śpiączka terminalna
Śpiączka terminalna to stan głębokiej utraty świadomości, który występuje w końcowej fazie życia pacjenta. Jest to nieodwracalny stan neurologiczny, charakteryzujący się brakiem reakcji na bodźce zewnętrzne, utratą funkcji poznawczych oraz niezdolnością do samodzielnego oddychania i podtrzymywania podstawowych funkcji życiowych bez specjalistycznego wsparcia medycznego.
W śpiączce terminalnej dochodzi do rozległego uszkodzenia struktur mózgu, w tym pnia mózgu i kory mózgowej. Stan ten może być następstwem postępujących chorób neurodegeneracyjnych, rozległych urazów mózgu, długotrwałego niedotlenienia mózgu, zaawansowanych nowotworów z przerzutami do mózgu lub stanów zapalnych ośrodkowego układu nerwowego.
Diagnostyka śpiączki terminalnej opiera się na badaniach neuroobrazowych (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny), ocenie aktywności bioelektrycznej mózgu (EEG) oraz badaniu odruchów pniowych. W przeciwieństwie do innych form śpiączki, w śpiączce terminalnej nie obserwuje się poprawy stanu neurologicznego mimo stosowanego leczenia.
Postępowanie medyczne w przypadku śpiączki terminalnej koncentruje się głównie na opiece paliatywnej, której celem jest łagodzenie objawów i zapewnienie godności umierającemu pacjentowi. Decyzje dotyczące zakresu prowadzonej terapii podtrzymującej życie powinny uwzględniać wcześniej wyrażoną wolę pacjenta, opinię rodziny oraz zasady etyki medycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Empesin
Empesin (40 IU/2 ml) to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający octan argipresyny, stosowany jako lek drugiego rzutu w terapii wstrząsu opornego na katecholaminy, gdy nie udaje się utrzymać odpowiedniego ciśnienia perfuzyjnego pomimo substytucji objętości i podania wazopresorów katecholaminergicznych. Podawanie argipresyny wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych oraz funkcji narządów, a także unikania podawania bolusowego. Produkt nie powinien być stosowany zamiennie z innymi preparatami argipresyny wyrażonymi w innych jednostkach (np. P.U.), aby zapobiec błędom dawkowania. Empesin zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ml, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
apatia, argipresyna, astma, ból głowy, bolus, choroby serca i naczyń, ciśnienie perfuzyjne, drgawki, migrena, niedokrwienie jelit, niedokrwienie kończyn, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, octan argipresyny, padaczka, parametry hemodynamiczne, perfuzja kończyn, retencja wody, roztwór do infuzji, senność, śpiączka terminalna, wazopresory katecholaminergiczne, wstrząs oporny na katecholaminę, zatrucie wodne, zawał jelit, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Argipresyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Argipresyna (octan argipresyny) stosowana w postaci produktu Empesin wymaga ścisłego przestrzegania zasad dawkowania i monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym nagłych zmian hemodynamicznych oraz niedokrwienia mięśnia sercowego, jelit i kończyn. Produkt nie powinien być stosowany zamiennie z innymi preparatami argipresyny wyrażonymi w innych jednostkach (np. Pressor Units P.U.), aby uniknąć błędów dawkowania. Argipresyny nie należy podawać w bolusie w leczeniu wstrząsu opornego na katecholaminy, a terapię należy rozpocząć dopiero po niewystarczającej skuteczności substytucji objętości i wazopresorów katecholaminergicznych. Monitorowanie powinno obejmować parametry hemodynamiczne (ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca), perfuzję narządową, stan nawodnienia oraz funkcję poszczególnych narządów.
akcja serca, argipresyna, astma, choroba wieńcowa, ciśnienie perfuzyjne, ciśnienie tętnicze, drgawki, działanie antydiuretyczne, funkcja nerek, migrena, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, nawodnienie organizmu, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, padaczka, parametry hemodynamiczne, perfuzja kończyn, perfuzja narządowa, populacja pediatryczna, równowaga elektrolitowa, rzut serca, skurcz oskrzeli, śpiączka terminalna, wazopresory katecholaminergiczne, woda pozakomórkowa, wstrząs oporny na katecholaminę, zatrucie wodne, zawał mięśnia sercowego