotrwałe leczenie, nadkłykieć boczny kości ramiennej, nadwyrężenie, osteoartroza, pourazowy stan zapalny, tendinitis, tępy uraz, zapalenie przyczepów ścięgnistych, zapalenie tkanek miękkich - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie ścięgna achillesa – Patofizjologia i mechanizm
Tendinopatia ścięgna Achillesa to przewlekłe schorzenie charakteryzujące się bólem i obrzękiem w obrębie ścięgna, wynikające z powtarzających się mikrourazów i nieadekwatnej naprawy kolagenu. Patogeneza jest wieloczynnikowa, obejmując czynniki wewnętrzne (np. nieprawidłowa biomechanika, wiek, zaburzenia metaboliczne, predyspozycje genetyczne takie jak wariant genu COL5A1) oraz zewnętrzne (przeciążenie mechaniczne, leki jak fluorochinolony i kortykosteroidy, otyłość, nieodpowiednie obuwie). Histopatologicznie obserwuje się utratę prawidłowej struktury kolagenu typu I, wzrost kolagenu typu III, neowaskularyzację oraz neurogenny proces zapalny, co prowadzi do przewlekłego bólu i zaburzeń funkcji ścięgna. Najczęstsze miejsce uszkodzenia to segment środkowy ścięgna, 2-7 cm od przyczepu do kości piętowej, gdzie ukrwienie jest najniższe, a ścięgno wykonuje skręt o 90 stopni.
apoptoza, cytokina zapalna, fibroblast, fluorochinolon, glikokortykoid, glikozaminoglikan, kolagen typu I, kolagen typu III, kortykosteroid, macierz pozakomórkowa, mięsień brzuchaty łydki, mięsień płaszczkowaty, mięsień podeszwowy, mikrouraz, neoangiogeneza, neowaskularyzacja, neuropeptyd czuciowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nocycepcja, płaskostopie, prostaglandyna E2, proteoglikany, receptor neurokinin 1, ścięgno Achillesa, steroid anaboliczny, substancja P, tendinitis, tendinopatia, tendinopatia przyczepu, tendinopatia ścięgna Achillesa, tendinosis, tenocyt, zapalenie ścięgna Achillesa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mobilat (0,2 g + 1 g + 2 g)/100 g
Maść Mobilat zawiera mukopolisacharydowy polisiarczan (0,2 g/100 g), ekstrakt z kory nadnerczy (1,0 g/100 g) oraz kwas salicylowy (2,0 g/100 g), co zapewnia jej działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwobrzękowe. Wskazania do stosowania obejmują pourazowe stany zapalne tkanek miękkich, takie jak stłuczenia, skręcenia i naciągnięcia mięśni lub więzadeł, a także miejscowe stany zapalne różnego pochodzenia. Lek jest również stosowany w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów (osteoartrozy), gdzie łagodzi ból, sztywność i ograniczenie ruchomości stawów, oraz w zapalnych zmianach tkanek okołostawowych, takich jak tendinitis, tenosynovitis i bursitis.
bursitis, choroba reumatyczna, choroba zwyrodnieniowa stawów, ekstrakt z kory nadnerczy, kaletka maziowa, kwas salicylowy, łuszczycowe zapalenie stawów, miejscowy stan zapalny, mukopolisacharydowy polisiarczan, naciągnięcie mięśni, osteoartroza, pochewka ścięgnista, pourazowy stan zapalny, reumatoidalne zapalenie stawów, tendinitis, tenosynovitis, terapia wspomagająca, tkanki okołostawowe, zapalenie ścięgien, zapalenie tkanek okołostawowych, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon chorób i schorzeń
Tendinopatia – Diagnostyka i diagnoza
Tendinopatia to schorzenie ścięgien o charakterze degeneracyjnym, a nie zapalnym, co ma kluczowe znaczenie dla diagnostyki i leczenia. Rozpoznanie opiera się przede wszystkim na badaniu klinicznym, obejmującym szczegółowy wywiad, ocenę lokalizacji bólu, badanie palpacyjne oraz testy prowokacyjne specyficzne dla danego ścięgna (np. test Thompsona dla ścięgna Achillesa). Objawy obejmują ból nasilający się podczas aktywności fizycznej, sztywność poranną oraz tkliwość w charakterystycznych lokalizacjach, np. ból 2-7 cm powyżej przyczepu ścięgna Achillesa. Badania obrazowe, takie jak ultrasonografia (USG) i rezonans magnetyczny (MRI), są pomocne w potwierdzeniu diagnozy i ocenie stopnia uszkodzenia, ale ich wyniki muszą być interpretowane w kontekście objawów klinicznych, gdyż zmiany strukturalne mogą występować także u osób bezobjawowych. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić m.in. zapalenie kaletki, urazy więzadeł, zmiany degeneracyjne stawów oraz zespoły uciskowe nerwów.
badanie dopplerowskie, badanie fizykalne, badanie palpacyjne, badanie rentgenowskie, ćwiczenie ekscentryczne, dna moczanowa, fala uderzeniowa, kolano skoczka, kwestionariusz PRTEE, leczenie operacyjne, leczenie zachowawcze, łokieć golfisty, łokieć tenisisty, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osocze bogatopłytkowe, proces degeneracyjny, proloterapia, reumatoidalne zapalenie stawów, rezonans magnetyczny, ścięgno piszczelowe tylne, stożek rotatorów, tendinitis, tendinopatia, tendinopatia Achillesa, tendinopatia łokcia, tendinopatia przyczepu, tendinopatia rzepki, tendinopatia stożka rotatorów, tendinosis, terapia laserowa, test prowokacyjny, test Thompsona, test Thomsena, ultrasonografia, upośledzenie funkcji, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna, zespół uciskowy nerwu, zgięcie grzbietowe stopy, złamanie przeciążeniowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Diclac Lipogel 10 mg/g
Diclac LipoGel zawiera 10 mg diklofenaku sodowego w 1 g żelu i wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne oraz przeciwobrzękowe przy miejscowym stosowaniu. Preparat jest wskazany dla dorosłych oraz młodzieży powyżej 14. roku życia, z niektórymi wskazaniami zarezerwowanymi wyłącznie dla pacjentów powyżej 18 lat. Wskazania obejmują pourazowe stany zapalne ścięgien, więzadeł, mięśni i stawów (np. skręcenia, nadwyrężenia, stłuczenia), ból pleców o różnej etiologii oraz ograniczone stany zapalne tkanek miękkich, takie jak tendinitis, epicondylitis lateralis, capsulitis i periarthritis. U dorosłych preparat jest również stosowany w łagodnych postaciach choroby zwyrodnieniowej stawów, gdzie łagodzi ból, zmniejsza sztywność i poprawia funkcję stawu.
ból pleców, capsulitis, choroba zwyrodnieniowa stawów, diklofenak sodowy, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwzapalne, epicondylitis lateralis, niesteroidowy lek przeciwzapalny, periarthritis, pourazowy stan zapalny, tendinitis, zapalenie mięśni, zapalenie ścięgien, zapalenie stawów, zapalenie więzadeł - Leksykon chorób i schorzeń
Rozdarcie ścięgna achillesa – Objawy
Zerwanie ścięgna Achillesa to poważna kontuzja najczęściej występująca u osób w wieku 30-50 lat, szczególnie aktywnych sportowo. Objawy ostre obejmują charakterystyczny odgłos „trzasku”, nagły ostry ból w tylnej części nogi, obrzęk, zgrubienie oraz trudności w zgięciu podeszwowym stopy, co potwierdza test Thompsona. Zerwanie może być częściowe lub całkowite, zwykle lokalizowane 4-6 cm powyżej kości piętowej, z różnym stopniem deficytu funkcjonalnego. W badaniu fizykalnym obserwuje się przerwę w ścięgnie, zanik mięśnia łydki w przewlekłych przypadkach oraz zwiększone zgięcie grzbietowe stopy. Nieleczone zerwanie prowadzi do osłabienia siły odpychania, ryzyka reruptury (do 40% bez leczenia chirurgicznego) oraz przewlekłych zaburzeń chodu.
badanie fizykalne, dysfagia, fizjoterapia, mikrouszkodzenie, przeciążenie, ścięgno Achillesa, stłuczenie, tendinitis, test Thompsona, ukrwienie, uraz ścięgna Achillesa, utykanie, zaburzenia chodu, zapalenie ścięgna Achillesa, zerwanie ścięgna Achillesa, zgięcie grzbietowe, zgięcie grzbietowe stopy, zgięcie podeszwowe, zgięcie podeszwowe stopy