patogeny górnych dróg oddechowych

Patogeny górnych dróg oddechowych to czynniki zakaźne, głównie wirusy i bakterie, które infekują struktury anatomiczne powyżej krtani, w tym jamę nosową, zatoki przynosowe, gardło i ucho środkowe. Najczęstszymi patogenami wirusowymi są: rinowirusy, koronawirusy, wirusy grypy, wirusy paragrypy, adenowirusy i RSV (syncytialny wirus oddechowy). Wśród bakterii dominują: Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, paciorkowce grupy A (Streptococcus pyogenes) i Staphylococcus aureus.

Zakażenia górnych dróg oddechowych (ZGDO) stanowią najczęstszą przyczynę wizyt ambulatoryjnych i przepisywania antybiotyków, mimo że około 80% tych infekcji ma etiologię wirusową. Objawy kliniczne ZGDO obejmują: ból gardła, nieżyt nosa, kaszel, chrypkę, ból ucha i podwyższoną temperaturę ciała. Diagnostyka różnicowa powinna uwzględniać sezonowość występowania określonych patogenów oraz obraz kliniczny, który często nie pozwala jednoznacznie określić czynnika etiologicznego.

Leczenie zakażeń górnych dróg oddechowych powinno być ukierunkowane na czynnik etiologiczny. W przypadku zakażeń wirusowych terapia ma charakter objawowy i obejmuje odpoczynek, nawodnienie, leki przeciwgorączkowe i przeciwzapalne. Antybiotykoterapia jest wskazana tylko przy potwierdzonym lub wysoce prawdopodobnym zakażeniu bakteryjnym, a wybór antybiotyku powinien uwzględniać lokalne dane dotyczące oporności bakterii. Niewłaściwe stosowanie antybiotyków w ZGDO przyczynia się do narastania antybiotykooporności, co stanowi poważne wyzwanie dla współczesnej medycyny.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl