przeciwciała przeciw tyreoglobulinie
Przeciwciała przeciw tyreoglobulinie (anty-TG) to autoprzeciwciała skierowane przeciwko tyreoglobulinie – białku wytwarzanemu przez tarczycę, które jest niezbędne do produkcji hormonów tarczycowych. Oznaczanie poziomu tych przeciwciał stanowi istotny element diagnostyki chorób autoimmunologicznych tarczycy.
Podwyższony poziom przeciwciał anty-TG występuje najczęściej w chorobie Hashimoto (przewlekłym autoimmunologicznym zapaleniu tarczycy), gdzie wraz z przeciwciałami przeciwko peroksydazie tarczycowej (anty-TPO) stanowią marker autoagresji. Przeciwciała te mogą być również obecne w chorobie Gravesa-Basedowa, poporodowym zapaleniu tarczycy oraz pierwotnym obrzęku śluzakowatym.
Oznaczanie przeciwciał anty-TG ma szczególne znaczenie w monitorowaniu pacjentów po całkowitym usunięciu tarczycy z powodu zróżnicowanego raka tarczycy. Obecność tych przeciwciał może wpływać na interpretację wyników tyreoglobuliny, będącej markerem nawrotu choroby nowotworowej. U pacjentów z dodatnimi przeciwciałami anty-TG konieczne jest stosowanie innych metod monitorowania skuteczności leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak komórek hürthle – Epidemiologia
Rak komórek Hürthle (HCC) stanowi około 3-5% wszystkich raków tarczycy i charakteryzuje się bardziej agresywnym przebiegiem klinicznym oraz gorszym rokowaniem w porównaniu z innymi zróżnicowanymi rakami tarczycy. Dane epidemiologiczne z bazy SEER wskazują, że HCC występuje częściej u mężczyzn (31,1% vs 23,0%) oraz u pacjentów w starszym wieku (średnia 57,6 lat vs 48,9 lat), z szczytem zachorowań w wieku 50-60 lat. Wskaźniki przeżycia dla HCC są niższe: całkowity wskaźnik przeżycia wynosi 82,1% (vs 89,2% w innych rakach tarczycy), a odsetek zgonów specyficznych dla choroby to 5,9% (vs 2,7%). 5-, 10- i 20-letnie wskaźniki przeżycia ogólnego wynoszą odpowiednio 89,4%, 77,2% i 61,9%, a specyficzne dla nowotworu 94,6%, 92,5% i 87,4%. Niezależne czynniki prognostyczne negatywne to wiek >55 lat, zaawansowanie T3/T4, zajęcie obu płatów tarczycy oraz konieczność reoperacji z powodu nawrotu. HCC cechuje się wyższym ryzykiem nawrotów (12,1-33%) i przerzutów odległych (15-34%), głównie do płuc i kości, a także częstszą angioinwazją, co istotnie pogarsza rokowanie (śmiertelność 90% w ciągu 10 lat przy dużej inwazji naczyniowej).
angioinwazja, całkowita tyroidektomia, całkowite przeżycie, inwazja naczyniowa, lewotyroksyna, lokalny nawrót, naciekanie pozatarczycowe, nawrót choroby, pozytonowa tomografia emisyjna, przeciwciała przeciw tyreoglobulinie, przerzut do mózgu, przerzut odległy, radioaktywny jod, rak komórek Hürthle, rak pęcherzykowy tarczycy, stopień zaawansowania nowotworu, terapia radioaktywnym jodem, tyroidektomia, węzły chłonne szyi, zróżnicowany rak tarczycy